Dilarang meratap atau berteriak-teriak di dekat jenazah, karena termasuk perbuatan jahiliyah

Imam Muslim : 1551

و حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ أَبِي عُمَرَ قَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ قَالَ سَمِعْتُ يَحْيَى بْنَ سَعِيدٍ يَقُولُ أَخْبَرَتْنِي عَمْرَةُ أَنَّهَا سَمِعَتْ عَائِشَةَ تَقُولُ لَمَّا جَاءَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَتْلُ ابْنِ حَارِثَةَ وَجَعْفَرِ بْنِ أَبِي طَالِبٍ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَوَاحَةَ جَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُعْرَفُ فِيهِ الْحُزْنُ قَالَتْ وَأَنَا أَنْظُرُ مِنْ صَائِرِ الْبَابِ شَقِّ الْبَابِ فَأَتَاهُ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ نِسَاءَ جَعْفَرٍ وَذَكَرَ بُكَاءَهُنَّ فَأَمَرَهُ أَنْ يَذْهَبَ فَيَنْهَاهُنَّ فَذَهَبَ فَأَتَاهُ فَذَكَرَ أَنَّهُنَّ لَمْ يُطِعْنَهُ فَأَمَرَهُ الثَّانِيَةَ أَنْ يَذْهَبَ فَيَنْهَاهُنَّ فَذَهَبَ ثُمَّ أَتَاهُ فَقَالَ وَاللَّهِ لَقَدْ غَلَبْنَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَتْ فَزَعَمَتْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ اذْهَبْ فَاحْثُ فِي أَفْوَاهِهِنَّ مِنْ التُّرَابِ قَالَتْ عَائِشَةُ فَقُلْتُ أَرْغَمَ اللَّهُ أَنْفَكَ وَاللَّهِ مَا تَفْعَلُ مَا أَمَرَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَا تَرَكْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْعَنَاءِ و حَدَّثَنَاه أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ ح و حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ صَالِحٍ ح و حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدَّوْرَقِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ يَعْنِي ابْنَ مُسْلِمٍ كُلُّهُمْ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَهُ وَفِي حَدِيثِ عَبْدِ الْعَزِيزِ وَمَا تَرَكْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْعِيِّ

اسان کي [ابن المثنيٰ] ۽ [ابن ابو عمر] - [ابن المثنيٰ] چيو - اسان کي [عبدالوهاب] ٻڌايو آهي ته هن چيو؛ مون [يحييٰ بن سعيد] کي چوندي ٻڌو؛ مون کي [عمرو] ٻڌايو ته هن [عائشه] کي چوندي ٻڌو هو ته؛ جڏهن ابن حارثه، جعفر بن ابي طالب ۽ عبدالله بن رواحه جي موت جي خبر رسول الله ﷺ تائين پهتي ته پاڻ ويٺو ۽ سندس چهري تي غم جا نشان هئا. 'عائشه اڳتي چيو؛ مون دروازي جي دراڙن مان ڏٺو ته هڪ ماڻهو وٽس آيو ۽ چيائين؛ 'يا رسول الله ﷺ، جعفر جي زال روئي رهي آهي'. رسول الله ﷺ ان شخص کي چيو ته خاموش رهو. پوءِ اهو شخص هليو ويو. ٿوري دير کان پوءِ اهو ماڻهو واپس آيو ۽ کيس چيو ته؛ اهي خاموش ٿيڻ نٿا چاهين. رسول الله ﷺ کيس واپس اچڻ لاءِ چيو، پر ٿوري دير کان پوءِ، هو ٻيهر آيو ۽ چيو: 'الله جو قسم، اهي خاموش نه رهندا ۽ مون تي ڌيان نه ڏيندا، اي الله جا رسول'. عائشه سوچيو ته رسول الله ﷺ ان شخص کي اهو چئي هليو وڃڻ جو چيو آهي ته: 'وڃ! ۽ ان جي وات ۾ مٽي وجهي ڇڏيو!' ۽ عائشه چيو: 'تو تي افسوس، الله جو قسم، تو اهو صحيح طريقي سان نه ڪيو آهي جيڪو رسول الله ﷺ توکي ڪرڻ جو حڪم ڏنو هو، تنهن ڪري تو رسول الله ﷺ کي مصيبت ۾ ڇڏي ڏنو'. ۽ اسان کي [ابوبڪر بن ابي صيبه] ٻڌايو آهي ته اسان کي [عبدالله بن نمير] هڪ ٻئي طريقي سان ٻڌايو آهي ۽ مون کي [ابو طاهر] ٻڌايو آهي ته اسان کي [عبدالله بن وھب] [معاويه بن صالح] کان ٻئي طريقي سان ٻڌايو آهي ته مون کي احمد بن ابراهيم عدورقيق ٻڌايو آهي. بن مسلم] [يحيٰ بن سعيد] کان هن سند سان مثال طور. ۽ عبدالعزيز جي حديث ۾؛ ۽ تو رسول الله صلي الله عليه وآله وسلم جي لاءِ ٿڪائي ڇڏي آهي.