Rasulullah menangis karena kesedihan, namun melarang ratapan yang menjadi sebab azab bagi mayit

Imam Muslim : 1533

و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى الْعَنَزِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَهْضَمٍ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ وَهُوَ ابْنُ جَعْفَرٍ عَنْ عُمَارَةَ يَعْنِي ابْنَ غَزِيَّةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ الْمُعَلَّى عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّهُ قَالَ كُنَّا جُلُوسًا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذْ جَاءَهُ رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ ثُمَّ أَدْبَرَ الْأَنْصَارِيُّ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا أَخَا الْأَنْصَارِ كَيْفَ أَخِي سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ فَقَالَ صَالِحٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ يَعُودُهُ مِنْكُمْ فَقَامَ وَقُمْنَا مَعَهُ وَنَحْنُ بِضْعَةَ عَشَرَ مَا عَلَيْنَا نِعَالٌ وَلَا خِفَافٌ وَلَا قَلَانِسُ وَلَا قُمُصٌ نَمْشِي فِي تِلْكَ السِّبَاخِ حَتَّى جِئْنَاهُ فَاسْتَأْخَرَ قَوْمُهُ مِنْ حَوْلِهِ حَتَّى دَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابُهُ الَّذِينَ مَعَهُ

[Muhammad bin Al Mutsanna Al 'Anazi]-k [Muhammad bin Jahdlam]-ek [Isma'i bin Ja'far]-ek [Umarah, Ghaziyyah-ren semea]-rengandik [Sa'id bin Al Harith Al Mu'alla]-rengandik [Abdullah bin Umar]-ek esan zigun: Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ekin eserita geundela, bat-batean Anshor-en lagun bat etorri eta agurtu egin zuen. Orduan, Ansar-en laguna alde egitear zegoenean, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek galdetu zion: 'Ene anaia Ansar-etik, nola dago nire anaia Sa'ad bin Ubadah?' 'Ondo dago', erantzun zuen. Orduan, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: 'Zuetako zeinek nahi du bisitatu?' Orduan zutitu egin zen eta gu ere berarekin egon ginen, eta une hartan dozenaka ginen, ez genituen sandaliak, oinetakoak, txapelak edo tunika jantzita. Lur soltean ibili ginen bere lekura iritsi arte, orduan inguratzen zuen jendeari atzera egiteko eskatu zien, sallallaahu 'alaihi wasallam Profeta eta une hartan berarekin zeuden lagunak hurbildu ahal izateko.