Rasulullah menangis karena kesedihan, namun melarang ratapan yang menjadi sebab azab bagi mayit
Imam Muslim : 1532
حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى الصَّدَفِيُّ وَعَمْرُو بْنُ سَوَّادٍ الْعَامِرِيُّ قَالَا أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْحَارِثِ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَ اشْتَكَى سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ شَكْوَى لَهُ فَأَتَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعُودُهُ مَعَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ وَسَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ فَلَمَّا دَخَلَ عَلَيْهِ وَجَدَهُ فِي غَشِيَّةٍ فَقَالَ أَقَدْ قَضَى قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَبَكَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا رَأَى الْقَوْمُ بُكَاءَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَكَوْا فَقَالَ أَلَا تَسْمَعُونَ إِنَّ اللَّهَ لَا يُعَذِّبُ بِدَمْعِ الْعَيْنِ وَلَا بِحُزْنِ الْقَلْبِ وَلَكِنْ يُعَذِّبُ بِهَذَا وَأَشَارَ إِلَى لِسَانِهِ أَوْ يَرْحَمُ
A tene na e [Yunus bin Abdul A’la Ash Shadafi] na [Amru bin Sawwad Al Amiri] use kue atene, a tene na e [Abdullah bin Wahb] a tene na mbi [Amru bin Harith] ti [Sa’d bin Al Harits Al Ansari] ti [Abdullah bin Omar] lo tene; Sa’ad bin Ubadah asala tënë ti vundu so lo yeke bâ, tongaso Rasulullah na Abdul Rahman bin ‘Auf, Sa’ad bin Abi Waqqash, na Abdullah bin Mas’ud asala vizite na lo. Na ngoi so lo ye ti lï na yâ ni, lo bâ so azo ti sewa ti lo angoro lo, tongaso lo hunda ndo, lo tene: ‘Lo kui awe?’ Azo ti kua ni akiri tënë, atene: ‘Ade ti si pëpe, O Watokua ti Allah’. Tongaso, Prophète ni asara si ngu ti lê ti lo atï. Na bango lo na toto, akamarade ti lo nga kue atoto. Na pekoni, Watokua ti Nzapa (saw) atene: ‘Manga, mo, biani, Allah a punir mbeni zo pepe ngbanga ti toto wala vundu - ti zo so lo zia na peko ti lo - me Lo punir lo ndali ti ye so - lo mu mbeni fä na yanga ti lo -, wala Lo yeke ndoye lo’.