Rasulullah melarang ummu salamah meratapi kematian abu salamah dan menahan diri dari niyahah atas orang yang meninggal
Imam Muslim : 1530
و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَابْنُ نُمَيْرٍ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ كُلُّهُمْ عَنْ ابْنِ عُيَيْنَةَ قَالَ ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ قَالَ قَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ لَمَّا مَاتَ أَبُو سَلَمَةَ قُلْتُ غَرِيبٌ وَفِي أَرْضِ غُرْبَةٍ لَأَبْكِيَنَّهُ بُكَاءً يُتَحَدَّثُ عَنْهُ فَكُنْتُ قَدْ تَهَيَّأْتُ لِلْبُكَاءِ عَلَيْهِ إِذْ أَقَبَلَتْ امْرَأَةٌ مِنْ الصَّعِيدِ تُرِيدُ أَنْ تُسْعِدَنِي فَاسْتَقْبَلَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ أَتُرِيدِينَ أَنْ تُدْخِلِي الشَّيْطَانَ بَيْتًا أَخْرَجَهُ اللَّهُ مِنْهُ مَرَّتَيْنِ فَكَفَفْتُ عَنْ الْبُكَاءِ فَلَمْ أَبْكِ
A fen erenikem [Apu Bakr bin Abu Syaibah] me [Ipnu Numair] me [Ishaq Bin Ibrahim] mettoch meinisin seni [Ipnu Uyainah] - [Ipnu Numair] a apasa- a fen erenikem [Sufyan] seni [Ipnu Abu Najih] seni [seman we] seni [Ubaid] a apasa bin; [Um Salama] a apasa; Nupwen Abu Salamah a mano, ua apasa, ‘Emon chon ekis, a mano non ew fonuen ekis. Ngang upwe kechiw ren ukukun ai tongeni pwe epwe winiti kapasen aramas’. Nupwen ua ammonata ai upwe netipengaw, mwitir chok emon fefin seni ewe sopw a feito me a apasa pwe epwe anisiei ne netipengaw. Iwe, ewe chon kuno seni Kot a feito ren o apasa: ‘Ifa usun, kopwe uweato pwal eman tefil lon ei imw, ewe Kot a angei seni ikei?’ a apasasefäli ena fän ruu. Ina minne, lupwen ua rongorong an kewe kapas, ua mwittir nemeni inisi me úkútiw le kechiw.