Sunnahnya membaca dua surat dalam satu rakaat apabila terlalu pendek
Imam Muslim : 1359
حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ حَدَّثَنَا مَهْدِيُّ بْنُ مَيْمُونٍ حَدَّثَنَا وَاصِلٌ الْأَحْدَبُ عَنْ أَبِي وَائِلٍ قَالَ غَدَوْنَا عَلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ يَوْمًا بَعْدَ مَا صَلَّيْنَا الْغَدَاةَ فَسَلَّمْنَا بِالْبَابِ فَأَذِنَ لَنَا قَالَ فَمَكَثْنَا بِالْبَابِ هُنَيَّةً قَالَ فَخَرَجَتْ الْجَارِيَةُ فَقَالَتْ أَلَا تَدْخُلُونَ فَدَخَلْنَا فَإِذَا هُوَ جَالِسٌ يُسَبِّحُ فَقَالَ مَا مَنَعَكُمْ أَنْ تَدْخُلُوا وَقَدْ أُذِنَ لَكُمْ فَقُلْنَا لَا إِلَّا أَنَّا ظَنَنَّا أَنَّ بَعْضَ أَهْلِ الْبَيْتِ نَائِمٌ قَالَ ظَنَنْتُمْ بِآلِ ابْنِ أُمِّ عَبْدٍ غَفْلَةً قَالَ ثُمَّ أَقْبَلَ يُسَبِّحُ حَتَّى ظَنَّ أَنَّ الشَّمْسَ قَدْ طَلَعَتْ فَقَالَ يَا جَارِيَةُ انْظُرِي هَلْ طَلَعَتْ قَالَ فَنَظَرَتْ فَإِذَا هِيَ لَمْ تَطْلُعْ فَأَقْبَلَ يُسَبِّحُ حَتَّى إِذَا ظَنَّ أَنَّ الشَّمْسَ قَدْ طَلَعَتْ قَالَ يَا جَارِيَةُ انْظُرِي هَلْ طَلَعَتْ فَنَظَرَتْ فَإِذَا هِيَ قَدْ طَلَعَتْ فَقَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَقَالَنَا يَوْمَنَا هَذَا فَقَالَ مَهْدِيٌّ وَأَحْسِبُهُ قَالَ وَلَمْ يُهْلِكْنَا بِذُنُوبِنَا قَالَ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ قَرَأْتُ الْمُفَصَّلَ الْبَارِحَةَ كُلَّهُ قَالَ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ هَذًّا كَهَذِّ الشِّعْرِ إِنَّا لَقَدْ سَمِعْنَا الْقَرَائِنَ وَإِنِّي لَأَحْفَظُ الْقَرَائِنَ الَّتِي كَانَ يَقْرَؤُهُنَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَمَانِيَةَ عَشَرَ مِنْ الْمُفَصَّلِ وَسُورَتَيْنِ مِنْ آلِ حم
Ti tene na e [Syaiban bin Farrukh] ti tene na e [Mahdi bin Maimun] ti tene na e [Washil Al Ahdab] ti [Abu Wa`il] lo tene; Mbeni lâ na peko ti so e sara sambela ti Fajr, e gue e bâ [Abdullah bin Mas’ud]. E bara lo na yanga-da, na pekoni lo zia e lï, me e ngbâ nduru na yanga-da ni kete na pekoni mbeni ngbâa-wali asigigi na lo tene: ‘Mo yeke lï pëpe?” Tongaso, e lï hio, na e wara Ibnu Mas’ud so aduti na sambela. Ibn Mas’ud ahunda: ‘Nyen la akanga lege na mo ti lï, atâa so a mû lege na mo ti lï dä?” E kiri tënë na lo, e tene: ‘Ye oko pëpe, me e pensé gi so ambeni zo so ayeke na yâ ti da ni angbâ ti lango’. Ibn Mas’ud atene: ‘Mo pensé so azo ti sewa ti Ibn Ummi Abdu ayeke azo ti goigoi?” Na pekoni, lo ngbâ ti diko tasbih ti lo juska e pensé so lâ asigigi awe. Na pekoni, lo hunda: ‘O Jariyah - ngbâa-wali -, bâ wala lâ asigigi awe?” Ngbâa-wali ni abâ ndo na lo bâ so lâ ade ti londo pëpe. Tongaso, Ibn Mas’ud angbâ ti sambela juska lo bâ so lâ alondo awe, na pekoni lo kiri lo hunda, lo tene: ‘O Jariyah, lâ alondo awe?’ Ngbâa-wali ni abâ ni, na a bâ so lâ asigigi awe. Tongaso, Ibn Mas’ud atene: ‘Gonda na Allah so alondo na e laso’. Mahdi atene; Mo pensé so lo tene: ‘Na Lo futi e pëpe ndali ti asiokpari ti e’. Na pekoni, mbeni koli ti azo ni so atene: ‘Na bï so ahon, mbi diko Al Mufashshal kue’. Tongaso, Abdullah bin Mas’ud atene: ‘Vite so lo yeke diko na lo ayeke tongana ti so lo yeke diko na poésie. Mo hinga awe An Nazha`ir - alettre so yongo ni nga na nda ni ayeke ndulu ti duti oko -, so Rasulullah adiko ni, so ti tene alettre bale-oko na osio so alondo na Al Mufashshal nga na alettre use so alondo na Alif Lamm Hammim’.