Al-Qur'an diturunkan dari satu huruf hingga dengan tujuh huruf (dialek)

Imam Muslim : 1356

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عِيسَى بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ جَدِّهِ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ قَالَ كُنْتُ فِي الْمَسْجِدِ فَدَخَلَ رَجُلٌ يُصَلِّي فَقَرَأَ قِرَاءَةً أَنْكَرْتُهَا عَلَيْهِ ثُمَّ دَخَلَ آخَرُ فَقَرَأَ قِرَاءَةً سِوَى قَرَاءَةِ صَاحِبِهِ فَلَمَّا قَضَيْنَا الصَّلَاةَ دَخَلْنَا جَمِيعًا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ إِنَّ هَذَا قَرَأَ قِرَاءَةً أَنْكَرْتُهَا عَلَيْهِ وَدَخَلَ آخَرُ فَقَرَأَ سِوَى قِرَاءَةِ صَاحِبِهِ فَأَمَرَهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَرَأَا فَحَسَّنَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَأْنَهُمَا فَسَقَطَ فِي نَفْسِي مِنْ التَّكْذِيبِ وَلَا إِذْ كُنْتُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَلَمَّا رَأَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا قَدْ غَشِيَنِي ضَرَبَ فِي صَدْرِي فَفِضْتُ عَرَقًا وَكَأَنَّمَا أَنْظُرُ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَرَقًا فَقَالَ لِي يَا أُبَيُّ أُرْسِلَ إِلَيَّ أَنْ اقْرَأْ الْقُرْآنَ عَلَى حَرْفٍ فَرَدَدْتُ إِلَيْهِ أَنْ هَوِّنْ عَلَى أُمَّتِي فَرَدَّ إِلَيَّ الثَّانِيَةَ اقْرَأْهُ عَلَى حَرْفَيْنِ فَرَدَدْتُ إِلَيْهِ أَنْ هَوِّنْ عَلَى أُمَّتِي فَرَدَّ إِلَيَّ الثَّالِثَةَ اقْرَأْهُ عَلَى سَبْعَةِ أَحْرُفٍ فَلَكَ بِكُلِّ رَدَّةٍ رَدَدْتُكَهَا مَسْأَلَةٌ تَسْأَلُنِيهَا فَقُلْتُ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِأُمَّتِي اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِأُمَّتِي وَأَخَّرْتُ الثَّالِثَةَ لِيَوْمٍ يَرْغَبُ إِلَيَّ الْخَلْقُ كُلُّهُمْ حَتَّى إِبْرَاهِيمُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ حَدَّثَنِي إِسْمَعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عِيسَى عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى أَخْبَرَنِي أُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ أَنَّهُ كَانَ جَالِسًا فِي الْمَسْجِدِ إِذْ دَخَلَ رَجُلٌ فَصَلَّى فَقَرَأَ قِرَاءَةً وَاقْتَصَّ الْحَدِيثَ بِمِثْلِ حَدِيثِ ابْنِ نُمَيْرٍ

Беҙгә [Мөхәммәт бин Абдулла бин Нумайр] һөйләне [атайым] беҙгә [Исмәғил бин Әбү Халид] [Ғабдулла бин Иса бин Абдуррахман бин Әбү Ләйләнән] [олатаһынан] [Өбәй бин Кағабтан] әйтте; Бер ваҡыт мәсеттә инем, ҡапыл бер ир килеп намаҙ уҡыны. Шунан уҡыны - Ҡөрьән - ҡыраһ менән - уҡыу - мин инҡар иттем. Шунан тағы бер кеше килеп, тағы ла бер ҡирәғәт менән Ҡөрьән уҡый. Намаҙ уҡығас, барыбыҙ ҙа пәйғәмбәребеҙҙе осраттыҡ. Мин әйттем: «Ысынлап та, был кеше Ҡөрьәнде мин инҡар иткән ҡираһ менән уҡый», — тинем. Шунан икенсе кеше килеп, Ҡөрьәнде уҡыны, тағы ла бер ҡыраһ менән. Шулай итеп, пәйғәмбәребеҙ икеһенә лә үҙҙәренең уҡыуҙарын ҡабатларға ҡуша, шунан һуң пәйғәмбәребеҙ быны раҫлай. Шунан һуң күңелемдәге ялған ҡараштар, шулай уҡ әле наҙан саҡтағы тойғолар ​​ҙа юҡҡа сыҡты. Шулай итеп, Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи вәссәләм минең менән булған бер нәмәне күргәс, күкрәгемде ҡағып ебәрҙе, һәм миңә бер белем асылды, әйтерһең дә, мин Аллаһты ҙур ҡурҡыу менән күрҙем. Шунан: «Эй, Өбәй, -Джибрил- миңә Ҡөрьәнде бер генә хәреф менән -лаһжә уҡыу- уҡый алһын өсөн ебәрелде, шуға күрә мин уны халҡыма еңеллек бирергә саҡырыуымды дауам итәм». Шуға ике хәреф менән уҡып сығайым тип, яныма ҡайтты. Мин әле лә уны халҡыма еңеллек бирергә саҡырыуымды дауам итәм. Шулай итеп, ул тағы ҡайтты - һәм миңә еңеллек бирҙе - ете хәрефтән уҡый алһын өсөн. Йәбрил: «Ҡайтҡан һайын шулай була, үтенесеңде ҡабул итәм», — тигән. Шулай итеп, мин доға ҡылдым: «ӘЛЛӘҺӨММӘҒФИР ЛИ ӨММӘТИ -Йә Аллаһ, халҡымды ғәфү ит-». Ә өсөнсөһөн бер көнгә тамамланым, унда бөтә йән эйәләре миңә өмөт итә, Ибраһим саллаллаһу ғәләйһис-сәләмгә тиклем. Һөйләне беҙгә [Әбү Бәкер бин Әбү Сәйиба] беҙгә әйтте [Мөхәммәт бин Бисыр] миңә әйтте [Исмәғил бин Әбү Халид] миңә [Ғабдулла бин Иса] [Ғабдуллаһ бин Әбү Ләйлә] миңә әйтте [Ғүбәй бин Әбү Ләйлә] миңә [Үбәй бин Каәғб булды, тип, бер көндө ca mant доға ҡылып, -Ҡөрьән- Кәримде- ҡыраһ менән уҡыған. Ибн Нумайр хәҙисенә оҡшаш хәҙис тә һөйләгән.