Turunnya Al Lahab(111): 1. Binasalah kedua tangan Abu Lahab dan sesungguhnya dia akan binasa
इमाम बुखारी : 4589
حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مُرَّةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَلَمَّا نَزَلَتْ{ وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ }وَرَهْطَكَ مِنْهُمْ الْمُخْلَصِينَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى صَعِدَ الصَّفَا فَهَتَفَ يَا صَبَاحَاهْ فَقَالُوا مَنْ هَذَا فَاجْتَمَعُوا إِلَيْهِ فَقَالَ أَرَأَيْتُمْ إِنْ أَخْبَرْتُكُمْ أَنَّ خَيْلًا تَخْرُجُ مِنْ سَفْحِ هَذَا الْجَبَلِ أَكُنْتُمْ مُصَدِّقِيَّ قَالُوا مَا جَرَّبْنَا عَلَيْكَ كَذِبًا قَالَ فَإِنِّي نَذِيرٌ لَكُمْ بَيْنَ يَدَيْ عَذَابٍ شَدِيدٍ قَالَ أَبُو لَهَبٍ تَبًّا لَكَ مَا جَمَعْتَنَا إِلَّا لِهَذَا ثُمَّ قَامَ فَنَزَلَتْ{ تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ وَتَبَّ }وَقَدْ تَبَّ هَكَذَا قَرَأَهَا الْأَعْمَشُ يَوْمَئِذٍ
हे आम्हाला [यूसुफ बिन मूसा] यांनी सांगितले. हे आम्हाला [अबू उसामा] यांनी सांगितले. हे आम्हाला [अल-अम्स्या] यांनी सांगितले. हे आम्हाला [अम्रु बिन मुर्‍राह] यांनी सांगितले. [सईद बिन जुबैर] यांच्याकडून, [इब्न अब्बास] यांच्याकडून, अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल असो, ज्यांनी सांगितले; जेव्हा हा आयत अवतरित झाला: "आणि आपल्या निकटच्या नातेवाईकांना आणि त्यांच्यातील खऱ्या श्रद्धेने समर्पित असलेल्या लोकांना सावधान करा," तेव्हा अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) बाहेर निघाले, जोपर्यंत ते सफा पर्वत चढले आणि ओरडले: "अरे लोकांनो." कुरैशने विचारले, "हा माणूस कोण आहे?" अखेरीस, ते त्याच्या भोवती जमले. त्याने विचारले: "तुम्हाला काय वाटते, जर मी तुम्हाला सांगितले की या टेकडीच्या मागे एक घोडेदळ (आक्रमण करण्यासाठी) येणार आहे, तर तुम्ही मला विश्वास ठेवाल का?" त्यांनी उत्तर दिले, "होय, आम्ही कधीही ऐकले नाही की तुम्ही खोटं बोलता." त्यानंतर त्यांनी म्हटले: "खरोखरच, मी तुमच्यासाठी एक चेतावणी देणारा आहे की माझ्या आधी एक अत्यंत भयंकर शिक्षा आहे." मग अबू लाहब म्हणाला, "अरे मुहम्मद, तुझे वायट होवो. तुम्ही आम्हाला फक्त यासाठी एकत्र केले आहे का?" त्यानंतर तो लगेचच परतला, आणि अल्लाहचे वचन अवतरित झाले: "टब्बत यदा अबी लाहबीव वतब्ब." त्या दिवशी, अल-अमासी यांनी ते वाचले: "वा कद तब्बत (खरंच, तो नक्कीच नाश पावला)."