Nabi ingin memanjangkan shalat, namun mendengar tangisan bayi, maka beliau memendekkan shalat karena khawatir akan memberatkan ibunya

Imam Muslim : 723

و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مِنْهَالٍ الضَّرِيرُ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي لَأَدْخُلُ الصَّلَاةَ أُرِيدُ إِطَالَتَهَا فَأَسْمَعُ بُكَاءَ الصَّبِيِّ فَأُخَفِّفُ مِنْ شِدَّةِ وَجْدِ أُمِّهِ بِهِ

۽ اسان کي ٻڌايو آهي [محمد بن منهال الذر] اسان کي ٻڌايو آهي [يزيد بن زرعي] اسان کي ٻڌايو آهي [سعيد بن ابي عروبه] [قتاده] کان [انس بن مالڪ] کان، هن چيو ته: رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: "مان نماز ۾ داخل ٿيس ته ان کي ڊگهو ڪرڻ جي ارادي سان، پوءِ مون هڪ ننڍڙي ٻار جي روئڻ ٻڌي، تنهن ڪري مون نماز کي هلڪو ڪيو ڇاڪاڻ ته مون کي خبر هئي ته ان جي ماءُ هن تي ڪاوڙ آهي."