Umar menangis melihat bekas tikar di lambung Nabi, dan sabda beliau: tidak ridhakah engkau bila mereka mendapat dunia dan kita mendapat akhirat

Imam Bukhari : 4532

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلَالٍ عَنْ يَحْيَى عَنْ عُبَيْدِ بْنِ حُنَيْنٍ أَنَّهُ سَمِعَ ابْنَ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا يُحَدِّثُ أَنَّهُ قَالَمَكَثْتُ سَنَةً أُرِيدُ أَنْ أَسْأَلَ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ عَنْ آيَةٍ فَمَا أَسْتَطِيعُ أَنْ أَسْأَلَهُ هَيْبَةً لَهُ حَتَّى خَرَجَ حَاجًّا فَخَرَجْتُ مَعَهُ فَلَمَّا رَجَعْنَا وَكُنَّا بِبَعْضِ الطَّرِيقِ عَدَلَ إِلَى الْأَرَاكِ لِحَاجَةٍ لَهُ قَالَ فَوَقَفْتُ لَهُ حَتَّى فَرَغَ ثُمَّ سِرْتُ مَعَهُ فَقُلْتُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَنْ اللَّتَانِ تَظَاهَرَتَا عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ أَزْوَاجِهِ فَقَالَ تِلْكَ حَفْصَةُ وَعَائِشَةُ قَالَ فَقُلْتُ وَاللَّهِ إِنْ كُنْتُ لَأُرِيدُ أَنْ أَسْأَلَكَ عَنْ هَذَا مُنْذُ سَنَةٍ فَمَا أَسْتَطِيعُ هَيْبَةً لَكَ قَالَ فَلَا تَفْعَلْ مَا ظَنَنْتَ أَنَّ عِنْدِي مِنْ عِلْمٍ فَاسْأَلْنِي فَإِنْ كَانَ لِي عِلْمٌ خَبَّرْتُكَ بِهِ قَالَ ثُمَّ قَالَ عُمَرُ وَاللَّهِ إِنْ كُنَّا فِي الْجَاهِلِيَّةِ مَا نَعُدُّ لِلنِّسَاءِ أَمْرًا حَتَّى أَنْزَلَ اللَّهُ فِيهِنَّ مَا أَنْزَلَ وَقَسَمَ لَهُنَّ مَا قَسَمَ قَالَ فَبَيْنَا أَنَا فِي أَمْرٍ أَتَأَمَّرُهُ إِذْ قَالَتْ امْرَأَتِي لَوْ صَنَعْتَ كَذَا وَكَذَا قَالَ فَقُلْتُ لَهَا مَا لَكَ وَلِمَا هَا هُنَا وَفِيمَ تَكَلُّفُكِ فِي أَمْرٍ أُرِيدُهُ فَقَالَتْ لِي عَجَبًا لَكَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ مَا تُرِيدُ أَنْ تُرَاجَعَ أَنْتَ وَإِنَّ ابْنَتَكَ لَتُرَاجِعُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى يَظَلَّ يَوْمَهُ غَضْبَانَ فَقَامَ عُمَرُ فَأَخَذَ رِدَاءَهُ مَكَانَهُ حَتَّى دَخَلَ عَلَى حَفْصَةَ فَقَالَ لَهَا يَا بُنَيَّةُ إِنَّكِ لَتُرَاجِعِينَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى يَظَلَّ يَوْمَهُ غَضْبَانَ فَقَالَتْ حَفْصَةُ وَاللَّهِ إِنَّا لَنُرَاجِعُهُ فَقُلْتُ تَعْلَمِينَ أَنِّي أُحَذِّرُكِ عُقُوبَةَ اللَّهِ وَغَضَبَ رَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا بُنَيَّةُ لَا يَغُرَّنَّكِ هَذِهِ الَّتِي أَعْجَبَهَا حُسْنُهَا حُبُّ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِيَّاهَا يُرِيدُ عَائِشَةَ قَالَ ثُمَّ خَرَجْتُ حَتَّى دَخَلْتُ عَلَى أُمِّ سَلَمَةَ لِقَرَابَتِي مِنْهَا فَكَلَّمْتُهَا فَقَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ عَجَبًا لَكَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ دَخَلْتَ فِي كُلِّ شَيْءٍ حَتَّى تَبْتَغِيَ أَنْ تَدْخُلَ بَيْنَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَزْوَاجِهِ فَأَخَذَتْنِي وَاللَّهِ أَخْذًا كَسَرَتْنِي عَنْ بَعْضِ مَا كُنْتُ أَجِدُ فَخَرَجْتُ مِنْ عِنْدِهَا وَكَانَ لِي صَاحِبٌ مِنْ الْأَنْصَارِ إِذَا غِبْتُ أَتَانِي بِالْخَبَرِ وَإِذَا غَابَ كُنْتُ أَنَا آتِيهِ بِالْخَبَرِ وَنَحْنُ نَتَخَوَّفُ مَلِكًا مِنْ مُلُوكِ غَسَّانَ ذُكِرَ لَنَا أَنَّهُ يُرِيدُ أَنْ يَسِيرَ إِلَيْنَا فَقَدْ امْتَلَأَتْ صُدُورُنَا مِنْهُ فَإِذَا صَاحِبِي الْأَنْصَارِيُّ يَدُقُّ الْبَابَ فَقَالَ افْتَحْ افْتَحْ فَقُلْتُ جَاءَ الْغَسَّانِيُّ فَقَالَ بَلْ أَشَدُّ مِنْ ذَلِكَ اعْتَزَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَزْوَاجَهُ فَقُلْتُ رَغَمَ أَنْفُ حَفْصَةَ وَعَائِشَةَ فَأَخَذْتُ ثَوْبِي فَأَخْرُجُ حَتَّى جِئْتُ فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَشْرُبَةٍ لَهُ يَرْقَى عَلَيْهَا بِعَجَلَةٍ وَغُلَامٌ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَسْوَدُ عَلَى رَأْسِ الدَّرَجَةِ فَقُلْتُ لَهُ قُلْ هَذَا عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَأَذِنَ لِي قَالَ عُمَرُ فَقَصَصْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذَا الْحَدِيثَ فَلَمَّا بَلَغْتُ حَدِيثَ أُمِّ سَلَمَةَ تَبَسَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنَّهُ لَعَلَى حَصِيرٍ مَا بَيْنَهُ وَبَيْنَهُ شَيْءٌ وَتَحْتَ رَأْسِهِ وِسَادَةٌ مِنْ أَدَمٍ حَشْوُهَا لِيفٌ وَإِنَّ عِنْدَ رِجْلَيْهِ قَرَظًا مَصْبُوبًا وَعِنْدَ رَأْسِهِ أَهَبٌ مُعَلَّقَةٌ فَرَأَيْتُ أَثَرَ الْحَصِيرِ فِي جَنْبِهِ فَبَكَيْتُ فَقَالَ مَا يُبْكِيكَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ كِسْرَى وَقَيْصَرَ فِيمَا هُمَا فِيهِ وَأَنْتَ رَسُولُ اللَّهِ فَقَالَ أَمَا تَرْضَى أَنْ تَكُونَ لَهُمْ الدُّنْيَا وَلَنَا الْآخِرَةُ

আমাক কৈছে [আব্দুল আজিজ বিন আব্দুল্লাহ] আমাক [চুলাইমান বিন বিলাল] [ইয়াহ্যা]ৰ পৰা [উবাইদ বিন হুনাইন]ৰ পৰা কৈছে যে তেওঁ [ইবনে আব্বাছ ৰাঃ এবছৰ ধৰি মই আঁতৰি থাকিলোঁ। আচলতে মই উমৰ বিন আল খাথথাবক এটা আয়াতৰ বিষয়ে সুধিব বিচাৰিছিলো, কিন্তু কেৱল অনিচ্ছা প্ৰকাশৰ বাবেই তেওঁক সুধিব পৰা নাছিলো। এদিনলৈকে তেওঁ হজ কৰিবলৈ ওলাইছিল, তাৰ পিছত মই তেওঁৰ লগত ওলাই গৈছিলো। উভতি অহাৰ পথত উমৰে নিজকে সকাহ দিবলৈ আৰাক গছৰ ফালে এফালে খোজ দিলে আৰু মই তেওঁৰ প্ৰস্ৰাৱ শেষ নোহোৱালৈকে তেওঁৰ বাবে অপেক্ষা কৰি থিয় হৈ থাকিলোঁ। তেতিয়া মই তেওঁৰ লগত সুখী অনুভৱ কৰিলোঁ, মই সুধিলোঁ, ‘হে মুছলমানৰ সেনাপতি, ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ পত্নীৰ পৰা কোন দুগৰাকী মহিলাই তেওঁক অশান্তি দিবলৈ ইজনে সিজনক সহায় কৰিছিল?’ গতিকে [উমৰে] উত্তৰ দিলে, ‘এই দুজন হ’ল হাফচাহ আৰু আইছিয়া’। মই ক’লোঁ, ‘আল্লাহৰ কচম, আচলতে এবছৰৰ আগৰ পৰাই মই আপোনাক এই কথা সুধিব বিচাৰিছিলো, কিন্তু মই কেতিয়াও কৰা নাছিলো কাৰণ মই আপোনাৰ প্ৰতি অনিচ্ছুক আছিলো’। উমৰে ক’লে, তেনেকুৱা নকৰিবা। যদি আপুনি ভাবিছে যে আপুনি কিবা এটা জানে, তেন্তে সুধিব। যদি সঁচাকৈয়ে জানো তেন্তে নিশ্চয়কৈ জনাম'। তাৰ পিছত উমৰে ক’লে, ‘আল্লাহৰ কচম, অজ্ঞানৰ দিনত আমি কেতিয়াও মহিলাৰ পৰা অহা ধাৰণা বা পৰামৰ্শৰ কথা বিবেচনা কৰা নাছিলো, গতিকে আল্লাহে তেওঁলোকৰ অধিকাৰ সম্পৰ্কে আয়াত অৱতীৰ্ণ কৰিছিল, আৰু তেওঁ যি অধিকাৰ বিতৰণ কৰিছিল, সেইবোৰ তেওঁ ভাগ কৰিছিল’। উমৰে আৰু ক’লে, ‘গতিকে মই বিবেচনা কৰিব বিচৰা সমস্যা এটাৰ সন্মুখীন হ’লে হঠাতে মোৰ পত্নীয়ে ক’লে, ‘আপুনি যদি অমুকটো কৰিলেহেঁতেন! ' গতিকে মই তেওঁক ক'লোঁ, 'তোমাৰ কি হৈছে, তুমি কিয় হস্তক্ষেপ কৰিছা, আৰু মই বিচৰা বিষয়বোৰত তুমি কিয় হস্তক্ষেপ কৰিছা? ' মোৰ পত্নীয়ে উত্তৰ দিলে, 'তুমি বৰ আচহুৱা, হে ইবনুল খাথাথাব! আপোনাৰ নিজৰ ছোৱালীয়ে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ লগত আলোচনা কৰিবলৈ ক’লেও আপুনি আলোচনাত নিমন্ত্ৰণ হোৱাটো নিবিচাৰেনে যেতিয়ালৈকে তেওঁ খং অনুভৱ কৰি দিন পাৰ নকৰে? "অৱশেষত উমৰে নিজৰ কাপোৰ ল'বলৈ লৰালৰিকৈ আহিল আৰু লগে লগে হাফশ্বাহক লগ কৰি ক'লে, 'হে মোৰ ল'ৰা, আপুনি আচলতে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ সৈতে আলোচনাৰ নিমন্ত্ৰণ জনাইছিল যেতিয়ালৈকে তেওঁ খং অনুভৱ কৰি দিন কটাব নোৱাৰে। হাফশ্বাহে ক'লে, 'আল্লাহৰ কচম, আমি সঁচাকৈয়ে তেওঁৰ সৈতে আলোচনা নিমন্ত্ৰণ কৰিম'। মই তেওঁক ক'লোঁ, 'জানা, মই আপোনাক আল্লাহৰ বিষয়ে সতৰ্ক কৰি দিছো।" যন্ত্ৰণা আৰু লগতে তেওঁৰ ৰাছুল চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ খং, হে মোৰ ল'ৰা, ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ মৰমৰ বাবেই তেওঁৰ লগত মোৰ ঘনিষ্ঠ সম্পৰ্কৰ বাবে ওলাই আহিলোঁ 'আপুনি সঁচাকৈয়ে অদ্ভুত, হে ইবনুল খাথ্থাব, যেতিয়ালৈকে আপুনি নবী ছালাম আৰু তেওঁৰ পত্নীসকলৰ মাজত ঘটা বিষয়বোৰত প্ৰৱেশ কৰিব নিবিচাৰে' বন্ধু আংছাৰৰ মাজৰ পৰা, যদি মই উপস্থিত নাথাকো - তেতিয়া তেওঁ খবৰটো প্ৰেৰণ কৰিলেহেঁতেন আৰু যদি তেওঁ অনুপস্থিত থাকে, তেন্তে মইয়েই তেওঁক নতুন খবৰ দিয়ে মোৰ আনছাৰ বন্ধুসকলৰ দুৱাৰত টোকৰ মাৰি ক’লে, ‘দুৱাৰখন খুলিব, দুৱাৰখন খুলিব’ মই সুধিলোঁ, ‘ৰজা আল গাছানি আহিছেনে?’। তেওঁ উত্তৰ দিলে, ‘আচলতে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে নিজৰ পত্নীক বিবাহ বিচ্ছেদ কৰিছিল, গতিকে মই লগে লগে মোৰ কাপোৰ লৈ ওলাই আহিলোঁ, যেতিয়ালৈকে মই ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামক তেওঁৰ মদ্যপান কৰা ঠাইত লগ নাপালোঁ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লাম আছৱাদ চিৰিৰ ওপৰত আছিল গতিকে মই তেওঁক কওক যে এইজন উমৰ বিন আল খাথ্থাব যিকোনো বস্তু তেওঁৰ মূৰৰ তলত আঁহেৰে ভৰপূৰ চামৰাৰ আঠুৱা এখনহে আছিল, তাৰ মূৰত পাত ঢালি দিয়া হৈছিল, আনহাতে মই তেওঁৰ শৰীৰৰ বাওঁফালে মেটৰ চিন দেখিলোঁ। মই উত্তৰ দিলোঁ, 'হে আল্লাহৰ ৰাছুল, সঁচাকৈয়ে কিছৰা আৰু সম্ৰাট দুয়োজনেই আনন্দত আছে, আনহাতে তুমি, হে আল্লাহৰ ৰাছুল।'