Umar menangis melihat bekas tikar di lambung Nabi, dan sabda beliau: tidak ridhakah engkau bila mereka mendapat dunia dan kita mendapat akhirat

Imam Ibnu Majah : 4143

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنِي سِمَاكٌ الْحَنَفِيُّ أَبُو زُمَيْلٍ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْعَبَّاسِ حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ قَالَدَخَلْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ عَلَى حَصِيرٍ قَالَ فَجَلَسْتُ فَإِذَا عَلَيْهِ إِزَارٌ وَلَيْسَ عَلَيْهِ غَيْرُهُ وَإِذَا الْحَصِيرُ قَدْ أَثَّرَ فِي جَنْبهِ وَإِذَا أَنَا بِقَبْضَةٍ مِنْ شَعِيرٍ نَحْوِ الصَّاعِ وَقَرَظٍ فِي نَاحِيَةٍ فِي الْغُرْفَةِ وَإِذَا إِهَابٌ مُعَلَّقٌ فَابْتَدَرَتْ عَيْنَايَ فَقَالَ مَا يُبْكِيكَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ فَقُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ وَمَالِي لَا أَبْكِي وَهَذَا الْحَصِيرُ قَدْ أَثَّرَ فِي جَنْبِكَ وَهَذِهِ خِزَانَتُكَ لَا أَرَى فِيهَا إِلَّا مَا أَرَى وَذَلِكَ كِسْرَى وَقَيْصَرُ فِي الثِّمَارِ وَالْأَنْهَارِ وَأَنْتَ نَبِيُّ اللَّهِ وَصَفْوَتُهُ وَهَذِهِ خِزَانَتُكَ قَالَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ أَلَا تَرْضَى أَنْ تَكُونَ لَنَا الْآخِرَةُ وَلَهُمْ الدُّنْيَا قُلْتُ بَلَى

আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন বাছিয়াৰে] আমাক কৈছে [উমৰ বিন ইউনুছে] আমাক কৈছে [‘ইক্ৰিমা বিন আম্মাৰে] মোক কৈছে [চিমাক আল হানাফী আবু জুমাইলে] মোক কৈছে [আব্দুল্লাহ বিন আল আব্বাছ] মোক কৈছে [উমৰ বিন খত্তাব] তেওঁ কৈছিল, ‘মই এবাৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাল্লামক লগ পাইছিলো যেতিয়া তেওঁ অন আছিল মেট'। উমৰে আৰু ক’লে, ‘তাৰ পিছত মই বহিলোঁ, দেখিলোঁ যে তেওঁ কেৱল কাপোৰৰ টুকুৰা পিন্ধিছিল আৰু পিন্ধা কাপোৰখনৰ বাহিৰে আন কোনো কাপোৰ পিন্ধি নাছিল, আনহাতে মেটখনে তেওঁৰ কাষত ছাপ এৰি থৈ গৈছিল। মইও -দেখিলোঁ- কোঠাটোৰ চুকত পৰি থকা আৰু ছাল ওলমি থকা টেনিংৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা পাত এমুঠিমান ঘেঁহু আৰু ছাল ওলমি আছে। মোৰ চকু দুটা চকুলোৰে ভৰি পৰিছে বুলি গম পোৱা নাছিলো। তেওঁ সুধিলে: ‘হে ইবনুল খাত্তাব, তোমাক কি কান্দিবলৈ বাধ্য কৰালে?’? মই উত্তৰ দিলোঁ, ‘হে আল্লাহৰ নবী, মই কেনেকৈ চকুলো টুকিব নোৱাৰো, যেতিয়া এই মেটটো তোমাৰ কাষত থাকে, আৰু মই যি দেখিছোঁ তাৰ বাহিৰে তোমাৰ কোঠাত একো দেখা নাপাওঁ। কিছৰাৰ ৰজা আৰু ৰোমান সম্ৰাট ফল-মূল আৰু নদীৰে ভৰি থকাৰ সময়ত আপুনি আল্লাহৰ নবী আৰু তেওঁৰ নিৰ্বাচিত ব্যক্তি, কিন্তু আপোনাৰ কোঠাটো কেৱল এনেকুৱাই!'. তেওঁ উত্তৰ দিলে, ‘হে ইবনুল খাত্তাব, আপুনি সন্তুষ্ট নহয়নে যে আমি পৰলোক পাম আৰু তেওঁলোকে পৃথিৱী পাব?’ মই উত্তৰ দিলোঁ, ‘নিশ্চয়’।