Membaguskan wudhu dan berdoa, dibukakan delapan pintu surga, dia boleh masuk dari pintu mana saja yang dia inginkan
Imam Muslim : 345
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمِ بْنِ مَيْمُونٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ رَبِيعَةَ يَعْنِي ابْنَ يَزِيدَ عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ الْخَوْلَانِيِّ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ ح وَحَدَّثَنِي أَبُو عُثْمَانَ عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ قَالَ كَانَتْ عَلَيْنَا رِعَايَةُ الْإِبِلِ فَجَاءَتْ نَوْبَتِي فَرَوَّحْتُهَا بِعَشِيٍّ فَأَدْرَكْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمًا يُحَدِّثُ النَّاسَ فَأَدْرَكْتُ مِنْ قَوْلِهِ مَا مِنْ مُسْلِمٍ يَتَوَضَّأُ فَيُحْسِنُ وُضُوءَهُ ثُمَّ يَقُومُ فَيُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ مُقْبِلٌ عَلَيْهِمَا بِقَلْبِهِ وَوَجْهِهِ إِلَّا وَجَبَتْ لَهُ الْجَنَّةُ قَالَ فَقُلْتُ مَا أَجْوَدَ هَذِهِ فَإِذَا قَائِلٌ بَيْنَ يَدَيَّ يَقُولُ الَّتِي قَبْلَهَا أَجْوَدُ فَنَظَرْتُ فَإِذَا عُمَرُ قَالَ إِنِّي قَدْ رَأَيْتُكَ جِئْتَ آنِفًا قَالَ مَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ يَتَوَضَّأُ فَيُبْلِغُ أَوْ فَيُسْبِغُ الْوَضُوءَ ثُمَّ يَقُولُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ إِلَّا فُتِحَتْ لَهُ أَبْوَابُ الْجَنَّةِ الثَّمَانِيَةُ يَدْخُلُ مِنْ أَيِّهَا شَاءَ و حَدَّثَنَاه أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ يَزِيدَ عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ الْخَوْلَانِيِّ وَأَبِي عُثْمَانَ عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرِ بْنِ مَالِكٍ الْحَضْرَمِيِّ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ الْجُهَنِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَذَكَرَ مِثْلَهُ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ مَنْ تَوَضَّأَ فَقَالَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ
O m’à dito [o Muhammad bin Hatim bin Maimun] o n’à dito [o Abdurrahman bin Mahdi] o n’à dito [a Muawiyah bin Salih] da [Rabi’ah] – saieiva à dî Ibn Yazid – da [Abu Idris al-Khaulani] da [Uqbah bin Amir]. -inte unn’atra narraçion o l’é affermou- E o m’à dito [Abu Uthman] da [Jubair bin Nufair] da [Uqbah bin Amir] o l’à dito, ‘Aveimo l’abitudine de pasciâ di cammelli, dapeu a neutte a l’é vegnua, donca ò repòsou con dâghe a çena. Dapeu ò attrovou o Profeta in pê à parlâ co-e gente. E da quarcheduña de seu poule ch’o l’ò sentio gh’ea: ‘No l’é un mossulman ch’o fa l’abluçion e dapeu o completa a seu abluçion, dapeu o prega doe rak’ah co-o cheu e a faccia rivolti à l’atra, feua che o paradiso o no segge obrigatöio pe lê’. O Uqbah o l'à dito: «Donca ò dito, «Quante l'é bon», tutt'assemme un oratô davanti à mi o l'à dito, «Quello ch'o l'ea avanti o l'ea megio». Quande ò guardou, s'é descoverto ch'o l'ea [Umar]'. O Uqbah o l'à dito dapeu: «De fæto t'ò visto vegnî solo che oua». O Umar o l’à dito donca: «No l’é pe un de voscià fâ l’abluçion, dapeu trasmette a seu abluçion ò completâ a seu abluçion e dapeu testimoniâ che no gh’é nisciun dê degno de venerâ feua che Allah, e che o Mahomed o l’é o seu servitô e messaggê ma e eutto pòrte do çê ghe saian averte. O l'intrâ da quæ se segge pòrta ch'o veu''. E o n’é stæto dito [Abu Bakr bin Abu Syaibah] o n’à dito [Zaid bin al-Hubab] o n’à dito [Muawiyah bin Salih] da [Rabi’ah bin Yazid] da [Abu Idris al-Khaulani] e [Abu Uthman] da [Jubair bin Al-Nufair] al-Juhani] che o Rasulullah shallallahu ‘alaihi wasallam o l’à dito... Dapeu o l’à mensunou un hadith comme quello, solo ch’o l’à dito: ‘Chi testimonia che no gh’é nisciun dê degno de ëse venerou feua che Allah solo, o no l’à de compagno, e mi testimonio che o Mahomed o l’é o seu servitô e messaggê’.