Rasulullah tidak melihat Allah, beliau hanya melihat cahaya, beliau tidak bisa melihat Rabb-Nya

Imam Muslim : 259

حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ دَاوُدَ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ مَسْرُوقٍ قَالَ كُنْتُ مُتَّكِئًا عِنْدَ عَائِشَةَ فَقَالَتْ يَا أَبَا عَائِشَةَ ثَلَاثٌ مَنْ تَكَلَّمَ بِوَاحِدَةٍ مِنْهُنَّ فَقَدْ أَعْظَمَ عَلَى اللَّهِ الْفِرْيَةَ قُلْتُ مَا هُنَّ قَالَتْ مَنْ زَعَمَ أَنَّ مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأَى رَبَّهُ فَقَدْ أَعْظَمَ عَلَى اللَّهِ الْفِرْيَةَ قَالَ وَكُنْتُ مُتَّكِئًا فَجَلَسْتُ فَقُلْتُ يَا أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ أَنْظِرِينِي وَلَا تَعْجَلِينِي أَلَمْ يَقُلْ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { وَلَقَدْ رَآهُ بِالْأُفُقِ الْمُبِينِ } { وَلَقَدْ رَآهُ نَزْلَةً أُخْرَى } فَقَالَتْ أَنَا أَوَّلُ هَذِهِ الْأُمَّةِ سَأَلَ عَنْ ذَلِكَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنَّمَا هُوَ جِبْرِيلُ لَمْ أَرَهُ عَلَى صُورَتِهِ الَّتِي خُلِقَ عَلَيْهَا غَيْرَ هَاتَيْنِ الْمَرَّتَيْنِ رَأَيْتُهُ مُنْهَبِطًا مِنْ السَّمَاءِ سَادًّا عِظَمُ خَلْقِهِ مَا بَيْنَ السَّمَاءِ إِلَى الْأَرْضِ فَقَالَتْ أَوَ لَمْ تَسْمَعْ أَنَّ اللَّهَ يَقُولُ { لَا تُدْرِكُهُ الْأَبْصَارُ وَهُوَ يُدْرِكُ الْأَبْصَارَ وَهُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ } أَوَ لَمْ تَسْمَعْ أَنَّ اللَّهَ يَقُولُ { وَمَا كَانَ لِبَشَرٍ أَنْ يُكَلِّمَهُ اللَّهُ إِلَّا وَحْيًا أَوْ مِنْ وَرَاءِ حِجَابٍ أَوْ يُرْسِلَ رَسُولًا فَيُوحِيَ بِإِذْنِهِ مَا يَشَاءُ إِنَّهُ عَلِيٌّ حَكِيمٌ } قَالَتْ وَمَنْ زَعَمَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَتَمَ شَيْئًا مِنْ كِتَابِ اللَّهِ فَقَدْ أَعْظَمَ عَلَى اللَّهِ الْفِرْيَةَ وَاللَّهُ يَقُولُ { يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَإِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ } قَالَتْ وَمَنْ زَعَمَ أَنَّهُ يُخْبِرُ بِمَا يَكُونُ فِي غَدٍ فَقَدْ أَعْظَمَ عَلَى اللَّهِ الْفِرْيَةَ وَاللَّهُ يَقُولُ { قُلْ لَا يَعْلَمُ مَنْ فِي السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ الْغَيْبَ إِلَّا اللَّهُ } و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ حَدَّثَنَا دَاوُدُ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَ حَدِيثِ ابْنِ عُلَيَّةَ وَزَادَ قَالَتْ وَلَوْ كَانَ مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَاتِمًا شَيْئًا مِمَّا أُنْزِلَ عَلَيْهِ لَكَتَمَ هَذِهِ الْآيَةَ { وَإِذْ تَقُولُ لِلَّذِي أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِ وَأَنْعَمْتَ عَلَيْهِ أَمْسِكْ عَلَيْكَ زَوْجَكَ وَاتَّقِ اللَّهَ وَتُخْفِي فِي نَفْسِكَ مَا اللَّهُ مُبْدِيهِ وَتَخْشَى النَّاسَ وَاللَّهُ أَحَقُّ أَنْ تَخْشَاهُ } حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ مَسْرُوقٍ قَالَ سَأَلْتُ عَائِشَةَ هَلْ رَأَى مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَبَّهُ فَقَالَتْ سُبْحَانَ اللَّهِ لَقَدْ قَفَّ شَعَرِي لِمَا قُلْتَ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِقِصَّتِهِ وَحَدِيثُ دَاوُدَ أَتَمُّ وَأَطْوَلُ

E al à contât [Zuhair ben Harb] al à contât [Ismail ben Ibrahim] di [Dawud] di [Ash-Sya’bi] di [Masruq] al à dit; ‘Cuant che o mi soi sielzût inclinât dongje di [Aisha], e disè; ‘O Abu Aisyah -Masruq-! A son trê robis, cui che al fevele di une di lôr al vûl dî che al à cometût une busie une vore grande cuintri Allah’. O ai domandât: ‘Cjalis a son chestis trê robis? Aisyah e rispuindè: “Prim, cui che al dîs che Mohammed al à viodût il so Signôr alore al à invezit ingrandît lis sôs busiis cuintri Allah”. O jeri stât sierât sburtât indaûr, cussì o scomençà a sierâsi come che al coventave, daspò o ai dit; ‘O Umul Muminin! Dâmi un ritmi, e no mi sburtâ, -sintî lis gnovis peraulis prime-, nol à dit Allah: '-E invezit Mohammed al viodè Jibril -te sô vere forme- intun altri moment-' -D. Al Tacwir: 23-. E la peraule di Allah di gnûf: '-E invezit Mohammed al à viodût 'lu' inte sô forme origjinâl une altre volte-' -D. Un Najm: 13-. Duncje Aisyah e rispuindè: ‘O soi stât la prime persone a domandâ al Rasulullah. Rispiet a cheste materie di tra chestis personis. Al à rispuindût disint: ‘Cje che si vûl dî cun ‘lui’ in chel verset al è Jibril - no Allah -, no ai mai viodût Jibril inte sô forme origjinâl infûr di dôs voltis, ven a stâi cuant che al è scjaldât dal cîl intun stât che al jere masse grant par jemplâ il spazi jenfri il cîl e la tiere’. Po dopo Aisyah e disè di gnûf: ‘No vevis mai sintût che Allah: ‘-Lui a nol pues jessi viodût cu la vision dai vôi, invezit Lui al pues viodi e cognossi la essence di dute la vision dai vôi, e Al è il Plui Mancul, il Plui Profont inte cognossince-’ -Qs. Al An'am: 103-. O no vevis mai sintût lis peraulis di Allah: '-E nol è adat par un om, che Allah al lu invidi a fevelâ fûr che in forme di une rivelazion - cul jessi dât un somei - o di daûr di un mûr - cul sintî dome une vôs - o cul mandâ un messazîr - un anjêl che al comuniche cun me' Lui al vûl. In fat, Allah al è il plui alt, il plui savi-'. -D. Shura di cendre: 51-. Po dopo Aisyah e disè di gnûf: 'Cui che al dîs che il Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam al à scuindût une part dal libri di Allah, alore invezit al à alçât une busie cuintri Allah, come che al dîs Allah: '-O Rasulullah, trasmeti alc che al è stât rivelât a te, e se no lu fâs, alore no tu âs comunicât.' Al Maida: 67-. Alore Aisyah e disè; ‘Cui che al dîs di jessi bon di contâ dal destin che al sarà doman, alore al à pardabon tirât sù une busie cuintri di Allah. Allah al dîs: '-Dis -O Mohammed-, nissune des creaturis intal cîl e inte tiere e cognos il sorenaturâl fûr che Allah-'. -D. Un non: 65-. E al à contât [Mohammed bin al-Mutsana] al à contât [Abdul Wahhab] al à contât [Dawud] cun chest sanad come il hadith di Ibn Ulayyah, e al à zontât, ‘Aisyah al à dit; “Se Mohammed al ves scuindût cualchidune des rivelazions che i vevin rivelât, al varès scuindût chest verset: ‘-E -ricordâsi-, cuant che tu disès a une persone che Allah al à dât favoris e tu -ancje- tu âs dât favoris a lui, ‘Continuâ a tignî sù la tô femine e tu âs pôre di Allah, intant che tu âs pôre di Allah, intant che tu âs pôre di Allah. pôre dai umans, intant che al è Allah che al à plui dirit par te di vê pôre-' -D. Al-Azab: 37-. Al à dit [Ibn Numair] al à dit [mi pari] al à dit [Ismail] di [ash-Sha’bi] di [Masruq] al à dit; “O ai domandât a [Aisyah], ‘Al à viodût Mohammed il so Rabb? ' Al rispuindè: 'Glorie a Allah, i pêi su la mê schene a tremin par vie des peraulis che tu âs dit prime'. Po dopo al presentà il hadith cu la storie. E il hadith di Dawud al è plui perfet e plui lunc’.