Imam Muslim : 249

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا لَيْثٌ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَمَّا كَذَّبَتْنِي قُرَيْشٌ قُمْتُ فِي الْحِجْرِ فَجَلَا اللَّهُ لِي بَيْتَ الْمَقْدِسِ فَطَفِقْتُ أُخْبِرُهُمْ عَنْ آيَاتِهِ وَأَنَا أَنْظُرُ إِلَيْهِ

আমাৰ ওচৰত [কুটাইবা বিন ছাইদে] আমাক [লাইতছ] [উকাইলৰ] পৰা [আজ-জুহৰী]ৰ পৰা [ইবনে চালামাহ বিন আব্দুৰহমান]ৰ পৰা [জাবিৰ বিন আব্দুল্লাহ]ৰ পৰা বর্ণনা কৰিছে তেওঁ কৈছে, যে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছিল: ‘যেতিয়া কোৰেইছে মোক মিছা কথা কৈছিল, মই হিজিৰত থিয় হৈছিলোঁ। তেতিয়া আল্লাহে মোক বৈতুল মকদিছ দেখুৱালে। তাৰ পিছত মই তেওঁলোকক আল্লাহৰ মহত্ত্বৰ চিনবোৰ ক’বলৈ ধৰিলোঁ। সেই সময়ত মই বৈতুল মকদিছৰ ফালে চালোঁ।