Memberi sesuatu sementara tidak memberi fulan sedikitpun padahal dia adalah seorang mukmin

Imam Muslim : 215

حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَخِي ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَمِّهِ قَالَ أَخْبَرَنِي عَامِرُ بْنُ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ عَنْ أَبِيهِ سَعْدٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْطَى رَهْطًا وَسَعْدٌ جَالِسٌ فِيهِمْ قَالَ سَعْدٌ فَتَرَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْهُمْ مَنْ لَمْ يُعْطِهِ وَهُوَ أَعْجَبُهُمْ إِلَيَّ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا لَكَ عَنْ فُلَانٍ فَوَاللَّهِ إِنِّي لَأَرَاهُ مُؤْمِنًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ مُسْلِمًا قَالَ فَسَكَتُّ قَلِيلًا ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَعْلَمُ مِنْهُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا لَكَ عَنْ فُلَانٍ فَوَاللَّهِ إِنِّي لَأَرَاهُ مُؤْمِنًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ مُسْلِمًا قَالَ فَسَكَتُّ قَلِيلًا ثُمَّ غَلَبَنِي مَا عَلِمْتُ مِنْهُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا لَكَ عَنْ فُلَانٍ فَوَاللَّهِ إِنِّي لَأَرَاهُ مُؤْمِنًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ مُسْلِمًا إِنِّي لَأُعْطِي الرَّجُلَ وَغَيْرُهُ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْهُ خَشْيَةَ أَنْ يُكَبَّ فِي النَّارِ عَلَى وَجْهِهِ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَا حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ وَهُوَ ابْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ حَدَّثَنِي عَامِرُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ أَبِيهِ سَعْدٍ أَنَّهُ قَالَ أَعْطَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَهْطًا وَأَنَا جَالِسٌ فِيهِمْ بِمِثْلِ حَدِيثِ ابْنِ أَخِي ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَمِّهِ وَزَادَ فَقُمْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ فَسَارَرْتُهُ فَقُلْتُ مَا لَكَ عَنْ فُلَانٍ و حَدَّثَنَا الْحَسَنُ الْحُلْوَانِيُّ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحٍ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ مُحَمَّدٍ قَالَ سَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ سَعْدٍ يُحَدِّثُ هَذَا فَقَالَ فِي حَدِيثِهِ فَضَرَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدِهِ بَيْنَ عُنُقِي وَكَتِفِي ثُمَّ قَالَ أَقِتَالًا أَيْ سَعْدُ إِنِّي لَأُعْطِي الرَّجُلَ

მითხრეს, რომ [ზუჰაირ ბინ ჰარბმა] გვითხრა [იაკუბ ბინ იბრაჰიმ] გვითხრა [იბნუ ახი იბნ შიჰაბმა] [ბიძასგან], მან თქვა, მითხრა [ამირ ბინ საად ბინ აბუ ვაკაშმა] მამამისისგან [სად], რომ ალლაჰის მოციქული სალალაჰუ აძლევდა ჯგუფს, როცა ალლაჰი იყო. იჯდა მათ შორის. საადმა თქვა: „მაშინ რასულულა შალალაჰაჰალლაჰ ვასალლამ მიატოვა ზოგიერთი მათგანი, ვისთვისაც მოწყალება არ მიუცია, ამ ქმედებამ ყველაზე მეტად შოკში ჩამაგდო, ამიტომ ვკითხე: „ო, რასულლაჰ, რატომ გადახვედი (მოწყალების გაცემიდან) ასე და ასე. ალლაჰის მიერ, მე მას ნამდვილად ვხედავ როგორც მორწმუნეს. ასე რომ, წინასწარმეტყველმა სალალაჰუ 'ალაიჰი ვასალლამმა თქვა: 'ან არის ის (მხოლოდ) მუსლიმი.' საადმა თქვა: „მაშინ ერთი წუთით გავჩუმდი, მაგრამ უფრო დარწმუნებული ვიყავი იმაში, რაც ვიცოდი, ამიტომ ვკითხე: „ო, ალლაჰის შუამავალო, რატომ გადაუხვიე (ქველმოქმედებას) ასე და ამათ. ალლაჰის მიერ, მე მას ნამდვილად ვხედავ როგორც მორწმუნეს. ასე რომ, წინასწარმეტყველმა სალალაჰუ 'ალაიჰი ვასლამმა თქვა: "ან ის არის (მხოლოდ) მუსლიმი." საადმა თქვა: „მაშინ ერთი წუთით გავჩუმდი, მაგრამ უფრო დარწმუნებული ვიყავი იმაში, რაც ვიცოდი, ამიტომ ვკითხე: „ო, ალლაჰის შუამავალო, რატომ გადაუხვიე (ქველმოქმედებას) ასე და ამათ. ალლაჰის მიერ, მე მას ნამდვილად ვხედავ როგორც მორწმუნეს. ასე რომ, წინასწარმეტყველმა სალალაჰუ 'ალაიჰი ვასალამმა თქვა: "ან არის ის (მხოლოდ) მუსლიმი? მართლაც, მე მოწყალებას ვაძლევდი ამ ადამიანს, მაგრამ არის კიდევ ერთი ადამიანი, რომელიც მირჩევნია არ მივცე მისთვის, იმის შიშით, რომ ალლაჰი მის სახეს ჯოჯოხეთში ჩააგდებს". გვითხრა [ალ-ჰასან ბინ ალი ალ-ჰულვანმა] და [აბდ ბინ ჰუმაიდმა] ორივემ თქვა, გვითხრა [იაკუბმა] - კერძოდ იბნ იბრაჰიმ ბინ საადმა - გვითხრა [მამაჩემმა] [სალიჰისგან] [იბნ შიჰაბისგან] მან თქვა, მითხრა [ამირ ბინ საად] [მისი სულალაჰაჰა, საად]-ისგან, რომ მამამ თქვა მან, საად. მოწყალება ხალხის ჯგუფს, სანამ მე მათ შორის ვიჯექი“ იბნ ახი იბნ შიჰაბის ჰადისის თანახმად, მისი ბიძასგან, და მან დაამატა: „შემდეგ მივედი რასულლაჰთან და ვჩურჩულებდი მას, შემდეგ ვკითხე: „რატომ გადაუხვიე (მოწყალების გაცემას) ასე და ამისთვის““ [სალიჰისგან] [ისმაილ ბინ მუჰამედისგან] მან თქვა: მე მოვისმინე [მუჰამედ ბინ საად] ამის შესახებ, როცა ახსენებდა თავის ჰადისში: „მაშინ რასულლაჰ სალალაჰუ ალაიჰი ვასალლამ ხელი დამარტყა კისერსა და მხარს შორის, შემდეგ მან თქვა: „ომის გამოა, საად, ჭეშმარიტად მივეცი კაცს“.