Turunnya QS. Ad Dukhan: 10-16 setelah Nabi mendoakan kemarau seperti zaman Yusuf atas kaum Quraisy yang membangkang, hingga mereka melihat langit seperti berkabut karena kelaparan

Imam Bukhari : 4447

حَدَّثَنَا يَحْيَى حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ مُسْلِمٍ عَنْ مَسْرُوقٍ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِإِنَّمَا كَانَ هَذَا لِأَنَّ قُرَيْشًا لَمَّا اسْتَعْصَوْا عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَعَا عَلَيْهِمْ بِسِنِينَ كَسِنِي يُوسُفَ فَأَصَابَهُمْ قَحْطٌ وَجَهْدٌ حَتَّى أَكَلُوا الْعِظَامَ فَجَعَلَ الرَّجُلُ يَنْظُرُ إِلَى السَّمَاءِ فَيَرَى مَا بَيْنَهُ وَبَيْنَهَا كَهَيْئَةِ الدُّخَانِ مِنْ الْجَهْدِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى{ فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِي السَّمَاءُ بِدُخَانٍ مُبِينٍ يَغْشَى النَّاسَ هَذَا عَذَابٌ أَلِيمٌ }قَالَ فَأُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقِيلَ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ اسْتَسْقِ اللَّهَ لِمُضَرَ فَإِنَّهَا قَدْ هَلَكَتْ قَالَ لِمُضَرَ إِنَّكَ لَجَرِيءٌ فَاسْتَسْقَى لَهُمْ فَسُقُوا فَنَزَلَتْ{ إِنَّكُمْ عَائِدُونَ }فَلَمَّا أَصَابَتْهُمْ الرَّفَاهِيَةُ عَادُوا إِلَى حَالِهِمْ حِينَ أَصَابَتْهُمْ الرَّفَاهِيَةُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ{ يَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْكُبْرَى إِنَّا مُنْتَقِمُونَ }قَالَ يَعْنِي يَوْمَ بَدْرٍ

আমাক কৈছে [য়াহয়া] আমাক [আবু মুআৱিয়াহ] [আল আ’মাছি]ৰ পৰা [মুছলমানৰ] পৰা [মাছৰুক]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; [আব্দুল্লাই] ক’লে; আচলতে এই আয়াত কোৰেইচ লোকসকলৰ বাবে যেতিয়া তেওঁলোকে নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ আজ্ঞা অমান্য কৰিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ ইউছুফৰ মানুহৰ দৰে ভোকত ভুগিবলৈ প্ৰাৰ্থনা কৰিলে। খৰাং আৰু দুখ-কষ্টই আঘাত কৰিছিল যেতিয়ালৈকে কোনোবাই আকাশলৈ মূৰ তুলি চোৱা নাছিল, তেওঁ নিজৰ আৰু আকাশৰ মাজত কুঁৱলী যেন লগা বস্তুটো দেখিছিল, যেতিয়ালৈকে খৰালিৰ বাবে হাড় খাইছিল। গতিকে আল্লাহে এই আয়াতটো অৱতীৰ্ণ কৰিলে: ‘গতিকে সেই দিনটোলৈ অপেক্ষা কৰক যেতিয়া আকাশে এটা পৰিষ্কাৰ কুঁৱলী আনিব, যিয়ে মানুহক ঢাকি ৰাখে’। -আদ দুখন: ১০-। তাৰ পিছত কোনোবাই নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ ওচৰলৈ আহি ক’লে, হে আল্লাহৰ ৰাছুল, মুদলাৰৰ বাবে বৰষুণৰ বাবে আল্লাহৰ পৰা বিচাৰক কাৰণ তেওঁলোক বিনাশ হৈছে। তেওঁ মুডলাৰক ক’লে: ‘সঁচাকৈয়ে তুমি অসাৱধান’। গতিকে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তেওঁলোকৰ বাবে বৰষুণৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰিলে তাৰ পিছত আল্লাহ আজ্জা ৱাজাল্লাই বৰষুণ পঠালে, তাৰ পিছত আয়াতটো নামি আহিল: 'সঁচাকৈয়ে - যদি - আমি অত্যাচাৰ অলপ দূৰ কৰিম।' নিশ্চয় আপুনি -deny-' ঘূৰাই দিব। -আদ দুখন: ১০-১৫-। আৰু যেতিয়া তেওঁলোকে সমৃদ্ধি লাভ কৰে, তেতিয়া তেওঁলোকে আগৰ দৰেই ঘূৰি আহে। তাৰ পিছত আল্লাহ আজ্জা ৱাজাল্লাই অৱতীৰ্ণ কৰিলে: -স্মৰণ কৰক- সেই দিন -যেতিয়া- আমি তেওঁলোকক গধুৰ আঘাতেৰে আঘাত কৰিছিলো। সঁচাকৈয়ে আমি প্ৰতিশোধৰ দাতা। -আদ দুখন: ১৬-। আব্দুল্লাই ক’লে, তেওঁ যিটো বুজাব বিচাৰিছে সেয়া হৈছে বদৰৰ যুদ্ধ।