Imam Bukhari : 4387

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ نَافِعٍ عَنْ الْحَسَنِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ شَيْبَةَ أَنَّ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَاكَانَتْ تَقُولُ لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ{ وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَى جُيُوبِهِنَّ }أَخَذْنَ أُزْرَهُنَّ فَشَقَّقْنَهَا مِنْ قِبَلِ الْحَوَاشِي فَاخْتَمَرْنَ بِهَا

আমাক [আবু নুআইমে] আমাক [ইব্ৰাহিম বিন নাফী’] [আল হাছান বিন মুছলিম]ৰ পৰা [শ্বাফিয়াহ বিন্ত ছায়াইবা]ৰ পৰা কৈছে যে [‘আইছিয়া ৰাদলিয়াল্লাহ আনহা] এবাৰ কৈছিল; যেতিয়া আয়াত অৱতীৰ্ণ হ’ল: আৰু তেওঁলোকে নিজৰ বুকুখন ওৰণিৰে ঢাকি ৰাখক... -আন নুৰ: ৩১-। সেয়ে লগে লগে তেওঁলোকৰ চেৰংবোৰ লৈ তলৰ পৰা ফালি মূৰৰ গামোচা বনাই দিলে।