Imam Bukhari : 4301

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ قُلْتُ لِأَبِي أُسَامَةَ أَحَدَّثَكُمْ زَائِدَةُ عَنْ سُلَيْمَانَ عَنْ شَقِيقٍ عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ الْأَنْصَارِيِّ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْمُرُ بِالصَّدَقَةِ فَيَحْتَالُ أَحَدُنَا حَتَّى يَجِيءَ بِالْمُدِّ وَإِنَّ لِأَحَدِهِمْ الْيَوْمَ مِائَةَ أَلْفٍ كَأَنَّهُ يُعَرِّضُ بِنَفْسِهِ

Na faamatala mai ia i matou [Ishaq bin Ibrahim] na ia fai mai; Na ou fai atu ia [Abu Usamah] na ou taʻu atu ia te oe mai ia [Zaidah] mai ia [Sulaiman] mai ia [Shaqiq] mai ia [Abu Mas'ud Al Ansari] na ia fai mai; 'Na poloai mai le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) ia matou foai atu i le alofa, o lea na taumafai ai se tasi o i matou e saili se mea e foai atu i le alofa, seia oo ina sau o ia ma se mudd - o le taunuuga o lana galuega mamafa - lea na ia avatu i le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah). O le mea moni, ua ou iloa nei se tagata e selau afe ana mea, e peiseai ua ia ofoina atu o ia lava.