Imam Bukhari : 4276

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَقَدِمَ عُيَيْنَةُ بْنُ حِصْنِ بْنِ حُذَيْفَةَ فَنَزَلَ عَلَى ابْنِ أَخِيهِ الْحُرِّ بْنِ قَيْسٍ وَكَانَ مِنْ النَّفَرِ الَّذِينَ يُدْنِيهِمْ عُمَرُ وَكَانَ الْقُرَّاءُ أَصْحَابَ مَجَالِسِ عُمَرَ وَمُشَاوَرَتِهِ كُهُولًا كَانُوا أَوْ شُبَّانًا فَقَالَ عُيَيْنَةُ لِابْنِ أَخِيهِ يَا ابْنَ أَخِي هَلْ لَكَ وَجْهٌ عِنْدَ هَذَا الْأَمِيرِ فَاسْتَأْذِنْ لِي عَلَيْهِ قَالَ سَأَسْتَأْذِنُ لَكَ عَلَيْهِ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَاسْتَأْذَنَ الْحُرُّ لِعُيَيْنَةَ فَأَذِنَ لَهُ عُمَرُ فَلَمَّا دَخَلَ عَلَيْهِ قَالَ هِيْ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ فَوَاللَّهِ مَا تُعْطِينَا الْجَزْلَ وَلَا تَحْكُمُ بَيْنَنَا بِالْعَدْلِ فَغَضِبَ عُمَرُ حَتَّى هَمَّ أَنْ يُوقِعَ بِهِ فَقَالَ لَهُ الْحُرُّ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى قَالَ لِنَبِيِّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ{ خُذْ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَأَعْرِضْ عَنْ الْجَاهِلِينَ }وَإِنَّ هَذَا مِنْ الْجَاهِلِينَ وَاللَّهِ مَا جَاوَزَهَا عُمَرُ حِينَ تَلَاهَا عَلَيْهِ وَكَانَ وَقَّافًا عِنْدَ كِتَابِ اللَّهِ

[Әбу Әл Яман] безгә [Шуайб] турында [әз-Зүһридән] сөйләде: ['Убайдуллаһ бин Габдуллаһ бин Үтбә] миңа [Ибн Аббас радияллаһу ганһүмә] болай диде: Уяйнә бин Хишан бин Хөззәфә килде, аннары аның туганы Әл-Хөрр бин Кайсның өендә тукталды. Ул Гомәрнең якын кешеләреннән, Гомәрнең Мәҗлесендә һәм аның Шура шурасындагы кариларның берсе иде. Яшь һәм карт чагында да. Уяйнә үзенең туганына әйтте: Әй туганым, Әмирүл-Мөминин белән каршылыкларың бармы, миңа аны күрергә рөхсәт ит. Әл-Хөрр әйтте: Мин синең өчен рөхсәт сорыйм. Ибн Аббас әйтте: 'Шулай итеп, Хөрр Уяйнәдән Гомәрне күрергә рөхсәт сорады, һәм Гомәр аңа рөхсәт итте. Ул кергәч: Әй, Ибнул Хаттаб, Аллаһ белән ант итәм, син безнең хокукларыбызны үтәмәдең һәм безгә гаделлек күрсәтмәдең.' Шуңа күрә Гомәр ачуланды, аны сугарга җыенды. Аннары Әл-Хөрр аңа болай диде: Әй, мөэминнәрнең Әмире, Аллаһы Тәгалә Пәйгамбәргә (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) болай диде: Гафу ит, яхшылыкка өндә һәм наданнардан йөз чөер. Бу наданнарга каршы. Ибн Аббас болай диде: Аллаһ белән ант итәм, Гомәр аңа бу аять укылганда зыян китермәде. Ул Аллаһ китабын тыңлаудан туктады.