Janganlah kalian membanding-bandingkan di antara sesama nabi-nabi Allah

Imam Bukhari : 4272

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرِو بْنِ يَحْيَى الْمَازِنِيِّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَجَاءَ رَجُلٌ مِنْ الْيَهُودِ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ لُطِمَ وَجْهُهُ وَقَالَ يَا مُحَمَّدُ إِنَّ رَجُلًا مِنْ أَصْحَابِكَ مِنْ الْأَنْصَارِ لَطَمَ فِي وَجْهِي قَالَ ادْعُوهُ فَدَعَوْهُ قَالَ لِمَ لَطَمْتَ وَجْهَهُ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي مَرَرْتُ بِالْيَهُودِ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ وَالَّذِي اصْطَفَى مُوسَى عَلَى الْبَشَرِ فَقُلْتُ وَعَلَى مُحَمَّدٍ وَأَخَذَتْنِي غَضْبَةٌ فَلَطَمْتُهُ قَالَ لَا تُخَيِّرُونِي مِنْ بَيْنِ الْأَنْبِيَاءِ فَإِنَّ النَّاسَ يَصْعَقُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَأَكُونُ أَوَّلَ مَنْ يُفِيقُ فَإِذَا أَنَا بِمُوسَى آخِذٌ بِقَائِمَةٍ مِنْ قَوَائِمِ الْعَرْشِ فَلَا أَدْرِي أَفَاقَ قَبْلِي أَمْ جُزِيَ بِصَعْقَةِ الطُّورِ{ الْمَنَّ وَالسَّلْوَى }

ကျွန်ုပ်တို့အား [မုဟမ္မဒ် ဘင် ယူဆွတ်ဖ်] မှ [အမရူ ဘင် ယာယာ အယ်လ် မာဇီနီ] မှ [သူ၏ဖခင်] မှ [အဘူ ဆာအိဒ် အယ်လ် ခူဒရီ ရဒ်လီလ္လာဟု အန်ဟူ] သို့ ပြောပြတော်မူပြီး သူက “ဂျူးလူမျိုးတစ်ဦးသည် တမန်တော်မြတ် (ဆွ) ထံသို့ မျက်နှာတွင် ရိုက်နှက်ခံရပြီး ရောက်ရှိလာပြီး “အို မုဟမ္မဒ်၊ ကျွန်ုပ်အား အန်ဆာရ်မှ သင်၏အပေါင်းအပါတစ်ဦးမှ ရိုက်နှက်ခဲ့သည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုအခါ တမန်တော်မြတ် (ဆွ) က “သူ့ကို ခေါ်လိုက်ပါ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ သူတို့က သူ့ကို ခေါ်လိုက်သောအခါ တမန်တော်မြတ် (ဆွ) က “အဘယ်ကြောင့် သူ့ကို ရိုက်သနည်း” ဟု မေးမြန်းတော်မူပြီး သူက “အို အလ္လာဟ်၏ တမန်တော်မြတ်၊ ထိုအချိန်က ကျွန်ုပ်သည် ဂျူးလူမျိုးတစ်ဦးနှင့် ဖြတ်သွားစဉ်က “လူသားအားလုံးထဲမှ မောရှေကို ရွေးချယ်တော်မူသော အရှင်အား တိုင်တည်၍” ဟု မိန့်တော်မူသည်ကို ကျွန်ုပ် ကြားလိုက်ရသည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်က “မုဟမ္မဒ်ထံမှလည်း ဟုတ်ပါသလား” ဟု မေးလျှောက်၏။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်က “ကျွန်ုပ်အား ဒေါသထွက်စေသောကြောင့် ကျွန်ုပ် ရိုက်မိပါသည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ တမန်တော်မြတ် (ဆွ) က “တမန်တော်အချို့ကို အခြားသူများထက် မချီးမြှောက်ကြနှင့်။ ဧကန်စင်စစ် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းနေ့တွင် လူတို့သည် မေ့မြောသွားကြလိမ့်မည်။ ထို့နောက် သူ၏ဦးခေါင်းကို မြေပြင်မှ ဦးစွာမြှောက်မည့်သူမှာ ငါဖြစ်လိမ့်မည်။ သို့သော် မူဆာ အလိုင်ဟိစလာမ်ကို အာရှ်ဘေးတွင် ကျွန်ုပ်တွေ့ခဲ့သည်။ သူသည် ကျွန်ုပ်ထက်စော၍ နိုးထလာခြင်း သို့မဟုတ် သူရ် အယ်လ် မန္နာ ဝါ ဆလ်ဝါ (ကုရ်အာန်-၁၆၀) တောင်ပေါ်တွင် ရှိနေစဉ် မေ့မြောသွားခြင်းအတွက် လုံလောက်သွားပြီဟု ကျွန်ုပ်မသိပါ။” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။