Kebiasaan Rasulullah SAW singgah tiga malam di tempat persinggahan perang pasca kemenangan atas musuh
Imam Bukhari : 3679
حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ سَمِعَ رَوْحَ بْنَ عُبَادَةَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ ذَكَرَ لَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ عَنْ أَبِي طَلْحَةَ أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَ يَوْمَ بَدْرٍ بِأَرْبَعَةٍ وَعِشْرِينَ رَجُلًا مِنْ صَنَادِيدِ قُرَيْشٍ فَقُذِفُوا فِي طَوِيٍّ مِنْ أَطْوَاءِ بَدْرٍ خَبِيثٍ مُخْبِثٍ وَكَانَ إِذَا ظَهَرَ عَلَى قَوْمٍ أَقَامَ بِالْعَرْصَةِ ثَلَاثَ لَيَالٍ فَلَمَّا كَانَ بِبَدْرٍ الْيَوْمَ الثَّالِثَ أَمَرَ بِرَاحِلَتِهِ فَشُدَّ عَلَيْهَا رَحْلُهَا ثُمَّ مَشَى وَاتَّبَعَهُ أَصْحَابُهُ وَقَالُوا مَا نُرَى يَنْطَلِقُ إِلَّا لِبَعْضِ حَاجَتِهِ حَتَّى قَامَ عَلَى شَفَةِ الرَّكِيِّ فَجَعَلَ يُنَادِيهِمْ بِأَسْمَائِهِمْ وَأَسْمَاءِ آبَائِهِمْ يَا فُلَانُ بْنَ فُلَانٍ وَيَا فُلَانُ بْنَ فُلَانٍ أَيَسُرُّكُمْ أَنَّكُمْ أَطَعْتُمْ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَإِنَّا قَدْ وَجَدْنَا مَا وَعَدَنَا رَبُّنَا حَقًّا فَهَلْ وَجَدْتُمْ مَا وَعَدَ رَبُّكُمْ حَقًّا قَالَ فَقَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا تُكَلِّمُ مِنْ أَجْسَادٍ لَا أَرْوَاحَ لَهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ مَا أَنْتُمْ بِأَسْمَعَ لِمَا أَقُولُ مِنْهُمْ قَالَ قَتَادَةُ أَحْيَاهُمْ اللَّهُ حَتَّى أَسْمَعَهُمْ قَوْلَهُ تَوْبِيخًا وَتَصْغِيرًا وَنَقِيمَةً وَحَسْرَةً وَنَدَمًا
Ekɛɛ mi [Abdullah bin Muhammad] akɛ enu [Rauh bin Ubadah] ekɛɛ wɔ [Sa’id bin Abu Urwah] ni jɛ [Qatadah] lɛ akɛ; [Anas bin Malik] kɛɛ wɔ yɛ [Abu Talhah] he akɛ Gbalɔ sallallaahu ‘alaihi wasallam yɛ Badr Ta lɛ mli lɛ fã akɛ ashɛrɛ Quraish maŋ onukpai nyɔŋmai enyɔ kɛ ejwɛ agboi ashwie bu ko mli - nu bu ko ni akɛ tɛi fee - yɛ bui ni yɔɔ Badr ni yɔɔ gbeyei waa ni yɔɔ nyaŋemɔ lɛ ateŋ. Kɛ́ eye maŋ ko nɔ kunim lɛ, ehiɔ he ni edamɔɔ lɛ gbii etɛ. Beni Badr Ta lɛ bote gbi ni ji etɛ lɛ nɔ lɛ, efã koni asaa kooloo ni etara nɔ lɛ he ni akpɛtɛ etsɔne lɛ he, kɛkɛ ni ekɛ enanemɛi lɛ nyiɛ. Sahabai lɛ kɛɛ; 'Atsɔɔɔ wɔ kɔkɔɔkɔ akɛ eshi ja hiamɔ ko yɛ'. Kɛyashi beni eshɛ nubu lɛ naa lɛ etsɛ amɛ - Quraish hemɔkɛyelitsɛmɛi ni agbe amɛ lɛ - kɛ amɛgbɛi kɛ amɛtsɛmɛi agbɛi akɛ: ‘O so kɛ so bin so kɛ so, O so kɛ so bin so kɛ so. Ani omii shɛɔ ohe kɛji akɛ tsutsu lɛ oboɔ Allah kɛ E-bɔfo lɛ toi? Lɛlɛŋ, wɔnine eshɛ nɔ ni wɔ Rabb lɛ wo shi lɛ nɔ diɛŋtsɛ. Ani onine eshɛ nɔ ni o-Nyɔŋmɔ lɛ wo shi lɛ nɔ hu jogbaŋŋ’. Abu Talha kɛɛ akɛ; No hewɔ lɛ, Umar kɛɛ; ‘O Allah bɔfo, mɛni hewɔ okɛ gbɔmɔtsei ni bɛ susuma dɔŋŋ lɛ wieɔ?’ No hewɔ lɛ, Rasulullah tsɔɔ mli akɛ; ‘Kɛtsɔ Mɔ ni misusuma yɔɔ Enine mli lɛ nɔ lɛ, nyɛnyɛŋ nyɛbo nɔ ni mikɛɔ lɛ toi fe amɛ’. Qatadah kɛɛ akɛ; 'Allah tee amɛ shi kɛyashɛ he ni amɛnu nɔ ni ekɛɛ lɛ akɛ eji yiwalɛ, hejoomɔ, laajemɔ kɛ shwamɔ ko'.