Imam Bukhari : 3375

حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي الْفُدَيْكِ عَنْ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي سَمِعْتُ مِنْكَ حَدِيثًا كَثِيرًا فَأَنْسَاهُ قَالَ ابْسُطْ رِدَاءَكَ فَبَسَطْتُ فَغَرَفَ بِيَدِهِ فِيهِ ثُمَّ قَالَ ضُمَّهُ فَضَمَمْتُهُ فَمَا نَسِيتُ حَدِيثًا بَعْدُ

মোক কৈছে [ইব্ৰাহিম বিন আল মুণ্ডজিৰে] আমাক [ইবনে আবু আল ফুদাইক] [ইবনে আবু দজা’বী]ৰ পৰা [আল মকবুৰিয়]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা ৰাদলিয়াল্লাহ আনহু]ৰ পৰা কৈছে; মই ক’লোঁ; ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, মই তেওঁৰ পৰা বহু হাদীছ শুনিছো কিন্তু পাহৰিলোঁ’। গতিকে তেওঁ ক’লে: ‘তোমাৰ চাদৰখন মেলি দিয়া’। গতিকে মই মেলি দিলোঁ আৰু তেওঁ যেন হাতেৰে কিবা এটা স্কুপ কৰিলে তাৰ পিছত ক’লে: ‘ল’বা’ তাৰ পিছত মই লৈ গ’লোঁ। গতিকে তেতিয়াৰ পৰা মই কেতিয়াও এটাও হাদীছ পাহৰিব পৰা নাই।'