Imam Bukhari : 3356

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سُلَيْمَانَ بْنِ حَنْظَلَةَ بْنِ الْغَسِيلِ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَرَضِهِ الَّذِي مَاتَ فِيهِ بِمِلْحَفَةٍ قَدْ عَصَّبَ بِعِصَابَةٍ دَسْمَاءَ حَتَّى جَلَسَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ النَّاسَ يَكْثُرُونَ وَيَقِلُّ الْأَنْصَارُ حَتَّى يَكُونُوا فِي النَّاسِ بِمَنْزِلَةِ الْمِلْحِ فِي الطَّعَامِ فَمَنْ وَلِيَ مِنْكُمْ شَيْئًا يَضُرُّ فِيهِ قَوْمًا وَيَنْفَعُ فِيهِ آخَرِينَ فَلْيَقْبَلْ مِنْ مُحْسِنِهِمْ وَيَتَجَاوَزْ عَنْ مُسِيئِهِمْ فَكَانَ آخِرَ مَجْلِسٍ جَلَسَ بِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

চুলাইমান বিন হানজালাহ বিন আল গাচিলে আমাক [ইক্ৰিমাহ] [ইবনে আব্বাছ ৰাদলিয়াল্লাহ আনহুমা]ৰ পৰা কৈছে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে অসুস্থ হৈ থকাৰ সময়ত ওলাই আহিছিল যাৰ ফলত তেওঁৰ মৃত্যু হৈছিল, কম্বল/স্কাৰ্ফেৰে ঢাকিছিল - যিটো তেওঁ কান্ধৰ ওপৰত ৰাখিছিল - আৰু মঞ্চত বহি থকালৈকে ক’লা মূৰৰ বেণ্ডেৰে মূৰটো বান্ধিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ আল্লাহৰ প্ৰশংসা কৰিলে আৰু তেওঁক শুদ্ধ কৰিলে, তাৰ পিছত ক’লে: ‘আম্মা বা’দু, সঁচাকৈয়ে মানুহৰ সংখ্যা বৃদ্ধি পাব, আনহাতে আনছাৰৰ মাজৰ পৰা মানুহৰ সংখ্যা হ্ৰাস পাব যেতিয়ালৈকে মানুহৰ তুলনাত তেওঁলোকৰ সংখ্যা খাদ্যত থকা নিমখৰ পৰিমাণৰ দৰে নহয়। গতিকে তোমালোকৰ মাজৰ যিয়েই কিবা এটা পৰিচালনা কৰি কোনো এটা গোটৰ বাবে সৌভাগ্য কঢ়িয়াই আনিবলৈ বা আন এজনক উপকৃত কৰিবলৈ সক্ষম হয়, তেতিয়া তেওঁলোকৰ ভাল মানুহ - আনছাৰ - গ্ৰহণ কৰক আৰু তেওঁলোকৰ মাজৰ পৰা অন্যায় কৰাসকলক ক্ষমা কৰক'। এই অনুষ্ঠানটোৱেই আছিল নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে অনুষ্ঠিত কৰা শেষ সভা।