Imam Bukhari (الامام البخاري) - 7008 Hadith
Hadith
Imam Bukhari : 1
حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الزُّبَيْرِ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْأَنْصَارِيُّ قَالَ أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيُّ أَنَّهُ سَمِعَ عَلْقَمَةَ بْنَ وَقَّاصٍ اللَّيْثِيَّ يَقُولُ سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَلَى الْمِنْبَرِقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّمَا الْأَعْمَالُ بِالنِّيَّاتِ وَإِنَّمَا لِكُلِّ امْرِئٍ مَا نَوَى فَمَنْ كَانَتْ هِجْرَتُهُ إِلَى دُنْيَا يُصِيبُهَا أَوْ إِلَى امْرَأَةٍ يَنْكِحُهَا فَهِجْرَتُهُ إِلَى مَا هَاجَرَ إِلَيْهِ
Pasi na tregoi [El Humaidi Abdullah bin Ez Zubair], ai tha: Na tregoi [Sufjani] i cili tha; që na tregoi [Jahja bin Said Al Ensari] tha; na informoi [Muhamed bin Ibrahim Et Taimi] se kishte dëgjuar [Alkame bin Vakash Al Laitsi] të thoshte: Njëherë e dëgjova [Umer bin Hathabin] në minber duke thënë: E dëgjova të Dërguarin e Allahut (salallahu alejhi ue selem) të thoshte: “Të gjitha veprimet varen nga qëllimi dhe shpërblimi për secilin person varet nga qëllimi i tij; Kushdo që synon të emigrojë për shkak të botës që dëshiron ta arrijë ose për shkak të një gruaje që dëshiron të martohet, migrimi i tij është për atë që ka pasur për qëllim.”
Hadith
Imam Bukhari : 2
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَنَّ الْحَارِثَ بْنَ هِشَامٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ يَأْتِيكَ الْوَحْيُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحْيَانًا يَأْتِينِي مِثْلَ صَلْصَلَةِ الْجَرَسِ وَهُوَ أَشَدُّهُ عَلَيَّ فَيُفْصَمُ عَنِّي وَقَدْ وَعَيْتُ عَنْهُ مَا قَالَ وَأَحْيَانًا يَتَمَثَّلُ لِي الْمَلَكُ رَجُلًا فَيُكَلِّمُنِي فَأَعِي مَا يَقُولُ قَالَتْ عَائِشَةُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا وَلَقَدْ رَأَيْتُهُ يَنْزِلُ عَلَيْهِ الْوَحْيُ فِي الْيَوْمِ الشَّدِيدِ الْبَرْدِ فَيَفْصِمُ عَنْهُ وَإِنَّ جَبِينَهُ لَيَتَفَصَّدُ عَرَقًا
Na është transmetuar se [Abdullah bin Jusuf] ka thënë; [Maliku] na ka transmetuar nga [Hisham bin Urva] nga [babai i tij] nga [Aisha] Nëna e Besimtarëve; se El Harith bin Hisham e pyeti të Dërguarin e Allahut (paqja qoftë mbi të): “O i Dërguar i Allahut, si të zbret shpallja?” I Dërguari i Allahut (paqja qoftë mbi të) tha: “Ndonjëherë më vjen si tingulli i një zile që bie, dhe kjo është mënyra më e vështirë për mua, pastaj ndalet që të kuptoj se çfarë po përçohet. Dhe ndonjëherë një engjëll vjen në formën e një njeriu dhe më flet, kështu që unë ndjek atë që thotë ai.” Aisha tha: “Në të vërtetë, një herë pashë shpalljen t’i zbriste atij (paqja qoftë mbi të) në një ditë shumë të ftohtë, pastaj ndaloi dhe pashë djersën që i rridhte nga balli.”
Hadith
Imam Bukhari : 3
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ أَنَّهَا قَالَتْأَوَّلُ مَا بُدِئَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْوَحْيِ الرُّؤْيَا الصَّالِحَةُ فِي النَّوْمِ فَكَانَ لَا يَرَى رُؤْيَا إِلَّا جَاءَتْ مِثْلَ فَلَقِ الصُّبْحِ ثُمَّ حُبِّبَ إِلَيْهِ الْخَلَاءُ وَكَانَ يَخْلُو بِغَارِ حِرَاءٍ فَيَتَحَنَّثُ فِيهِ وَهُوَ التَّعَبُّدُ اللَّيَالِيَ ذَوَاتِ الْعَدَدِ قَبْلَ أَنْ يَنْزِعَ إِلَى أَهْلِهِ وَيَتَزَوَّدُ لِذَلِكَ ثُمَّ يَرْجِعُ إِلَى خَدِيجَةَ فَيَتَزَوَّدُ لِمِثْلِهَا حَتَّى جَاءَهُ الْحَقُّ وَهُوَ فِي غَارِ حِرَاءٍ فَجَاءَهُ الْمَلَكُ فَقَالَ اقْرَأْ قَالَ مَا أَنَا بِقَارِئٍ قَالَ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ اقْرَأْ قُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّانِيَةَ حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ اقْرَأْ فَقُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّالِثَةَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ{ اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ خَلَقَ الْإِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ اقْرَأْ وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ }فَرَجَعَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْجُفُ فُؤَادُهُ فَدَخَلَ عَلَى خَدِيجَةَ بِنْتِ خُوَيْلِدٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا فَقَالَ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي فَزَمَّلُوهُ حَتَّى ذَهَبَ عَنْهُ الرَّوْعُ فَقَالَ لِخَدِيجَةَ وَأَخْبَرَهَا الْخَبَرَ لَقَدْ خَشِيتُ عَلَى نَفْسِي فَقَالَتْ خَدِيجَةُ كَلَّا وَاللَّهِ مَا يُخْزِيكَ اللَّهُ أَبَدًا إِنَّكَ لَتَصِلُ الرَّحِمَ وَتَحْمِلُ الْكَلَّ وَتَكْسِبُ الْمَعْدُومَ وَتَقْرِي الضَّيْفَ وَتُعِينُ عَلَى نَوَائِبِ الْحَقِّ فَانْطَلَقَتْ بِهِ خَدِيجَةُ حَتَّى أَتَتْ بِهِ وَرَقَةَ بْنَ نَوْفَلِ بْنِ أَسَدِ بْنِ عَبْدِ الْعُزَّى ابْنَ عَمِّ خَدِيجَةَ وَكَانَ امْرَأً قَدْ تَنَصَّرَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَكَانَ يَكْتُبُ الْكِتَابَ الْعِبْرَانِيَّ فَيَكْتُبُ مِنْ الْإِنْجِيلِ بِالْعِبْرَانِيَّةِ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَكْتُبَ وَكَانَ شَيْخًا كَبِيرًا قَدْ عَمِيَ فَقَالَتْ لَهُ خَدِيجَةُ يَا ابْنَ عَمِّ اسْمَعْ مِنْ ابْنِ أَخِيكَ فَقَالَ لَهُ وَرَقَةُ يَا ابْنَ أَخِي مَاذَا تَرَى فَأَخْبَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَبَرَ مَا رَأَى فَقَالَ لَهُ وَرَقَةُ هَذَا النَّامُوسُ الَّذِي نَزَّلَ اللَّهُ عَلَى مُوسَى يَا لَيْتَنِي فِيهَا جَذَعًا لَيْتَنِي أَكُونُ حَيًّا إِذْ يُخْرِجُكَ قَوْمُكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوَمُخْرِجِيَّ هُمْ قَالَ نَعَمْ لَمْ يَأْتِ رَجُلٌ قَطُّ بِمِثْلِ مَا جِئْتَ بِهِ إِلَّا عُودِيَ وَإِنْ يُدْرِكْنِي يَوْمُكَ أَنْصُرْكَ نَصْرًا مُؤَزَّرًا ثُمَّ لَمْ يَنْشَبْ وَرَقَةُ أَنْ تُوُفِّيَ وَفَتَرَ الْوَحْيُقَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَأَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيَّ قَالَ وَهُوَ يُحَدِّثُ عَنْ فَتْرَةِ الْوَحْيِ فَقَالَ فِي حَدِيثِهِ بَيْنَا أَنَا أَمْشِي إِذْ سَمِعْتُ صَوْتًا مِنْ السَّمَاءِ فَرَفَعْتُ بَصَرِي فَإِذَا الْمَلَكُ الَّذِي جَاءَنِي بِحِرَاءٍ جَالِسٌ عَلَى كُرْسِيٍّ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ فَرُعِبْتُ مِنْهُ فَرَجَعْتُ فَقُلْتُ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى{ يَا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ قُمْ فَأَنْذِرْ إِلَى قَوْلِهِ وَالرُّجْزَ فَاهْجُرْ }فَحَمِيَ الْوَحْيُ وَتَتَابَعَ تَابَعَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ وَأَبُو صَالِحٍ وَتَابَعَهُ هِلَالُ بْنُ رَدَّادٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ وَقَالَ يُونُسُ وَمَعْمَرٌ بَوَادِرُهُ
Na është treguar [Jahja bin Bukair] se ka thënë: Na është treguar nga [El Laits] nga [Ukail] nga [Ibn Shihab] nga [Urwah bin Ez Zubair] nga [Aisyah] -Nëna e Mu'mininëve- se ai ka thënë: 'Fillimi i shpalljes që i erdhi të Dërguarit të Allahut (salallahu alejhi ue selem) ishte me një ëndërr të vërtetë në gjumë. Dhe Ai nuk ëndërron nëse nuk vjen si drita e agimit. Pastaj ai u bekua me dashurinë për vetminë, kështu që zgjodhi shpellën e Hiros dhe e duroi atë, domethënë duke adhuruar natën për njëfarë kohe para se të kthehej te familja e tij për të përgatitur furnizime për të mbijetuar përsëri. Pastaj ai takoi Hatixhen për të përgatitur furnizime. Derisa më në fund erdhi El Haku, kur ai ishte në shpellën e Hiros, një engjëll erdhi dhe tha: 'Ta lexoj?' Ai u përgjigj: 'Nuk di të lexoj'. Profeti (salallahu alejhi ue selem) shpjegoi: Kështu që engjëlli më kapi dhe më përqafoi shumë fort, pastaj më lëshoi dhe tha përsëri: 'Lexoje!' Ai u përgjigj: 'Nuk di të lexoj'. Kështu që engjëlli më kapi dhe më përqafoi shumë fort, pastaj më lëshoi dhe tha përsëri: 'Lexoje!'. Ai u përgjigj: 'Nuk di të lexoj'. Engjëlli më kapi përsëri dhe më përqafoi për herë të tretë shumë fort, pastaj më lëshoi dhe tha përsëri: -Lexo duke -përmendur- emrin e Zotit tënd që krijoi, Ai i ka krijuar njerëzit nga një mpiksje gjaku. Lexo, dhe Zoti yt është Më i Mëshirshmi-'. Profeti (salallahu alejhi ue selem) u kthye te familja e tij me fjalët e shpalljes në një gjendje të shqetësuar. Ai takoi Hatixhen bint Khawailidh dhe tha: 'Mbulomë, mbulomë!'. Ai u mbështoll derisa humbi frikën. Pastaj i tregoi Hatixhes çfarë kishte ndodhur; 'Jam e shqetësuar për veten time'. Kështu që Hatixhet tha: 'Për Allahun, Allahu nuk do të të dëmtojë përgjithmonë, sepse ti je një person që vazhdon miqësinë'. Pastaj Hatixheja e ftoi të takonte Varukoh bin Naufal bin Esad bin Abdul 'Uzza, djalin e xhaxhait të Hatixhes, i cili ishte i krishterë gjatë epokës së xhahilijetit. Ai gjithashtu shkroi libra në hebraisht dhe gjithashtu shkroi Biblën në hebraisht me lejen e Allahut. Në atë kohë Varukohu ishte i moshuar dhe sytë e tij ishin të verbër. Hatixheja tha: 'O djali i xhaxhait tim, dëgjo çfarë ka për të thënë djali i vëllait tënd'. Varukohu tha: 'O djali i vëllait tim, çfarë ke përjetuar?' Kështu që i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tregoi çfarë i ndodhi. Varukohu tha: 'Ky është Namusi, siç ia shpalli Zoti dikur Musait. Oh, sikur të isha ende i ri dhe të isha ende gjallë kur u dëbove nga populli yt'. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) pyeti: 'A do të më dëbojnë ata?' Varukohu u përgjigj: 'Po. Sepse askush nuk do të vijë me atë që po sjell ti, përveç nëse do të lëndohen - do të bëhen armiq.' Nëse do të kisha qenë i pranishëm në kohën e asaj ngjarjeje, do t'ju kisha ndihmuar me sa më shumë që të mundesha. Varuku nuk e përjetoi ngjarjen në të cilën besonte sepse kishte vdekur më herët gjatë fatrohut - boshllëkut - të shpalljes. [Ibn Syihab] tha; më ka informuar [Ebu Seleme bin Abdurrahman] se [Xhabir bin Abdullah Al Anshari] foli për boshllëkun e shpalljes, siç tha i Dërguari i Allahut (salallahu alejhi ue selem): "Ndërsa po ecja dëgjova një zë nga qielli, shikova drejt tij dhe ishte Engjëlli që kishte ardhur tek unë në shpellën Hiro, i ulur në një karrige midis qiellit dhe tokës. U frikësova dhe shkova në shtëpi dhe thashë: 'Më mbuloni. Më mbuloni'. Kështu që Allahu i Lartësuar zbriti shpalljen; -O ju që jeni të mbuluar - deri në fjalën e Allahut - dhe lërini idhujt -. Që atëherë shpallja ka vazhduar të zbresë vazhdimisht'. Ky hadith është transmetuar gjithashtu nga [Abdullah bin Jusuf] dhe [Ebu Salih], si dhe nga [Hilal bin Raddad] nga [Ez Zuhri]. Dhe [Junusi] tha; dhe [Ma'mar] u pajtua se e mori atë nga Ez Zuhri.
Hadith
Imam Bukhari : 4
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ قَالَ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ أَبِي عَائِشَةَ قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍفِي قَوْلِهِ تَعَالَى{ لَا تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ }قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُعَالِجُ مِنْ التَّنْزِيلِ شِدَّةً وَكَانَ مِمَّا يُحَرِّكُ شَفَتَيْهِ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَأَنَا أُحَرِّكُهُمَا لَكُمْ كَمَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحَرِّكُهُمَا وَقَالَ سَعِيدٌ أَنَا أُحَرِّكُهُمَا كَمَا رَأَيْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ يُحَرِّكُهُمَا فَحَرَّكَ شَفَتَيْهِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى{ لَا تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُ وَقُرْآنَهُ }قَالَ جَمْعُهُ لَكَ فِي صَدْرِكَ وَتَقْرَأَهُ{ فَإِذَا قَرَأْنَاهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ }قَالَ فَاسْتَمِعْ لَهُ وَأَنْصِتْ{ ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُ }ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا أَنْ تَقْرَأَهُ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَ ذَلِكَ إِذَا أَتَاهُ جِبْرِيلُ اسْتَمَعَ فَإِذَا انْطَلَقَ جِبْرِيلُ قَرَأَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَمَا قَرَأَهُ
Na ka treguar [Musa bin Ismail] ai tha; Na është treguar [Ebu Avane] se na është treguar [Musa bin Ebu Aisja] na ka thënë; Na ka treguar [Said bin Xhubeir] nga [Ibn Abbasi] për fjalët e Allahut Te'ala; -Mos e lëviz gjuhën për të -lexuar- Kuranin sepse shpejt do të duash ta -mësosh atë-'. Ibn Abbasi tha: 'I Dërguari i Allahut (salallahu alejhi ue selem) kishte një dëshirë shumë të fortë për të mësuar përmendësh atë që ishte shpallur - Kur'anin - dhe i lëvizi buzët e tij'. Ibn Abbasi tha: 'Do t'i lëviz buzët e mia -për ta lexuar- juve ashtu siç bëri me mua Resulullahu (salallahu alejhi ue selem)'. Tha: 'Dhe do t'i lëviz buzët e mia -për ta lexuar- juve ashtu siç e pashë Ibn Abbasin duke e bërë këtë. Kështu që Profeti (salallahu alejhi ue selem) i lëvizi buzët e tij, pastaj zbriti fjala e Allahut Te'ala; Mos e lëviz gjuhën tënde për ta -lexuar- Kuranin sepse do ta -përvetësosh- shpejt. Në të vërtetë, është me shpenzimet tona t'i mbledhim ato -në gjoksin tënd- dhe të -bëjmë të zgjuar- në leximin e tyre'. Kjo do të thotë që Allahu i mbledh ato në gjoksin tënd - për ta mësuar përmendësh - dhe pastaj ti e lexon; 'Kur ta kemi mbaruar së recituari, atëherë ndiqe recitimin'. Do të thotë; 'Dëgjo dhe hesht'. Pastaj Allahu i Lartësuar tha; 'Atëherë, me të vërtetë varet nga Ne ta shpjegojmë atë. Do të thotë; 'Dhe është detyrimi ynë ta recitojmë atë'. Dhe i Dërguari i Allahut (salallahu alejhi ue selem) që nga ajo kohë, kur Xhibrili (salallahu alejhi ue selem) erdhi tek ai, ai e dëgjoi atë. Dhe kur Xhibrili (salallahu alejhi ue selem) largohej, atëherë Profeti (salallahu alejhi ue selem) ua lexoi atë - shokëve të tij - ashtu siç ia lexoi Xhibrili (salallahu alejhi ue selem) atij (salallahu alejhi ue selem).
Hadith
Imam Bukhari : 5
حَدَّثَنَا عَبْدَانُ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ قَالَ أَخْبَرَنَا يُونُسُ عَنْ الزُّهْرِيِّ ح و حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ قَالَ أَخْبَرَنَا يُونُسُ وَمَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ نَحْوَهُ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَجْوَدَ النَّاسِ وَكَانَ أَجْوَدُ مَا يَكُونُ فِي رَمَضَانَ حِينَ يَلْقَاهُ جِبْرِيلُ وَكَانَ يَلْقَاهُ فِي كُلِّ لَيْلَةٍ مِنْ رَمَضَانَ فَيُدَارِسُهُ الْقُرْآنَ فَلَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَجْوَدُ بِالْخَيْرِ مِنْ الرِّيحِ الْمُرْسَلَةِ
Pasi na tregoi [Abdanin], ai tha; na ka treguar [Abdullah] na ka treguar [Junusin] nga [Ez Zuhri] dhe me të njëjtin transmetim, na ka treguar gjithashtu [Bisyir bin Muhammed] ka thënë; na ka informuar [Abdullah] ka thënë; na ka informuar [Junusin] dhe [Ma'merin] nga [Ez Zuhri] siç kanë thënë të tjerët; na ka transmetuar [Ubejdullah bin Abdullah] nga [Ibn Abbasi] ka thënë; se Pejgamberi [salallahu alejhi ue selem] ishte qenia njerëzore më e butë, veçanërisht në muajin e Ramazanit kur engjëlli Xhibril alejhis selam e takoi atë, dhe ishte Xhibrili alejhis selam ai që vinte tek ai çdo natë në muajin e Ramazanit, ku Xhibrili alejhis selam mësonte Kur'anin. Në të vërtetë, Pejgamberi [salallahu alejhi ue selem] është shumë më i butë se era që fryn.
Hadith
Imam Bukhari : 6
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَا سُفْيَانَ بْنَ حَرْبٍ أَخْبَرَهُأَنَّ هِرَقْلَ أَرْسَلَ إِلَيْهِ فِي رَكْبٍ مِنْ قُرَيْشٍ وَكَانُوا تِجَارًا بِالشَّأْمِ فِي الْمُدَّةِ الَّتِي كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَادَّ فِيهَا أَبَا سُفْيَانَ وَكُفَّارَ قُرَيْشٍ فَأَتَوْهُ وَهُمْ بِإِيلِيَاءَ فَدَعَاهُمْ فِي مَجْلِسِهِ وَحَوْلَهُ عُظَمَاءُ الرُّومِ ثُمَّ دَعَاهُمْ وَدَعَا بِتَرْجُمَانِهِ فَقَالَ أَيُّكُمْ أَقْرَبُ نَسَبًا بِهَذَا الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ فَقَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَقُلْتُ أَنَا أَقْرَبُهُمْ نَسَبًا فَقَالَ أَدْنُوهُ مِنِّي وَقَرِّبُوا أَصْحَابَهُ فَاجْعَلُوهُمْ عِنْدَ ظَهْرِهِ ثُمَّ قَالَ لِتَرْجُمَانِهِ قُلْ لَهُمْ إِنِّي سَائِلٌ هَذَا عَنْ هَذَا الرَّجُلِ فَإِنْ كَذَبَنِي فَكَذِّبُوهُ فَوَاللَّهِ لَوْلَا الْحَيَاءُ مِنْ أَنْ يَأْثِرُوا عَلَيَّ كَذِبًا لَكَذَبْتُ عَنْهُ ثُمَّ كَانَ أَوَّلَ مَا سَأَلَنِي عَنْهُ أَنْ قَالَ كَيْفَ نَسَبُهُ فِيكُمْ قُلْتُ هُوَ فِينَا ذُو نَسَبٍ قَالَ فَهَلْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ مِنْكُمْ أَحَدٌ قَطُّ قَبْلَهُ قُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ قُلْتُ لَا قَالَ فَأَشْرَافُ النَّاسِ يَتَّبِعُونَهُ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ فَقُلْتُ بَلْ ضُعَفَاؤُهُمْ قَالَ أَيَزِيدُونَ أَمْ يَنْقُصُونَ قُلْتُ بَلْ يَزِيدُونَ قَالَ فَهَلْ يَرْتَدُّ أَحَدٌ مِنْهُمْ سَخْطَةً لِدِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ قُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ بِالْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ قُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ يَغْدِرُ قُلْتُ لَا وَنَحْنُ مِنْهُ فِي مُدَّةٍ لَا نَدْرِي مَا هُوَ فَاعِلٌ فِيهَا قَالَ وَلَمْ تُمْكِنِّي كَلِمَةٌ أُدْخِلُ فِيهَا شَيْئًا غَيْرُ هَذِهِ الْكَلِمَةِ قَالَ فَهَلْ قَاتَلْتُمُوهُ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَكَيْفَ كَانَ قِتَالُكُمْ إِيَّاهُ قُلْتُ الْحَرْبُ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ سِجَالٌ يَنَالُ مِنَّا وَنَنَالُ مِنْهُ قَالَ مَاذَا يَأْمُرُكُمْ قُلْتُ يَقُولُ اعْبُدُوا اللَّهَ وَحْدَهُ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَاتْرُكُوا مَا يَقُولُ آبَاؤُكُمْ وَيَأْمُرُنَا بِالصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ وَالصِّدْقِ وَالْعَفَافِ وَالصِّلَةِ فَقَالَ لِلتَّرْجُمَانِ قُلْ لَهُ سَأَلْتُكَ عَنْ نَسَبِهِ فَذَكَرْتَ أَنَّهُ فِيكُمْ ذُو نَسَبٍ فَكَذَلِكَ الرُّسُلُ تُبْعَثُ فِي نَسَبِ قَوْمِهَا وَسَأَلْتُكَ هَلْ قَالَ أَحَدٌ مِنْكُمْ هَذَا الْقَوْلَ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا فَقُلْتُ لَوْ كَانَ أَحَدٌ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ قَبْلَهُ لَقُلْتُ رَجُلٌ يَأْتَسِي بِقَوْلٍ قِيلَ قَبْلَهُ وَسَأَلْتُكَ هَلْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا قُلْتُ فَلَوْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ قُلْتُ رَجُلٌ يَطْلُبُ مُلْكَ أَبِيهِ وَسَأَلْتُكَ هَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ بِالْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا فَقَدْ أَعْرِفُ أَنَّهُ لَمْ يَكُنْ لِيَذَرَ الْكَذِبَ عَلَى النَّاسِ وَيَكْذِبَ عَلَى اللَّهِ وَسَأَلْتُكَ أَشْرَافُ النَّاسِ اتَّبَعُوهُ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ فَذَكَرْتَ أَنَّ ضُعَفَاءَهُمْ اتَّبَعُوهُ وَهُمْ أَتْبَاعُ الرُّسُلِ وَسَأَلْتُكَ أَيَزِيدُونَ أَمْ يَنْقُصُونَ فَذَكَرْتَ أَنَّهُمْ يَزِيدُونَ وَكَذَلِكَ أَمْرُ الْإِيمَانِ حَتَّى يَتِمَّ وَسَأَلْتُكَ أَيَرْتَدُّ أَحَدٌ سَخْطَةً لِدِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا وَكَذَلِكَ الْإِيمَانُ حِينَ تُخَالِطُ بَشَاشَتُهُ الْقُلُوبَ وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَغْدِرُ فَذَكَرْتَ أَنْ لَا وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ لَا تَغْدِرُ وَسَأَلْتُكَ بِمَا يَأْمُرُكُمْ فَذَكَرْتَ أَنَّهُ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تَعْبُدُوا اللَّهَ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَيَنْهَاكُمْ عَنْ عِبَادَةِ الْأَوْثَانِ وَيَأْمُرُكُمْ بِالصَّلَاةِ وَالصِّدْقِ وَالْعَفَافِ فَإِنْ كَانَ مَا تَقُولُ حَقًّا فَسَيَمْلِكُ مَوْضِعَ قَدَمَيَّ هَاتَيْنِ وَقَدْ كُنْتُ أَعْلَمُ أَنَّهُ خَارِجٌ لَمْ أَكُنْ أَظُنُّ أَنَّهُ مِنْكُمْ فَلَوْ أَنِّي أَعْلَمُ أَنِّي أَخْلُصُ إِلَيْهِ لَتَجَشَّمْتُ لِقَاءَهُ وَلَوْ كُنْتُ عِنْدَهُ لَغَسَلْتُ عَنْ قَدَمِهِ ثُمَّ دَعَا بِكِتَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الَّذِي بَعَثَ بِهِ دِحْيَةُ إِلَى عَظِيمِ بُصْرَى فَدَفَعَهُ إِلَى هِرَقْلَ فَقَرَأَهُ فَإِذَا فِيهِ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ مِنْ مُحَمَّدٍ عَبْدِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ إِلَى هِرَقْلَ عَظِيمِ الرُّومِ سَلَامٌ عَلَى مَنْ اتَّبَعَ الْهُدَى أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي أَدْعُوكَ بِدِعَايَةِ الْإِسْلَامِ أَسْلِمْ تَسْلَمْ يُؤْتِكَ اللَّهُ أَجْرَكَ مَرَّتَيْنِ فَإِنْ تَوَلَّيْتَ فَإِنَّ عَلَيْكَ إِثْمَ الْأَرِيسِيِّينَ وَ{ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَى كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَنْ لَا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ }قَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَلَمَّا قَالَ مَا قَالَ وَفَرَغَ مِنْ قِرَاءَةِ الْكِتَابِ كَثُرَ عِنْدَهُ الصَّخَبُ وَارْتَفَعَتْ الْأَصْوَاتُ وَأُخْرِجْنَا فَقُلْتُ لِأَصْحَابِي حِينَ أُخْرِجْنَا لَقَدْ أَمِرَ أَمْرُ ابْنِ أَبِي كَبْشَةَ إِنَّهُ يَخَافُهُ مَلِكُ بَنِي الْأَصْفَرِ فَمَا زِلْتُ مُوقِنًا أَنَّهُ سَيَظْهَرُ حَتَّى أَدْخَلَ اللَّهُ عَلَيَّ الْإِسْلَامَ وَكَانَ ابْنُ النَّاظُورِ صَاحِبُ إِيلِيَاءَ وَهِرَقْلَ سُقُفًّا عَلَى نَصَارَى الشَّأْمِ يُحَدِّثُ أَنَّ هِرَقْلَ حِينَ قَدِمَ إِيلِيَاءَ أَصْبَحَ يَوْمًا خَبِيثَ النَّفْسِ فَقَالَ بَعْضُ بَطَارِقَتِهِ قَدْ اسْتَنْكَرْنَا هَيْئَتَكَ قَالَ ابْنُ النَّاظُورِ وَكَانَ هِرَقْلُ حَزَّاءً يَنْظُرُ فِي النُّجُومِ فَقَالَ لَهُمْ حِينَ سَأَلُوهُ إِنِّي رَأَيْتُ اللَّيْلَةَ حِينَ نَظَرْتُ فِي النُّجُومِ مَلِكَ الْخِتَانِ قَدْ ظَهَرَ فَمَنْ يَخْتَتِنُ مِنْ هَذِهِ الْأُمَّةِ قَالُوا لَيْسَ يَخْتَتِنُ إِلَّا الْيَهُودُ فَلَا يُهِمَّنَّكَ شَأْنُهُمْ وَاكْتُبْ إِلَى مَدَايِنِ مُلْكِكَ فَيَقْتُلُوا مَنْ فِيهِمْ مِنْ الْيَهُودِ فَبَيْنَمَا هُمْ عَلَى أَمْرِهِمْ أُتِيَ هِرَقْلُ بِرَجُلٍ أَرْسَلَ بِهِ مَلِكُ غَسَّانَ يُخْبِرُ عَنْ خَبَرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا اسْتَخْبَرَهُ هِرَقْلُ قَالَ اذْهَبُوا فَانْظُرُوا أَمُخْتَتِنٌ هُوَ أَمْ لَا فَنَظَرُوا إِلَيْهِ فَحَدَّثُوهُ أَنَّهُ مُخْتَتِنٌ وَسَأَلَهُ عَنْ الْعَرَبِ فَقَالَ هُمْ يَخْتَتِنُونَ فَقَالَ هِرَقْلُ هَذَا مُلْكُ هَذِهِ الْأُمَّةِ قَدْ ظَهَرَ ثُمَّ كَتَبَ هِرَقْلُ إِلَى صَاحِبٍ لَهُ بِرُومِيَةَ وَكَانَ نَظِيرَهُ فِي الْعِلْمِ وَسَارَ هِرَقْلُ إِلَى حِمْصَ فَلَمْ يَرِمْ حِمْصَ حَتَّى أَتَاهُ كِتَابٌ مِنْ صَاحِبِهِ يُوَافِقُ رَأْيَ هِرَقْلَ عَلَى خُرُوجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَّهُ نَبِيٌّ فَأَذِنَ هِرَقْلُ لِعُظَمَاءِ الرُّومِ فِي دَسْكَرَةٍ لَهُ بِحِمْصَ ثُمَّ أَمَرَ بِأَبْوَابِهَا فَغُلِّقَتْ ثُمَّ اطَّلَعَ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الرُّومِ هَلْ لَكُمْ فِي الْفَلَاحِ وَالرُّشْدِ وَأَنْ يَثْبُتَ مُلْكُكُمْ فَتُبَايِعُوا هَذَا النَّبِيَّ فَحَاصُوا حَيْصَةَ حُمُرِ الْوَحْشِ إِلَى الْأَبْوَابِ فَوَجَدُوهَا قَدْ غُلِّقَتْ فَلَمَّا رَأَى هِرَقْلُ نَفْرَتَهُمْ وَأَيِسَ مِنْ الْإِيمَانِ قَالَ رُدُّوهُمْ عَلَيَّ وَقَالَ إِنِّي قُلْتُ مَقَالَتِي آنِفًا أَخْتَبِرُ بِهَا شِدَّتَكُمْ عَلَى دِينِكُمْ فَقَدْ رَأَيْتُ فَسَجَدُوا لَهُ وَرَضُوا عَنْهُ فَكَانَ ذَلِكَ آخِرَ شَأْنِ هِرَقْلَرَوَاهُ صَالِحُ بْنُ كَيْسَانَ وَيُونُسُ وَمَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ
Pasi na tregoi [Ebu Al Jeman Al Hakam bin Nafi], ai tha; na ka informuar [Shuaibi] nga [Ez Zuhri] më ka informuar mua [Ubaidullah bin Abdullah bin 'Utbah bin Mes'ud] se [Abdullah bin Abbas] e ka informuar atë se [Ebu Sufjan bin Harb] e ka informuar atë; se Herakliu priti një grup tregtarësh Kurejshë, të cilët ishin në një ekspeditë tregtare në Tokën e Sirisë në kohën kur hyri në fuqi marrëveshja midis Profetit (salallahu alejhi ue selem) dhe Ebu Sufjanit dhe jobesimtarëve Kurejshë. Kur ndaluan në Ilija, ata takuan Herakliun me ftesën e Herakliut për t'u ftuar të dialogonin në mbledhjen e tij, në të cilën kohë Herakliu ishte së bashku me dinjitarët romakë. Herakliu foli me ta nëpërmjet një përkthyesi. Herakliu tha: 'Cili prej jush ka lidhjen më të ngushtë familjare me personin që pretendon të jetë Profet?'. Ebu Sufjani tha; kështu që unë u përgjigja; 'Unë jam ai që kam lidhjen më të ngushtë familjare me të'. Herakliu tha; 'Afrojeni më afër meje dhe gjithashtu me miqtë e tij'. Kështu që ata i vunë Kurejshët pas Ebu Sufjanit. Pastaj Herakliu tha nëpërmjet përkthyesit të tij; 'I thuaj atij; se e pyeta për njeriun që pretendonte të ishte Profeti. Nëse ai më gënjen mua, atëherë duhet ta gënjesh edhe ti'. Pasha Allahun, nëse nuk do të ishte turpi i shkaktuar nga akuzat gënjeshtare që do të më ngrinin mua, do t'i kisha gënjerë ata'. Ebu Sufjani tha; Pra, gjëja e parë që më pyeti për të - Profetin (salallahu alejhi ue selem) ishte; 'Cila është pozita e prejardhjes midis jush?' Unë u përgjigja; 'Ai është me origjinë të mirë - fisnike'. Ai pyeti përsëri; 'A e ka thënë dikush tjetër para tij?' Unë u përgjigja; 'Nuk ka asnjë'. Ai pyeti përsëri; 'A është babai i tij mbret?' Unë u përgjigja; 'Jo'. A janë ata që e ndjekin atë njerëz të rangut të lartë apo njerëz të ulët?' Unë u përgjigja; 'Edhe ata që e ndjekin janë njerëz të thjeshtë'. Ai pyeti përsëri; 'A po shtohen apo po pakësohen ndjekësit e tyre?' Unë u përgjigja; 'Shtohen'. Ai pyeti përsëri; 'A ka ndonjë që është larguar nga feja sepse ishte i zemëruar me fenë e tij?' Unë u përgjigja; 'Nuk ka asnjë'. Ai pyeti përsëri; 'A e zbuluat ndonjëherë se ai po gënjente para se të thoshte atë që tha?' Unë u përgjigja; 'Kurrë'. Ai pyeti përsëri; 'A ka mashtruar ndonjëherë?' Unë u përgjigja; 'Kurrë. Kur rrinim me të, ai kurrë nuk e bënte këtë'. Ebu Sufjani tha; 'Nuk mund të përcjell asgjë tjetër përveç fjalëve të tilla'. Ai pyeti përsëri; 'A po e luftoni ju?' Unë u përgjigja; 'Po'. Ai pyeti përsëri; 'Si përfundoi lufta?' Unë u përgjigja; 'Lufta midis nesh dhe tij është shumë e fortë. Ndonjëherë ai na rreh, ndonjëherë ne e rrahim atë'. Ai pyeti përsëri; 'Çfarë ju urdhëroi të bënit?' Unë u përgjigja; 'Ai na tha; 'Adhurojeni Allahun pa i shoqëruar asgjë Atij dhe braktisni atë që thanë të parët tuaj.' Ai gjithashtu na urdhëroi të falim namazin, të japim zekatin, të themi të vërtetën, të falim njëri-tjetrin dhe të ruajmë lidhjet farefisnore.' Herakliu pastaj i tha përkthyesit të tij: 'Thuaji: Të pyeta për prejardhjen e këtij burri dhe ti më the se ai ishte me prejardhje fisnike. Ai ishte rritur gjithashtu midis pasardhësve të popullit të tij. Të pyeta nëse dikush e kishte thënë atë që tha ai më parë dhe ti the jo. Nëse dikush do ta kishte thënë më parë, do ta konsideroja atë si imitues të dikujt që kishte thënë të njëjtën gjë më parë. Të pyeta gjithashtu nëse ndonjë nga baballarët e tij ishte me prejardhje mbretërore dhe ti the jo. Thashë nëse baballarët e tij ishin me prejardhje mbretërore, ai do të kërkonte mbretërinë e babait të tij. Të pyeta gjithashtu nëse e kishe gjetur ndonjëherë duke gënjyer para se të thoshte atë që tha dhe ti the jo. E kuptoj që nëse ai as nuk guxonte t'u gënjente njerëzve, e lëre më Allahut. Dhe të kam pyetur gjithashtu, a janë ata që e ndjekin atë fisnikët apo të përulurit?' Ti iu përgjigj atyre të thjeshtëve që e ndoqën. Në të vërtetë, ata janë ithtarët e Profetit. Të pyeta gjithashtu nëse numri i ithtarëve u rrit apo u ul, ti u përgjigj se u rrit. Dhe ky është rasti me besimin derisa të përsoset. Të pyeta gjithashtu nëse dikush ka bërë apostatizim sepse ishte i zemëruar me fenë e tij. Ti u përgjigj jo. Dhe kështu është besimi kur rritet e rritet në zemër. Të pyeta gjithashtu nëse ai kishte mashtruar ndonjëherë, ti u përgjigj kurrë. Dhe kështu ishte që Apostujt nuk mund të mashtronin. Dhe të pyeta gjithashtu se çfarë ju urdhëroi të bënit, ti u përgjigj se ai ju urdhëroi të adhuroni Allahun duke mos i shoqëruar asgjë Atij, dhe ju ndaloi të adhuroni idhujt, ai gjithashtu ju urdhëroi të falni namazin, të jepni zekatin, të flisni të vërtetën, të falni njëri-tjetrin dhe të ruani miqësinë. Nëse gjithçka që thoni është e vërtetë, ai me siguri do të sundojë mbretërinë nën këmbët e mia. Në të vërtetë, kam dyshuar se ai nuk është midis jush tani, nëse do ta dija rrugën për ta takuar atë, me siguri do të përpiqesha ta takoja derisa kur të isha pranë tij me siguri do t'i laja këmbët. Pastaj Herakliu kërkoi letrën e të Dërguarit të Allahut (salallahu alejhi ue selam), e cila ishte sjellë nga Dihja për sundimtarët e Basrës. Ai ia dha Herakliut, pastaj ai e lexoi dhe aty shkruhej: 'Bismillahir rahmanir rahim. Nga Muhamedi, shërbëtori i Allahut dhe i Dërguari i Tij, te Herakliu. Sundimtari i Romës, siguri për këdo që ndjek udhëzimin. Pastaj, nga kjo, unë ju ftoj me thirrjen e Islamit; pranoni Islamin, atëherë do të jeni të sigurt, Allahu do t'ju japë një shpërblim të dyfishtë. Por nëse largoheni, atëherë do ta mbani mëkatin e popullit tuaj, dhe: O njerëz të Librit, ejani - mbani - një fjalë - vendim - midis nesh dhe jush nuk ka dallim: që të mos adhurojmë askënd tjetër përveç Allahut dhe të mos i shoqërojmë asgjë Atij dhe të mos - gjithashtu - disa prej nesh të marrin të tjerë si Zot përveç Allahut.' Nëse ata largohen, atëherë thuaju atyre: 'Dëshmoni se ne jemi njerëz që i nënshtrohemi Allahut-'. Ebu Sufjani tha: “Pasi Herakliu tha atë që tha dhe mbaroi së lexuari letrën, pati një rrëmujë dhe zëra të lartë, kështu që na nxorën jashtë. U thashë miqve të mi pasi na nxorën jashtë: “Në të vërtetë ai është ftuar në çështjen e djalit të Ebu Kabsyahut. Herakliu ishte i shqetësuar për perandorinë Romake.” Në atë kohë, unë isha gjithashtu i shqetësuar se Muhamedi do të ishte fitimtar, derisa më në fund - kjo ndjenjë u zhduk më pas - Allahu më pranoi në Islam. Dhe aty ishte Ibn An Nezhuri, një fisnik i Ilijas, dhe Herakliu ishte një peshkop i krishterë. Ai tha se një ditë kur Herakliu vizitoi Ilijas, ai ishte shumë i shqetësuar, thanë disa nga komandantët e tij të luftës: “Në të vërtetë ne e mohojmë situatën tuaj.” Ibn Nezhuri tha më tej: “Herakliu ishte një astrolog që gjithmonë i kushtonte vëmendje udhëtimit të yjeve. Ai dikur iu përgjigj pyetjeve të priftërinjve që e pyetën: “Një natë, kur po vëzhgoja kalimin e yjeve, pashë se kishte lindur mbreti Khitan, kush nga ky popull ishte i rrethprerë?” Përgjigjuni priftërinjve; 'Të vetmit njerëz që praktikojnë synet janë hebrenjtë, mos u shqetësoni për shkak të hebrenjve. Thjesht urdhëroni të gjitha vendet në mbretërinë tuaj, në mënyrë që hebrenjtë në ato vende të vriten'. Në atë kohë, Herakliut iu paraqit një lajmëtar nga mbreti i Beni Gasanit për t'i treguar për Profetin (salallahu alejhi ue selem). Pasi burri mbaroi së treguari historinë, Herakliu urdhëroi që ai të ekzaminohej për të parë nëse ishte bërë synet apo jo. Pasi kontrolloi, doli që ai ishte në të vërtetë i zi. Pastaj njerëzit i treguan Herakliut. Herakliu e pyeti burrin për arabët e tjerë, a ishin bërë synet apo jo?' Ai u përgjigj: 'Të gjithë arabët janë bërë synet'. Herakliu tha: 'Ky është mbreti i Umetit, me të vërtetë ai ka lindur'. Pastaj Herakliu i dërgoi një letër një miku në Romë, njohuria e të cilit ishte e barabartë me atë të Herakliut - për t'i treguar për lindjen e Profetit Muhamed (salallahu alejhi ue selem). Ndërkohë, ai vazhdoi udhëtimin e tij për në vendin e Himshës, por para se të mbërrinte në Himsha, kishte mbërritur së pari një përgjigje për letrën e mikut të tij. Miku i tij u pajtua me mendimin e Herakliut se Muhamedi kishte lindur dhe se ai ishte me të vërtetë një profet. Herakliu më pas i ftoi zyrtarët romakë të vinin në vendin e tij në Himsha, pasi të gjithë ishin të pranishëm në takim, Herakliu urdhëroi që të gjitha dyert të mbylleshin. Pastaj tha: "O komb i rumëve, a do të arrini të gjithë fitore dhe përparim të lavdishëm, ndërsa mbretëria mbetet e paprekur në duart tona? Nëse doni, pranoni Muhamedin si Profet!". Duke dëgjuar këto fjalë, ata ikën si gomarë të egër, edhe pse të gjitha dyert ishin të mbyllura. Duke parë një situatë të tillë, Herakliu humbi shpresën se ata do të besonin në profetësinë e Muhamedit. Pastaj ai urdhëroi të gjithë të ktheheshin në vendet e tyre përkatëse dhe tha: "Në fakt, ajo që thashë tani ishte vetëm për të vënë në provë qëndrueshmërinë e të gjithëve ju. Tani e kam parë atë vendosmëri". Pastaj ata u përkulën para Herakliut dhe u kënaqën me të. Kështu përfundon historia e Herakliut. Është transmetuar nga [Salih bin Kaisan] dhe [Junus] dhe [Ma'mar] nga [Ez Zuhri].
Hadith
Imam Bukhari : 7
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى قَالَ أَخْبَرَنَا حَنْظَلَةُ بْنُ أَبِي سُفْيَانَ عَنْ عِكْرِمَةَ بْنِ خَالِدٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَاقَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بُنِيَ الْإِسْلَامُ عَلَى خَمْسٍ شَهَادَةِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَإِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ وَالْحَجِّ وَصَوْمِ رَمَضَانَ
Na ka treguar [Abdullah bin Musa] se ka thënë; na ka transmetuar [Hanzhaleh bin Ebu Sufjan] nga [Ikrime bin Khalid] nga [Ibn Umeri] se ka thënë; Resulullahu (salallahu alejhi ue selem) ka thënë: “Islami është ndërtuar mbi pesë themele; dëshmi se nuk ka zot tjetër përveç Allahut dhe se Muhamedi është i dërguari i Allahut, ai që fal namazin, jep zekatin, kryen haxhin dhe agjëron gjatë Ramazanit”.
Hadith
Imam Bukhari : 8
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ الْجُعْفِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ الْعَقَدِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلَالٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْإِيمَانُ بِضْعٌ وَسِتُّونَ شُعْبَةً وَالْحَيَاءُ شُعْبَةٌ مِنْ الْإِيمَانِ
Na ka treguar [Abdullah bin Muhamed Al Xhu'fi] ai tha; Na ka treguar [Ebu Amir Al 'Akadi] i cili tha; se na e ka treguar [Sulejman bin Bilal] nga [Abdullah bin Dinar] nga [Ebu Salih] nga [Ebu Hurejra] nga Profeti salallahu alejhi ue selem, ai tha: 'Besimi ka më shumë se gjashtëdhjetë degë, dhe turpi është pjesë e besimit'.
Hadith
Imam Bukhari : 9
حَدَّثَنَا آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي السَّفَرِ وَإِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَاعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْمُسْلِمُ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ وَالْمُهَاجِرُ مَنْ هَجَرَ مَا نَهَى اللَّهُ عَنْهُقَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ وَقَالَ أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا دَاوُدُ هُوَ ابْنُ أَبِي هِنْدٍ عَنْ عَامِرٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ عَمْرٍو عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ عَبْدُ الْأَعْلَى عَنْ دَاوُدَ عَنْ عَامِرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Na është thënë [Adem bin Ebu Ijas] se ka thënë; Na ka treguar [Syubah] nga [Abdullah bin Ebu Es Safar] dhe [Ismail bin Ebu Khalid] nga [Asy Sya'bi] nga [Abdullah bin Amru] nga Profeti salallahu alejhi ue selem, ka thënë: 'Një musliman është një person të cilin muslimanët e mbajnë të sigurt me gojën dhe duart e tij, dhe një muhaxhir është një person që braktis atë që Allahu e ka ndaluar', tha Ebu Abdullah; dhe [Ebu Muavije] ka thënë; Na ka treguar [Davudi], ai është djali i Ibn Hindit, nga [Amiri] ka thënë: E kam dëgjuar [Abdullahun], që do të thotë Ibn Amru, nga Profeti salallahu alejhi ue selem dhe ka thënë [Abdul A'laa] nga [Davudi] nga [Amiri] nga [Abdullahi] nga Profeti salallahu alejhi ue selem
Hadith
Imam Bukhari : 10
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ الْقُرَشِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو بُرْدَةَ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي مُوسَى رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُّ الْإِسْلَامِ أَفْضَلُ قَالَ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ
Pasi na tregoi [Said bin Jahja bin Said Al Kurashi], ai tha: “Na ka treguar [babai im] tha; se na është thënë [Ebu Burdah bin Abdullah bin Ebu Burdah] nga [Ebu Burda] nga [Ebu Musa] tha: “O i Dërguar i Allahut, cili Islam është më i rëndësishmi?” I Dërguari i Allahut (salallahu alejhi ue selem) u përgjigj: “Cilët janë muslimanët të sigurt nga goja dhe dora e tyre?”
Hadith
Imam Bukhari : 11
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ خَالِدٍ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ يَزِيدَ عَنْ أَبِي الْخَيْرِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَاأَنَّ رَجُلًا سَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّ الْإِسْلَامِ خَيْرٌ قَالَ تُطْعِمُ الطَّعَامَ وَتَقْرَأُ السَّلَامَ عَلَى مَنْ عَرَفْتَ وَمَنْ لَمْ تَعْرِفْ
Na ka treguar [Amru bin Khalid] se ka thënë; Na ka treguar [Al Laits] nga [Jezidi] nga [Ebu Al Khair] nga [Abdullah bin Amru]; Dikush e pyeti Profetin (salallahu alejhi ue selem): “Cili Islam është më i miri?” Profeti (salallahu alejhi ue selem) u përgjigj: “Ju ushqeni, përshëndetni njerëzit që i njihni dhe njerëzit që nuk i njihni”.
Hadith
Imam Bukhari : 12
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ شُعْبَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَنْ حُسَيْنٍ الْمُعَلِّمِ قَالَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى يُحِبَّ لِأَخِيهِ مَا يُحِبُّ لِنَفْسِهِ
Na ka treguar [Museddadi] ka thënë; na ka treguar [Jahja] nga [Syubah] nga [Qutadeh] nga [Enes] nga Profeti salallahu alejhi ue selem Dhe nga [Husein Al MuAlim] ka thënë; na ka treguar [Qutadeh] nga [Enes] nga Profeti salallahu alejhi ue selem, ai tha: 'Askush prej jush nuk beson derisa ta dojë vëllain e tij siç e do veten'.
Hadith
Imam Bukhari : 13
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى أَكُونَ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ وَالِدِهِ وَوَلَدِهِ
Na është thënë [Ebu Al Jeman] ka thënë; na ka njoftuar [Shuaib] ka thënë; na ka treguar [Ebu Ez Zanad] nga [El Arexh] nga [Ebu Hurejra]; se i Dërguari i Allahut (salallahu alejhi ue selem) ka thënë: “Pra, për Atë në Dorën e të Cilit është shpirti im, askush prej jush nuk do të besojë derisa të jem i dashur më shumë se prindërit dhe fëmijët e tij”.
Hadith
Imam Bukhari : 14
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ح و حَدَّثَنَا آدَمُ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى أَكُونَ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ وَالِدِهِ وَوَلَدِهِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ
Na ka treguar [Jakub bin Ibrahim] ka thënë; na ka treguar [Ibn Ulejje] nga [Abdul Aziz bin Shuhejb] nga [Enes] nga Profeti (salallahu alejhi ue selem) Dhe gjithashtu na ka treguar [Ademi] ka thënë; na ka treguar [Syubah] nga [Kutade] nga [Enes] duke thënë: Profeti (salallahu alejhi ue selem) ka thënë: 'Askush prej jush nuk do të besojë derisa unë të jem i dashur më shumë se prindërit e tij, fëmijët e tij dhe i gjithë njerëzimi'.
Hadith
Imam Bukhari : 15
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ثَلَاثٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ وَجَدَ حَلَاوَةَ الْإِيمَانِ أَنْ يَكُونَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِمَّا سِوَاهُمَا وَأَنْ يُحِبَّ الْمَرْءَ لَا يُحِبُّهُ إِلَّا لِلَّهِ وَأَنْ يَكْرَهَ أَنْ يَعُودَ فِي الْكُفْرِ كَمَا يَكْرَهُ أَنْ يُقْذَفَ فِي النَّارِ
Na ka treguar [Muhamed bin Al Mutsanna] ka thënë; na ka treguar [Abdul Vehab Ats Tsaqafi] ka thënë; na ka treguar [Ejubi] nga [Ebu Kilabe] nga [Enes bin Maliku] nga Profeti (salallahu alejhi ue selem), ai ka thënë: 'Tri gjëra që nëse i ka një person, ai do të fitojë ëmbëlsinë e besimit; Ai i bëri Allahun dhe të Dërguarin e Tij më të dashur për të se kushdo tjetër. Nëse ai e do dikë, ai nuk e do atë përveçse për hir të Allahut. Dhe ai e urren kthimin në mosbesim aq sa urren të hidhet në ferr.'
Hadith
Imam Bukhari : 16
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَبْرٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًاعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ آيَةُ الْإِيمَانِ حُبُّ الْأَنْصَارِ وَآيَةُ النِّفَاقِ بُغْضُ الْأَنْصَارِ
Na ka treguar [Ebu Al Walid] ka thënë; na ka treguar [Syubah] më ka treguar mua [Abdullah bin Abdullah bin Xhabar] duke thënë: E kam dëgjuar [Enesin] nga Profeti (salallahu alejhi ue selem) se ai ka thënë: 'Shenja e besimit është dashuria për Ensarët dhe shenja e nifakut është urrejtja ndaj Ensarëve'.
Hadith
Imam Bukhari : 17
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو إِدْرِيسَ عَائِذُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ عُبَادَةَ بْنَ الصَّامِتِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُوَكَانَ شَهِدَ بَدْرًا وَهُوَ أَحَدُ النُّقَبَاءِ لَيْلَةَ الْعَقَبَةِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَحَوْلَهُ عِصَابَةٌ مِنْ أَصْحَابِهِ بَايِعُونِي عَلَى أَنْ لَا تُشْرِكُوا بِاللَّهِ شَيْئًا وَلَا تَسْرِقُوا وَلَا تَزْنُوا وَلَا تَقْتُلُوا أَوْلَادَكُمْ وَلَا تَأْتُوا بِبُهْتَانٍ تَفْتَرُونَهُ بَيْنَ أَيْدِيكُمْ وَأَرْجُلِكُمْ وَلَا تَعْصُوا فِي مَعْرُوفٍ فَمَنْ وَفَى مِنْكُمْ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ وَمَنْ أَصَابَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا فَعُوقِبَ فِي الدُّنْيَا فَهُوَ كَفَّارَةٌ لَهُ وَمَنْ أَصَابَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا ثُمَّ سَتَرَهُ اللَّهُ فَهُوَ إِلَى اللَّهِ إِنْ شَاءَ عَفَا عَنْهُ وَإِنْ شَاءَ عَاقَبَهُ فَبَايَعْنَاهُ عَلَى ذَلِك
Na është thënë [Ebu Al Jeman] se; na ka transmetuar [Shuaibi] nga [Ez Zuhri] duke thënë; na ka informuar [Ebu Idris Aidzullah bin Abdullah] se [Ubadah bin Esh Shamit] ishte një mik i tij që mori pjesë në Betejën e Bedrit dhe ishte gjithashtu një nga ata që bënë betimin natën e Akobës, tha ai; se i Dërguari i Allahut (salallahu alejhi ue selem) tha kur ishte midis disa miqve të tij: 'Më premtoni besnikëri se nuk do t'i shoqëroni shokë Allahut në asgjë, se nuk do të vidhni, nuk do të kryeni kurvëri, nuk do të vrisni fëmijët tuaj, nuk do të shpifni gënjeshtra që i shpikni midis duarve dhe këmbëve tuaja, nuk do të mos bindeni në asgjë që është e drejtë'. Kushdo prej jush që i përmbush ato, shpërblimi i tij është tek Allahu, dhe kushdo që i shkel këto gjëra dhe pastaj Allahu e ndëshkon në këtë botë, kjo është kafarat për të, dhe kushdo që i shkel këto gjëra dhe pastaj Allahu i mbulon ato - nuk e ndëshkon në këtë botë - atëherë puna e tij kthehet tek Allahu, nëse Ai dëshiron, Ai do ta falë atë ose Ai do ta ndëshkojë atë. Kështu që ne i premtuam besnikëri atij për këto gjëra.
Hadith
Imam Bukhari : 18
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي صَعْصَعَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّهُ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُوشِكُ أَنْ يَكُونَ خَيْرَ مَالِ الْمُسْلِمِ غَنَمٌ يَتْبَعُ بِهَا شَعَفَ الْجِبَالِ وَمَوَاقِعَ الْقَطْرِ يَفِرُّ بِدِينِهِ مِنْ الْفِتَنِ
Na ka treguar [Abdullah bin Maslamah] nga [Maliku] nga [Abdurrahman bin Abdullah bin Abdurrahman bin Ebu Sha'Sha'ah] nga [babai i tij] nga [Ebu Said Al Khudri] se ai ka thënë; Resulullahu (salallahu alejhi ue selem) ka thënë: "Gati një herë ndodhi që pasuria më e mirë e një muslimani ishin dhitë që kulloste në majat e maleve dhe në vende të largëta, ai iku me fenë e tij sepse kishte frikë se mos shpifej".
Hadith
Imam Bukhari : 19
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَامٍ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدَةُ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَمَرَهُمْ أَمَرَهُمْ مِنْ الْأَعْمَالِ بِمَا يُطِيقُونَ قَالُوا إِنَّا لَسْنَا كَهَيْئَتِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ قَدْ غَفَرَ لَكَ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ فَيَغْضَبُ حَتَّى يُعْرَفَ الْغَضَبُ فِي وَجْهِهِ ثُمَّ يَقُولُ إِنَّ أَتْقَاكُمْ وَأَعْلَمَكُمْ بِاللَّهِ أَنَا
Na ka treguar [Muhamed bin Selami] se ka thënë; na ka transmetuar [Abdahu] nga [Hishami] se [babai i tij] nga [Aishja] se ka thënë: “Kur i Dërguari i Allahut (salallahu alejhi ue selem) u urdhëroi miqve të tij, ai i urdhëroi ata të bënin vepra që ishin në gjendje t’i bënin, atëherë miqtë thanë: “Ne nuk jemi si ti, o i Dërguar i Allahut, sepse ty të janë falur mëkatet e kaluara dhe të ardhshme”. Kështu që ai (salallahu alejhi ue selem) u zemërua, gjë që mund të shihej në fytyrën e tij, pastaj tha: “Vërtet, ai që është më i devotshëm dhe e kupton Allahun më shumë midis jush jam unë”.
Hadith
Imam Bukhari : 20
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ثَلَاثٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ وَجَدَ حَلَاوَةَ الْإِيمَانِ مَنْ كَانَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِمَّا سِوَاهُمَا وَمَنْ أَحَبَّ عَبْدًا لَا يُحِبُّهُ إِلَّا لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَمَنْ يَكْرَهُ أَنْ يَعُودَ فِي الْكُفْرِ بَعْدَ إِذْ أَنْقَذَهُ اللَّهُ مِنْهُ كَمَا يَكْرَهُ أَنْ يُلْقَى فِي النَّارِ
Na është thënë [Sulejman bin Harb]; na ka treguar [Syubah] nga [Qutadeh] nga [Enes bin Maliku] nga Profeti (salallahu alejhi ue selem), ai ka thënë: 'Tri gjëra që nëse i ka një person, ai do të fitojë ëmbëlsinë e besimit; Allahu dhe i Dërguari i Tij janë më të dashur për të sesa këto të dyja. Dhe kush, nëse e do dikë, nuk e do atë person përveç Allahut azze ue xhel. Dhe kush e urren kthimin në mosbesim aq sa e urren hedhjen në ferr'.
