Imam Bukhari : 4248

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ ابْنُ أَبِي رَجَاءٍ حَدَّثَنَا النَّضْرُ عَنْ هِشَامٍ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَنَّأَبَاهَا كَانَ لَا يَحْنَثُ فِي يَمِينٍ حَتَّى أَنْزَلَ اللَّهُ كَفَّارَةَ الْيَمِينِ قَالَ أَبُو بَكْرٍ لَا أَرَى يَمِينًا أُرَى غَيْرَهَا خَيْرًا مِنْهَا إِلَّا قَبِلْتُ رُخْصَةَ اللَّهِ وَفَعَلْتُ الَّذِي هُوَ خَيْرٌ

موږ ته [احمد بن ابو رجاء] خبر راکړی دی [عن نضل] له [هشام] څخه دی، هغه وویل: ما ته [زما پلار] له [عائشه رضی الله عنها] څخه خبر راکړ شوی دی چې پلار یې هیڅکله په قسم سره دروغ نه دي ویلي تر هغه چې الله تعالی د ګناهونو لپاره قسم نازل نه کړ. [ابوبکر رضی الله عنه] وویل: زه قسم نه وینم، بیا زه بل غوره وینم مګر دا چې زه هغه رخصه - راحت - چې الله تعالی ورکړی دی - قسم لغوه کړم - او زه خپله غوره هڅه کوم.