An-nisaa'(4) 65. Tidak beriman hingga mereka menjadikan kamu hakim terhadap perkara yang mereka perselisihkan

Imam Bukhari : 4219

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ قَالَخَاصَمَ الزُّبَيْرُ رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ فِي شَرِيجٍ مِنْ الْحَرَّةِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْقِ يَا زُبَيْرُ ثُمَّ أَرْسِلْ الْمَاءَ إِلَى جَارِكَ فَقَالَ الْأَنْصَارِيُّ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ كَانَ ابْنَ عَمَّتِكَ فَتَلَوَّنَ وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ اسْقِ يَا زُبَيْرُ ثُمَّ احْبِسْ الْمَاءَ حَتَّى يَرْجِعَ إِلَى الْجَدْرِ ثُمَّ أَرْسِلْ الْمَاءَ إِلَى جَارِكَ وَاسْتَوْعَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلزُّبَيْرِ حَقَّهُ فِي صَرِيحِ الْحُكْمِ حِينَ أَحْفَظَهُ الْأَنْصَارِيُّ كَانَ أَشَارَ عَلَيْهِمَا بِأَمْرٍ لَهُمَا فِيهِ سَعَةٌ قَالَ الزُّبَيْرُ فَمَا أَحْسِبُ هَذِهِ الْآيَاتِ إِلَّا نَزَلَتْ فِي ذَلِكَ{ فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ }

اسان کي [علي بن عبدالله] ٻڌايو آهي [محمد بن جعفر] اسان کي [معمر] ٻڌايو آهي [عروه] کان [عروه] چيو آهي ته؛ هڪ انصاري جو الزبير سان الحره جي چشمي بابت تڪرار هو. رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: ”پنهنجي باغ کي پاڻي ڏيو، پوءِ پنهنجي پاڙيسري کي ڏيو“. پر انصاري ماڻهو ناراض ٿي چيو: ”يا رسول الله صلي الله عليه وسلم، ڇا اهو ان ڪري آهي جو هو توهان جي چاچي جو پٽ آهي!“ تڏهن رسول الله صلي الله عليه وسلم جو چهرو ڳاڙهو ٿي ويو، پوءِ فرمايائون: ”اي زبير، پنهنجي باغ کي پاڻي ڏيو، پوءِ ان کي رکو جيستائين پاڻي زمين تي واپس نه اچي ۽ پوءِ پنهنجي پاڙيسري کي ڏيو!“ رسول الله صلي الله عليه وسلم اميد رکن ٿا ته زبير هڪ مضبوط فيصلي سان سندس حق سمجهي سگهندو. جيتوڻيڪ اڳ ۾ هن زبير ۽ انصار جي ماڻهن لاءِ شيون آسان ڪيون هيون، جڏهن انصار جا ماڻهو رسول الله ﷺ تي ناراض هئا، ته آخرڪار هن سڀ حصا زبير کي ڏئي ڇڏيا. [زبير] رضي الله عنه چيو؛ 'الله جو قسم، مون سمجهيو ته هي آيت ان معاملي سان لاڳاپيل نه هئي جيستائين نازل نه ٿي هئي؛ 'تنهن ڪري توهان جي رب جو قسم، اهي - اصل ۾ - ايمان نه ٿا آڻين جيستائين اهي توهان کي ان معاملي جو قاضي نه بڻائين جنهن تي اهي تڪرار ڪري رهيا آهن، پوءِ اهي پنهنجي دلين ۾ توهان جي فيصلي تي ڪو اعتراض محسوس نٿا ڪن، ۽ اهي ان کي مڪمل طور تي قبول ڪن ٿا. -QS؛ النساء؛ 65-'.