An-nisaa'(4) 65. Tidak beriman hingga mereka menjadikan kamu hakim terhadap perkara yang mereka perselisihkan

Imam Bukhari : 4219

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ قَالَخَاصَمَ الزُّبَيْرُ رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ فِي شَرِيجٍ مِنْ الْحَرَّةِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْقِ يَا زُبَيْرُ ثُمَّ أَرْسِلْ الْمَاءَ إِلَى جَارِكَ فَقَالَ الْأَنْصَارِيُّ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ كَانَ ابْنَ عَمَّتِكَ فَتَلَوَّنَ وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ اسْقِ يَا زُبَيْرُ ثُمَّ احْبِسْ الْمَاءَ حَتَّى يَرْجِعَ إِلَى الْجَدْرِ ثُمَّ أَرْسِلْ الْمَاءَ إِلَى جَارِكَ وَاسْتَوْعَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلزُّبَيْرِ حَقَّهُ فِي صَرِيحِ الْحُكْمِ حِينَ أَحْفَظَهُ الْأَنْصَارِيُّ كَانَ أَشَارَ عَلَيْهِمَا بِأَمْرٍ لَهُمَا فِيهِ سَعَةٌ قَالَ الزُّبَيْرُ فَمَا أَحْسِبُ هَذِهِ الْآيَاتِ إِلَّا نَزَلَتْ فِي ذَلِكَ{ فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ }

আমাক কৈছে [আলী বিন আব্দুল্লাহ] আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন জাফৰে] আমাক [মামমাৰ] [আজ জুহৰীৰ] পৰা [উৰৱাহ]ৰ পৰা কৈছে; যে এজন আনছাৰৰ লোকৰ আল হাৰাহ বসন্তৰ সন্দৰ্ভত আজ জুবাইৰৰ সৈতে বিবাদ হৈছিল। তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে: ‘হে জুবাইৰ, তোমাৰ বাৰীত পানী দিয়া, তাৰ পিছত তোমাৰ ওচৰ-চুবুৰীয়াক দিয়া’। কিন্তু আনছাৰ মানুহজনে খঙত ক’লে; 'হে আল্লাহৰ ৰাছুল, তেওঁ তোমাৰ ককাৰ পুত্ৰ হোৱাৰ বাবে নেকি!' তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ মুখখন ৰঙা পৰিল, তাৰ পিছত তেওঁ ক’লে: ‘হে জুবাইৰ, আপোনাৰ বাৰীখনক পানী দিয়া, তাৰ পিছত পানী মাটিলৈ ঘূৰি নহালৈকে ধৰি ৰাখক তাৰ পিছত আপোনাৰ ওচৰ-চুবুৰীয়াক দিয়ক!’ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে আশা কৰিছে যে জুবাইৰে দৃঢ় সিদ্ধান্তৰে নিজৰ অধিকাৰ বুজিব পাৰিব। যদিও পূৰ্বে তেওঁ জুবাইৰ আৰু আনছাৰ লোকসকলৰ বাবে কামবোৰ সহজ কৰি তুলিছিল, তথাপিও যেতিয়া আনছাৰ লোকসকলে নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ ওপৰত খং কৰিছিল, তেতিয়া অৱশেষত তেওঁ সকলো ভাগ জুবাইৰক দিছিল। [জুবাইৰ] radiallahu 'anhu ক'লে; ‘আল্লাহৰ কচম, মই ভাবো যে এই আয়াতটো অৱতীৰ্ণ হোৱা নাছিল যদিহে ই সেই বিষয়ৰ সৈতে জড়িত নহ’ল: ‘গতিকে আপোনাৰ প্ৰভুৰ দ্বাৰা, তেওঁলোকে - মূলতঃ - যেতিয়ালৈকে তেওঁলোকে আপোনাক সেই বিষয়ৰ বিচাৰক নকৰে, তেতিয়ালৈকে তেওঁলোকে বিশ্বাস নকৰে যেতিয়ালৈকে তেওঁলোকে যি বিষয়ত বিবাদ কৰিছে, তেতিয়ালৈকে তেওঁলোকে আপোনাৰ দিয়া সিদ্ধান্তৰ প্ৰতি কোনো আপত্তি নিজৰ হৃদয়ত অনুভৱ নকৰে, আৰু তেওঁলোকে সেইটো সম্পূৰ্ণৰূপে গ্ৰহণ কৰে। -QS; এটা নিছা`; ৬৫-'।