Imam Nasa'i : 1112
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ قُدَامَةَ قَالَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ هِلَالِ بْنِ يَسَافٍ قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا فَقَدْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ مَضْجَعِهِ فَجَعَلْتُ أَلْتَمِسُهُ وَظَنَنْتُ أَنَّهُ أَتَى بَعْضَ جَوَارِيهِ فَوَقَعَتْ يَدِي عَلَيْهِ وَهُوَ سَاجِدٌ وَهُوَ يَقُولُ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي مَا أَسْرَرْتُ وَمَا أَعْلَنْتُ
[Muhammad bin Qudamah-k] jakinarazi digu; [Mansur-ek] [Hilal bin Yasaf-ek] esan digu; ['Aishak] esan zuen: 'Behin Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam galdu nuen bere ohean, beraz, bilatu nuen eta pentsatu nuen bere beste emazte batzuk bisitatu zituela. Orduan sentitu nuen eta -bat-batean- nire eskuak ukitu zuen ahuspeztuta zegoena. Sallallaahu'alaihiwasallam-ek otoitz bat egin zuen -hau da-: 'Ene Ala, barka iezadazu erakusten dudanagatik eta ezkutatzen dudanagatik'.