इमाम नसाई : 1112

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ قُدَامَةَ قَالَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ هِلَالِ بْنِ يَسَافٍ قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا فَقَدْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ مَضْجَعِهِ فَجَعَلْتُ أَلْتَمِسُهُ وَظَنَنْتُ أَنَّهُ أَتَى بَعْضَ جَوَارِيهِ فَوَقَعَتْ يَدِي عَلَيْهِ وَهُوَ سَاجِدٌ وَهُوَ يَقُولُ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي مَا أَسْرَرْتُ وَمَا أَعْلَنْتُ

आम्हाला [मुहम्मद बिन कुदामा] यांनी सांगितले, म्हणाले: आम्हाला [जारिर] यांनी [मन्सूर] यांच्याकडून [हिलाल बिन यासाफ] यांच्याकडून सांगितले, म्हणाले: [आयशा] म्हणाली; "एकदा मी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना त्यांच्या पलंगावरून हरवले, म्हणून मी त्यांना शोधायला गेले आणि मला वाटले की ते त्यांच्या इतर कुठल्याही पत्नीकडे गेले असतील. मग मी हात फिरवला आणि अचानक माझा हात त्याला स्पर्शला, तेव्हा तो सजदात होता. त्याने, त्याच्यावर शांति आणि आशीर्वाद असोत, एक दुआ पठण केली – ज्याचा अर्थ आहे: 'ऐ अल्लाह, मला जे मी प्रकट केले आहे आणि जे मी लपवले आहे, त्यासाठी मला क्षमा कर.'