Imam Bukhari : 4216

حَدَّثَنَا صَدَقَةُ أَخْبَرَنَا يَحْيَى عَنْ سُفْيَانَ عَنْ سُلَيْمَانَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَبِيدَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ يَحْيَى بَعْضُ الْحَدِيثِ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ قَالَقَالَ لِي النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اقْرَأْ عَلَيَّ قُلْتُ آقْرَأُ عَلَيْكَ وَعَلَيْكَ أُنْزِلَ قَالَ فَإِنِّي أُحِبُّ أَنْ أَسْمَعَهُ مِنْ غَيْرِي فَقَرَأْتُ عَلَيْهِ سُورَةَ النِّسَاءِ حَتَّى بَلَغْتُ{ فَكَيْفَ إِذَا جِئْنَا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَجِئْنَا بِكَ عَلَى هَؤُلَاءِ شَهِيدًا }قَالَ أَمْسِكْ فَإِذَا عَيْنَاهُ تَذْرِفَانِ

আমাক কৈছে [ছাদাকাহ] আমাক [ইয়াহয়া] [ছুফিয়ান]ৰ পৰা [চুলাইমান]ৰ পৰা [ইব্ৰাহিম]ৰ পৰা [আবিদা]ৰ পৰা [আব্দুল্লাই] ক’লে; ইয়াহ্যা - হাদীছৰ অংশ - [আমৰু বিন মুৰাহ]ৰ পৰা তেওঁ কৈছিল; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে মোক ক’লে: ‘মোৰ ওচৰত কোৰআন পঢ়ক! মই ক’লোঁ; কোৰআন তোমালোকৰ ওপৰত অৱতীৰ্ণ হ’লেও মই তোমাক কেনেকৈ পঢ়িম? তেওঁ উত্তৰ দিলে: ‘আচলতে মই আন মানুহৰ পৰা শুনি ভাল পাওঁ’। তাৰ পাছত পদ্যত উপনীত হোৱালৈকে তেওঁক আন নিছা আখৰখন পঢ়িলোঁ; গতিকে কাফিৰসকলৰ কি হ’ব, যদি আমি প্ৰতিটো জাতি-জনগোষ্ঠীৰ পৰা সাক্ষী - এজন ৰাছুল - আনি দিওঁ আৰু আমি আপোনাক - মহম্মদ - তেওঁলোকৰ সাক্ষী হিচাপে - আপোনাৰ লোক হিচাপে - নিছা আনি দিওঁ; ৪১-,' তেওঁ ক'লে; 'পৰ্যাপ্ত'। আৰু দেখা গ’ল সি চকুলো টুকিছিল -কান্দিছিল-।