Akan keluar dari neraka yang mempunyai iman sebesar biji sawi

Imam Bukhari : 4215

حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ حَدَّثَنَا أَبُو عُمَرَ حَفْصُ بْنُ مَيْسَرَةَ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ أُنَاسًا فِي زَمَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَعَمْ هَلْ تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ الشَّمْسِ بِالظَّهِيرَةِ ضَوْءٌ لَيْسَ فِيهَا سَحَابٌ قَالُوا لَا قَالَ وَهَلْ تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ ضَوْءٌ لَيْسَ فِيهَا سَحَابٌ قَالُوا لَا قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا تُضَارُونَ فِي رُؤْيَةِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِلَّا كَمَا تُضَارُونَ فِي رُؤْيَةِ أَحَدِهِمَا إِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ أَذَّنَ مُؤَذِّنٌ تَتْبَعُ كُلُّ أُمَّةٍ مَا كَانَتْ تَعْبُدُ فَلَا يَبْقَى مَنْ كَانَ يَعْبُدُ غَيْرَ اللَّهِ مِنْ الْأَصْنَامِ وَالْأَنْصَابِ إِلَّا يَتَسَاقَطُونَ فِي النَّارِ حَتَّى إِذَا لَمْ يَبْقَ إِلَّا مَنْ كَانَ يَعْبُدُ اللَّهَ بَرٌّ أَوْ فَاجِرٌ وَغُبَّرَاتُ أَهْلِ الْكِتَابِ فَيُدْعَى الْيَهُودُ فَيُقَالُ لَهُمْ مَنْ كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ قَالُوا كُنَّا نَعْبُدُ عُزَيْرَ ابْنَ اللَّهِ فَيُقَالُ لَهُمْ كَذَبْتُمْ مَا اتَّخَذَ اللَّهُ مِنْ صَاحِبَةٍ وَلَا وَلَدٍ فَمَاذَا تَبْغُونَ فَقَالُوا عَطِشْنَا رَبَّنَا فَاسْقِنَا فَيُشَارُ أَلَا تَرِدُونَ فَيُحْشَرُونَ إِلَى النَّارِ كَأَنَّهَا سَرَابٌ يَحْطِمُ بَعْضُهَا بَعْضًا فَيَتَسَاقَطُونَ فِي النَّارِ ثُمَّ يُدْعَى النَّصَارَى فَيُقَالُ لَهُمْ مَنْ كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ قَالُوا كُنَّا نَعْبُدُ الْمَسِيحَ ابْنَ اللَّهِ فَيُقَالُ لَهُمْ كَذَبْتُمْ مَا اتَّخَذَ اللَّهُ مِنْ صَاحِبَةٍ وَلَا وَلَدٍ فَيُقَالُ لَهُمْ مَاذَا تَبْغُونَ فَكَذَلِكَ مِثْلَ الْأَوَّلِ حَتَّى إِذَا لَمْ يَبْقَ إِلَّا مَنْ كَانَ يَعْبُدُ اللَّهَ مِنْ بَرٍّ أَوْ فَاجِرٍ أَتَاهُمْ رَبُّ الْعَالَمِينَ فِي أَدْنَى صُورَةٍ مِنْ الَّتِي رَأَوْهُ فِيهَا فَيُقَالُ مَاذَا تَنْتَظِرُونَ تَتْبَعُ كُلُّ أُمَّةٍ مَا كَانَتْ تَعْبُدُ قَالُوا فَارَقْنَا النَّاسَ فِي الدُّنْيَا عَلَى أَفْقَرِ مَا كُنَّا إِلَيْهِمْ وَلَمْ نُصَاحِبْهُمْ وَنَحْنُ نَنْتَظِرُ رَبَّنَا الَّذِي كُنَّا نَعْبُدُ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ لَا نُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا

[Мөхәммәд бин Абдул-Азиз] миңа [Әбу Гомәр Хәфш бин Мәйсәрә] безгә [Зәйд бин Әсләмнән] [Әса бин Ясардан] [Сәгыйд әл-Худри радияллаху анху] сөйләде. Ул болай диде: Аллаһ Рәсүле (саллаллаһу галәйһи вәссәлам) вакытында кайбер кешеләр: "Әй Аллаһ Рәсүле, Кыямәт көнендә Аллаһны күрербезме?" - дип сорадылар. Аллаһ Рәсүле (саллаллаһу галәйһи вәссәлам) җавап бирде. "Әйе, кояш якты булганда һәм болыт булмаганда аны күрү сезгә авырмы?" Алар: "Юк, әй Аллаһ Рәсүле!" - диделәр. Шуннан соң Аллаһ Рәсүле (саллаллаһу галәйһи вәссәлам): "Аста болыт булмаган тулы төндә айны күрү сезгә авырмы?" - диде. Алар: "Юк, әй Аллаһ Рәсүле!" - диделәр. Аллаһның илчесе салләллаһу галәйһи вәссәлам болай диде: «Чыннан да, сез Аны Кыямәт көнендә бернинди кыенлыксыз күрерсез, сез аларның икесен дә күргән кебек. Кыямәт көнендә чакыручы һәр милләт үзләре гыйбадәт кылган нәрсәгә иярәчәген игълан итәр. Шулай итеп, Аллаһтан башка потлар һәм башка илаһлар кебек гыйбадәт кылучылар җәһәннәмгә эләгәчәкләр. Калганчы, Аллаһка гыйбадәт кылучылар, тәкъвалар да, явызлар да, китап әһеленнән берничә кеше генә калды. Аннары яһүдләр чакырылачак, Аллаһ алардан: «Сез нәрсәгә гыйбадәт кыласыз?» – дип сораячак. Алар җавап бирәчәкләр: «Без Аллаһның улы Үзәергә гыйбадәт кылабыз». Шуңа күрә аларга: «Сез ялганчылар! Чөнки Аллаһ беркайчан да хатын алмый һәм бала тапмый. Хәзер нәрсә телисез?» – дип әйтеләчәк. Алар җавап бирәчәкләр: «Без бик сусадык, Раббым, безгә эчерергә нәрсә бир», – дип. Шулай итеп, аларга: «Эчегез», – дип күрсәтелде. Шул вакытта алар бер-берсен юк итүче миражга охшаган җәһәннәм утына җыелачаклар. Аннары алар җәһәннәм утында батып үләчәкләр. Шуннан соң христианнар: «Сез нәрсәгә гыйбадәт кыласыз?» – дип чакырылачаклар. Алар җавап бирәчәкләр: «Гайсә – Аллаһ улы». Шуңа күрә аларга: «Сез ялганчылар! Чөнки Аллаһ беркайчан да хатын алмый һәм бала тапмый. Хәзер сезгә нәрсә кирәк?» – диделәр. Шулай итеп, алар яһүдләр кебек җавап бирделәр һәм җәһәннәм утына ташланачаклар. Аннары калганнары – Аллаһка гына гыйбадәт кылучылар. Тәкъва кешеме, яисә явызлык кылучымы. Аллаһ аларга үз акылларындагы Аның образына якын булган сурәттә киләчәк. Аларга: «Сез нәрсәне көтәсез?» – дип әйтеләчәк. Һәр милләт дөньяда табынган Аллаһка иярә. Алар җавап бирәчәкләр: «Без кешеләрне дөньяда иң кирәк булганда калдырабыз һәм аларны гадәти хәл дип санамыйбыз. Хәзер без табынган Раббыбызны көтәбез». Шуннан соң Аллаһ: «Мин сезнең Раббыбыз», – дип әйтер, алар һәрвакыт ике яки өч тапкыр: «Без Аллаһка тиңдәш кушмыйбыз», – диячәкләр.