Imam Bukhari : 4214

حَدَّثَنِي الصَّلْتُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ إِدْرِيسَ عَنْ طَلْحَةَ بْنِ مُصَرِّفٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا{ وَلِكُلٍّ جَعَلْنَا مَوَالِيَ }قَالَ وَرَثَةً{ وَالَّذِينَ عَاقَدَتْ أَيْمَانُكُمْ }كَانَ الْمُهَاجِرُونَ لَمَّا قَدِمُوا الْمَدِينَةَ يَرِثُ الْمُهَاجِرِيُّ الْأَنْصَارِيَّ دُونَ ذَوِي رَحِمِهِ لِلْأُخُوَّةِ الَّتِي آخَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَهُمْ فَلَمَّا نَزَلَتْ{ وَلِكُلٍّ جَعَلْنَا مَوَالِيَ }نُسِخَتْ ثُمَّ قَالَ{ وَالَّذِينَ عَاقَدَتْ أَيْمَانُكُمْ }مِنْ النَّصْرِ وَالرِّفَادَةِ وَالنَّصِيحَةِ وَقَدْ ذَهَبَ الْمِيرَاثُ وَيُوصِي لَهُسَمِعَ أَبُو أُسَامَةَ إِدْرِيسَ وَسَمِعَ إِدْرِيسُ طَلْحَةَ

Na faamatala mai e [Ash Shalt bin Muhammad] ia te a’u [Abu Usamah] na faamatala mai ia i matou [Idris] mai ia [Talhah bin Musharrif] mai ia [Said bin Jubair] mai ia [Ibn Abbas Radliallahu Anhuma] e uiga i le afioga a Allah; Mo meatotino uma e totoe mai meatotino…. . -An Nisa; 33-. Na fai mai Ibn Abbas; O lona uiga, ua avea ma suli. Ma -afai e iai- i latou ua e tautō i ai, ia avatu ia i latou a latou vaega. I aso ua mavae, ina ua o mai Muhajirin i Medina, e mafai e Muhajirin ona tuuina atu i Ansar e ui lava e leai se sootaga faaleaiga. E na o le faatapulaaina i le fusi o le usoga na faatuina e le Perofeta o Shallallahu Alaihi Wasallam i le va o i latou. Ina ua faaalia mai lenei fuaiupu; Mo meatotino uma e totoe mai meatotino…. . -An Nisa; 33-. O lea na soloia ai lena agaifanua. O le fuaiupu e sosoo ai; Ma - afai e iai - tagata ua e tautō i ai e faamaoni i ai, ona avatu lea ia i latou o latou sea, o lona uiga e faatagaina le fesoasoani le tasi i le isi, auauna le tasi i le isi, avatu fautuaga, ma faia ni mavaega pe a uma ona soloia le tofi faatasi i le va o i latou. E faapena foi, na faalogo Abu Usamah i lenei mea mai ia Idris ma na faalogo Idris mai ia Talhah.