Imam Bukhari : 4213

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُقَاتِلٍ حَدَّثَنَا أَسْبَاطُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا الشَّيْبَانِيُّ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ الشَّيْبَانِيُّ وَذَكَرَهُ أَبُو الْحَسَنِ السُّوَائِيُّ وَلَا أَظُنُّهُ ذَكَرَهُ إِلَّا عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ{ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا يَحِلُّ لَكُمْ أَنْ تَرِثُوا النِّسَاءَ كَرْهًا وَلَا تَعْضُلُوهُنَّ لِتَذْهَبُوا بِبَعْضِ مَا آتَيْتُمُوهُنَّ }قَالَ كَانُوا إِذَا مَاتَ الرَّجُلُ كَانَ أَوْلِيَاؤُهُ أَحَقَّ بِامْرَأَتِهِ إِنْ شَاءَ بَعْضُهُمْ تَزَوَّجَهَا وَإِنْ شَاءُوا زَوَّجُوهَا وَإِنْ شَاءُوا لَمْ يُزَوِّجُوهَا فَهُمْ أَحَقُّ بِهَا مِنْ أَهْلِهَا فَنَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ فِي ذَلِكَ

আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন মুকাটিল] আমাক কৈছে [আছবাথ বিন মহম্মদ] আমাক [আছ ছায়াবানী] [‘ইক্ৰিমাহ]ৰ পৰা [ইবনে আব্বাছ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; -আছি স্যাবানিয়ে ক'লে-; [আবু আল হাছান আছ ছুৱাই] দ্বাৰাও উল্লেখ কৰা হৈছে আৰু মই নাভাবো যে তেওঁ [ইবনু আব্বাছ]ৰ পৰা বাহিৰে আল্লাহৰ বাক্যৰ সন্দৰ্ভত ইয়াৰ উল্লেখ কৰা নাই: ‘হে তোমালোক যিসকল ঈমান, তোমালোকে নাৰীক বলপূৰ্বক বিয়া কৰাব আৰু তেওঁলোকৰ বাবে অসুবিধা নিদিয়াটো তোমালোকৰ বাবে বৈধ নহয় -আন্নিছা: ১৯-। আগতে কোনো স্বামীৰ মৃত্যু হ’লে মৃত পত্নীৰ ওপৰত পুৰুষ অভিভাৱকৰ অধিক অধিকাৰ আছিল। যদি অভিভাৱকে মৃতকৰ পত্নীক নিজৰ বাবে বিয়া কৰাব বিচাৰে তেন্তে তেওঁ তাইক বিয়া কৰাব বা আন কাৰোবাৰ লগত বিয়া কৰাব বা একেবাৰে বিয়া কৰাব নোৱাৰিব। গতিকে এই পদটো নামি আহিল।