Imam Tirmidzi : 2962

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ أَبِي شُعَيْبٍ أَبُو مُسْلِمٍ الْحَرَّانِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ الْحَرَّانِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَقَ عَنْ عَاصِمِ بْنِ عُمَرَ بْنِ قَتَادَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَتَادَةَ بْنِ النُّعْمَانِ قَالَ كَانَ أَهْلُ بَيْتٍ مِنَّا يُقَالُ لَهُمْ بَنُو أُبَيْرِقٍ بِشْرٌ وَبُشَيْرٌ وَمُبَشِّرٌ وَكَانَ بُشَيْرٌ رَجُلًا مُنَافِقًا يَقُولُ الشِّعْرَ يَهْجُو بِهِ أَصْحَابَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ يَنْحَلُهُ بَعْضَ الْعَرَبِ ثُمَّ يَقُولُ قَالَ فُلَانٌ كَذَا وَكَذَا قَالَ فُلَانٌ كَذَا وَكَذَا فَإِذَا سَمِعَ أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَلِكَ الشِّعْرَ قَالُوا وَاللَّهِ مَا يَقُولُ هَذَا الشِّعْرَ إِلَّا هَذَا الْخَبِيثُ أَوْ كَمَا قَالَ الرَّجُلُ وَقَالُوا ابْنُ الْأُبَيْرِقِ قَالَهَا قَالَ وَكَانُوا أَهْلَ بَيْتِ حَاجَةٍ وَفَاقَةٍ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَالْإِسْلَامِ وَكَانَ النَّاسُ إِنَّمَا طَعَامُهُمْ بِالْمَدِينَةِ التَّمْرُ وَالشَّعِيرُ وَكَانَ الرَّجُلُ إِذَا كَانَ لَهُ يَسَارٌ فَقَدِمَتْ ضَافِطَةٌ مِنْ الشَّامِ مِنْ الدَّرْمَكِ ابْتَاعَ الرَّجُلُ مِنْهَا فَخَصَّ بِهَا نَفْسَهُ وَأَمَّا الْعِيَالُ فَإِنَّمَا طَعَامُهُمْ التَّمْرُ وَالشَّعِيرُ فَقَدِمَتْ ضَافِطَةٌ مِنْ الشَّامِ فَابْتَاعَ عَمِّي رِفَاعَةُ بْنُ زَيْدٍ حِمْلًا مِنْ الدَّرْمَكِ فَجَعَلَهُ فِي مَشْرَبَةٍ لَهُ وَفِي الْمَشْرَبَةِ سِلَاحٌ وَدِرْعٌ وَسَيْفٌ فَعُدِيَ عَلَيْهِ مِنْ تَحْتِ الْبَيْتِ فَنُقِبَتْ الْمَشْرَبَةُ وَأُخِذَ الطَّعَامُ وَالسِّلَاحُ فَلَمَّا أَصْبَحَ أَتَانِي عَمِّي رِفَاعَةُ فَقَالَ يَا ابْنَ أَخِي إِنَّهُ قَدْ عُدِيَ عَلَيْنَا فِي لَيْلَتِنَا هَذِهِ فَنُقِبَتْ مَشْرَبَتُنَا وَذُهِبَ بِطَعَامِنَا وَسِلَاحِنَا قَالَ فَتَحَسَّسْنَا فِي الدَّارِ وَسَأَلْنَا فَقِيلَ لَنَا قَدْ رَأَيْنَا بَنِي أُبَيْرِقٍ اسْتَوْقَدُوا فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ وَلَا نَرَى فِيمَا نَرَى إِلَّا عَلَى بَعْضِ طَعَامِكُمْ قَالَ وَكَانَ بَنُو أُبَيْرِقٍ قَالُوا وَنَحْنُ نَسْأَلُ فِي الدَّارِ وَاللَّهِ مَا نُرَى صَاحِبَكُمْ إِلَّا لَبِيدَ بْنَ سَهْلٍ رَجُلٌ مِنَّا لَهُ صَلَاحٌ وَإِسْلَامٌ فَلَمَّا سَمِعَ لَبِيدٌ اخْتَرَطَ سَيْفَهُ وَقَالَ أَنَا أَسْرِقُ فَوَاللَّهِ لَيُخَالِطَنَّكُمْ هَذَا السَّيْفُ أَوْ لَتُبَيِّنُنَّ هَذِهِ السَّرِقَةَ قَالُوا إِلَيْكَ عَنْهَا أَيُّهَا الرَّجُلُ فَمَا أَنْتَ بِصَاحِبِهَا فَسَأَلْنَا فِي الدَّارِ حَتَّى لَمْ نَشُكَّ أَنَّهُمْ أَصْحَابُهَا فَقَالَ لِي عَمِّي يَا ابْنَ أَخِي لَوْ أَتَيْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرْتَ ذَلِكَ لَهُ قَالَ قَتَادَةُ فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ إِنَّ أَهْلَ بَيْتٍ مِنَّا أَهْلَ جَفَاءٍ عَمَدُوا إِلَى عَمِّي رِفَاعَةَ بْنِ زَيْدٍ فَنَقَبُوا مَشْرَبَةً لَهُ وَأَخَذُوا سِلَاحَهُ وَطَعَامَهُ فَلْيَرُدُّوا عَلَيْنَا سِلَاحَنَا فَأَمَّا الطَّعَامُ فَلَا حَاجَةَ لَنَا فِيهِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَآمُرُ فِي ذَلِكَ فَلَمَّا سَمِعَ بَنُو أُبَيْرِقٍ أَتَوْا رَجُلًا مِنْهُمْ يُقَالُ لَهُ أُسَيْرُ بْنُ عُرْوَةَ فَكَلَّمُوهُ فِي ذَلِكَ فَاجْتَمَعَ فِي ذَلِكَ نَاسٌ مِنْ أَهْلِ الدَّارِ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ قَتَادَةَ بْنَ النُّعْمَانِ وَعَمَّهُ عَمَدَا إِلَى أَهْلِ بَيْتٍ مِنَّا أَهْلِ إِسْلَامٍ وَصَلَاحٍ يَرْمُونَهُمْ بِالسَّرِقَةِ مِنْ غَيْرِ بَيِّنَةٍ وَلَا ثَبَتٍ قَالَ قَتَادَةُ فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَلَّمْتُهُ فَقَالَ عَمَدْتَ إِلَى أَهْلِ بَيْتٍ ذُكِرَ مِنْهُمْ إِسْلَامٌ وَصَلَاحٌ تَرْمِهِمْ بِالسَّرِقَةِ عَلَى غَيْرِ ثَبَتٍ وَلَا بَيِّنَةٍ قَالَ فَرَجَعْتُ وَلَوَدِدْتُ أَنِّي خَرَجْتُ مِنْ بَعْضِ مَالِي وَلَمْ أُكَلِّمْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي ذَلِكَ فَأَتَانِي عَمِّي رِفَاعَةُ فَقَالَ يَا ابْنَ أَخِي مَا صَنَعْتَ فَأَخْبَرْتُهُ بِمَا قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ اللَّهُ الْمُسْتَعَانُ فَلَمْ يَلْبَثْ أَنْ نَزَلَ الْقُرْآنُ { إِنَّا أَنْزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِمَا أَرَاكَ اللَّهُ وَلَا تَكُنْ لِلْخَائِنِينَ خَصِيمًا } بَنِي أُبَيْرِقٍ { وَاسْتَغْفِرْ اللَّهَ } أَيْ مِمَّا قُلْتَ لِقَتَادَةَ { إِنَّ اللَّهَ كَانَ غَفُورًا رَحِيمًا وَلَا تُجَادِلْ عَنْ الَّذِينَ يَخْتَانُونَ أَنْفُسَهُمْ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ خَوَّانًا أَثِيمًا يَسْتَخْفُونَ مِنْ النَّاسِ وَلَا يَسْتَخْفُونَ مِنْ اللَّهِ إِلَى قَوْلِهِ غَفُورًا رَحِيمًا } أَيْ لَوْ اسْتَغْفَرُوا اللَّهَ لَغَفَرَ لَهُمْ { وَمَنْ يَكْسِبْ إِثْمًا فَإِنَّمَا يَكْسِبُهُ عَلَى نَفْسِهِ إِلَى قَوْلِهِ إِثْمًا مُبِينًا } قَوْلَهُ لِلَبِيدٍ { وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكَ وَرَحْمَتُهُ إِلَى قَوْلِهِ فَسَوْفَ نُؤْتِيهِ أَجْرًا عَظِيمًا } فَلَمَّا نَزَلَ الْقُرْآنُ أَتَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالسِّلَاحِ فَرَدَّهُ إِلَى رِفَاعَةَ فَقَالَ قَتَادَةُ لَمَّا أَتَيْتُ عَمِّي بِالسِّلَاحِ وَكَانَ شَيْخًا قَدْ عَشَا أَوْ عَسَى فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَكُنْتُ أُرَى إِسْلَامُهُ مَدْخُولًا فَلَمَّا أَتَيْتُهُ بِالسِّلَاحِ قَالَ يَا ابْنَ أَخِي هُوَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَعَرَفْتُ أَنَّ إِسْلَامَهُ كَانَ صَحِيحًا فَلَمَّا نَزَلَ الْقُرْآنُ لَحِقَ بُشَيْرٌ بِالْمُشْرِكِينَ فَنَزَلَ عَلَى سُلَافَةَ بِنْتِ سَعْدِ ابْنِ سُمَيَّةَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ { وَمَنْ يُشَاقِقْ الرَّسُولَ مِنْ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُ الْهُدَى وَيَتَّبِعْ غَيْرَ سَبِيلِ الْمُؤْمِنِينَ نُوَلِّهِ مَا تَوَلَّى وَنُصْلِهِ جَهَنَّمَ وَسَاءَتْ مَصِيرًا إِنَّ اللَّهَ لَا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِكَ لِمَنْ يَشَاءُ وَمَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلَالًا بَعِيدًا } فَلَمَّا نَزَلَ عَلَى سُلَافَةَ رَمَاهَا حَسَّانُ بْنُ ثَابِتٍ بِأَبْيَاتٍ مِنْ شِعْرِهِ فَأَخَذَتْ رَحْلَهُ فَوَضَعَتْهُ عَلَى رَأْسِهَا ثُمَّ خَرَجَتْ بِهِ فَرَمَتْ بِهِ فِي الْأَبْطَحِ ثُمَّ قَالَتْ أَهْدَيْتَ لِي شِعْرَ حَسَّانَ مَا كُنْتَ تَأْتِينِي بِخَيْرٍ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لَا نَعْلَمُ أَحَدًا أَسْنَدَهُ غَيْرَ مُحَمَّدِ بْنِ سَلَمَةَ الْحَرَّانِيِّ وَرَوَى يُونُسُ بْنُ بُكَيْرٍ وَغَيْرُ وَاحِدٍ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ عَنْ عَاصِمِ بْنِ عُمَرَ بْنِ قَتَادَةَ مُرْسَلٌ لَمْ يَذْكُرُوا فِيهِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ وَقَتَادَةُ بْنُ النُّعْمَانِ هُوَ أَخُو أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ لِأُمِّهِ وَأَبُو سَعِيدٍ اسْمُهُ سَعْدُ بْنُ مَالِكِ بْنِ سِنَانٍ

Povedal nám [Al Hasan bin Ahmad bin Abu Syu'aib Abu Muslim Al Harrani], že nám [Muhammad bin Salamah Al Harrani] povedal [Muhammad bin Ishaq] od ['Ashima bin Umara bin Qatadaha] od [jeho otca] od jeho starého otca, konkrétne [Qatadaha bin An Nu'mana], že povedal: „Naša rodina sa volá Bani Ubairik, Bisyr, Busyair a Mubasysyir. Busyair bol pokrytec, vždy písal básne, aby urazil poslov Alaha, nech ťa miluje, aby ho niektorí Arabi odsúdili.“ Povedal: „Ten a ten povedal toto a tamto, ten a ten povedal toto a tamto.“ Keď spoločníci proroka, nech ťa miluje, počuli básne, povedali: „Pri Alahovi, nikto nevysloví tento verš okrem toho odporného človeka.“ - alebo ako povedal ten človek - Povedali; „Povedal to Ibn Al Ubairiq.“ Katadah povedal: „Oni – rodina Ubairiqovcov – boli chudobnou rodinou v čase nevedomosti a islamu, zatiaľ čo jedlom ľudí v Medine boli iba datle a pšenica. Ak mal človek dostatok obživy a ťava naložená kobercami prišla zo Sýrie, kúpil si ju, ale pre seba, zatiaľ čo rodina, na ktorej bol závislý, jedla iba datle a pšenicu. Raz prišla zo Sýrie ťava naložená kobercami a môj strýko Rifa’ah bin Zaid kúpil náklad kobercov, dal si ich do napájadla a v ňom mal zbrane, štíty a meče. Ukázalo sa, že jeho majetok bol ukradnutý spod domu, a to tak, že v napájadle urobil dieru a vzal jedlo a zbrane. Ráno ku mne prišiel môj strýko Rifa’ah a povedal: „Ó, môj synovec, včera v noci sa s nami zaobchádzalo nespravodlivo. Naše napájadlá boli prerezané, naše jedlo a zbrane sú preč.“ Prehľadali sme dom, pýtali sme sa a potom nám povedali: „Videli sme Banu Ubairiq, ako dnes večer zakladali oheň a ako vieme, priniesli vám niečo z vášho jedla.“ Banu Ubairiq povedal: „Pýtali sme sa v dedine. Pri Alahovi, neukázali nám žiadneho z vašich spoločníkov okrem Labida bin Sahala, dobrého muža z nás a moslima.“ Keď to Labid počul, vytasil meč a povedal: „Ukradol som? Pri Alahovi, tento meč ťa zasiahne, alebo mi túto krádež vysvetlíš.“ Povedali: „Drž sa ďalej, lebo ty nie si páchateľ.“ Pýtali sme sa v dedine, až kým sme nepochybovali, že sú páchateľmi krádeže. Môj strýko mi povedal: „Môj synovec, keby si išiel za Poslom Alahovým (mier a požehnanie Alaha s ním) a povedal mu o tom.“ Katada povedal: „Išiel som k Poslovi Alláha (mier a požehnanie Alaha s ním) a povedal som: ‚Naozaj, niektorí z našej rodiny sú násilní. Pristúpili k môjmu strýkovi, Rifá'ahovi bin Zajdovi, urobili dieru v jeho fľaši na pitie a vzali mu zbrane a jedlo. Nech nám vrátia zbrane, čo sa týka ich jedla, už ho nepotrebujeme.‘ Prorok (mier a požehnanie Alaha s ním) povedal: ‚Ja sa s tým vysporiadam.‘ Keď to Banu Ubairiq počuli, išli k jednému z nich menom Usair bin 'Urwah. Povedali mu o tom. Dedinčania sa okolo toho zhromaždili a povedali: ‚Ó, Posol Alláha, Katada bin An Nu'man a jeho strýko skutočne išli k našej moslimskej a dobrej rodine a obvinili ich z krádeže bez akéhokoľvek dôkazu alebo istoty.‘ Katada povedal: ‚Okamžite som išiel k Poslovi Alláha (mier a požehnanie Alaha s ním) a hovoril som s ním.‘“ Odpovedal: „Išiel si k rodine, ktorú nazývajú moslimskou a dobrou, a obvinil si ich z krádeže bez akéhokoľvek dôkazu alebo istoty.“ Katada povedal: „Vrátil by som sa, keby som sa len bol postaral o časť svojho majetku a nehovoril o tejto veci s Poslom Alaha (mier a požehnanie Alaha s ním).“ Potom ku mne prišiel môj strýko Rifá a povedal: „Ó, môj synovec, čo si urobil?“ Potom som mu povedal, čo mi povedal Prorok من صلود والله (mier s ním) a on povedal: „O pomoc sa žiada iba Alah.“ Nedávno bol zoslaný verš z Koránu: „Veď sme ti zoslali knihu s pravdou, aby si súdil medzi ľuďmi podľa toho, čo ti Alah zjavil, a aby si sa nestal odporcom nevinných ľudí za to, že si bránil zradných ľudí, teda Bani Ubairiq. A proste Alah o odpustenie za to, čo ste povedali v Katáde. Alah je naozaj odpúšťajúci, milosrdný. A nehádajte sa – aby ste bránili – tých, ktorí zrádzajú sami seba. Alah nemá rád ľudí, ktorí neustále zrádzajú a utápajú sa v hriechu. Skrývajú sa pred ľuďmi, ale neskrývajú sa pred Alahom – podľa Jeho slova – Alah je najodpúšťajúci, milosrdný QS An Nisa`; 113-114. To znamená, že ak prosia Alaha o odpustenie, Alah im určite odpustí. Ktokoľvek spácha hriech, v skutočnosti ho robí pre svoju vlastnú -škodu-, až kým Jeho slovo - Skutočným hriechom je jeho slovo Labidovi. Keby nebolo Alahovej milosti a milosrdenstva voči vám - až do Jeho slova - potom by sme mu dali veľkú odmenu. QS An-Nisa`: 105-113, keď bol zoslaný Korán - tieto verše, Poslanec محمد والله (mier s ním) priniesol zbraň a potom ju vrátil Rifáhovi. Katada povedal: „Keď som prišiel k svojmu strýkovi so zbraňou - bol starý a krátkozraký v časoch nevedomosti a ja som poznal jeho islam - povedal: 'Ó, môj synovec, je to na účely sabilillah - boja na ceste Alaha -'. Viem, že jeho islam je pravdivý.“ Keď bol Korán zjavený, Busyair sa pridal k polyteistom a zastavil sa na mieste Sulafah bin Sa’d bin Sumaiyah. Potom Alláh zjavil verš: A ktokoľvek sa postaví proti Poslovi po tom, čo sa mu pravda vyjasnila, a nasleduje cestu, ktorá nie je cestou veriacich, toho zbavíme omylu, ktorého sa dopustil, a umiestnime ho do Džahannamu a Džahannam je najhoršie miesto, kam sa možno vrátiť. Alláh vskutku neodpúšťa hriech pridružovania sa k Nemu ničoho a odpúšťa hriechy okrem širku, komu chce. A ktokoľvek pridružuje niečo k Alláhovi, ten vskutku zblúdil, ako len mohol.“ QS An-Nisa`: 115-116, keď bol zjavený verš o Sulafe, Hassan bin Thabit ho napadol veršami, vzal si sedlo, položil si ho na hlavu a potom ho hodil na širokú zem a povedal: „Dal si mi Hassanovu báseň ako dar, nikdy som si nepriniesol nič dobré.“ Abú Isa povedal: Tento hadís je hasan gharib. Nepoznáme nikoho, kto by sa naň spoliehal, okrem Muhammada bin Salamu Al Harraního. [Yunus bin Bukair] a ďalší tiež Tento hadís vyrozprával [Muhammad bin Ishaq] od ['Ashim bin Umar bin Qatadah] mursalovým spôsobom, v hadíse však nespomenuli: „Od svojho otca od svojho starého otca.“ Qatadah bin An Nu'man bol nevlastný brat Abu Sa'ida Al-Khudriho a Abu Sa'id sa volal Sa'd bin Malik bin Sinan.