Nabi tetap menyampaikan dakwah dan bersabar atas penolakan kasar Abdullah bin Ubay di majelis yang berisi muslim, musyrik, dan Yahudi

Imam Bukhari : 4200

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا أَخْبَرَهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَكِبَ عَلَى حِمَارٍ عَلَى قَطِيفَةٍ فَدَكِيَّةٍ وَأَرْدَفَ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ وَرَاءَهُ يَعُودُ سَعْدَ بْنَ عُبَادَةَ فِي بَنِي الْحَارِثِ بْنِ الْخَزْرَجِ قَبْلَ وَقْعَةِ بَدْرٍ قَالَ حَتَّى مَرَّ بِمَجْلِسٍ فِيهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَيٍّ ابْنُ سَلُولَ وَذَلِكَ قَبْلَ أَنْ يُسْلِمَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَيٍّ فَإِذَا فِي الْمَجْلِسِ أَخْلَاطٌ مِنْ الْمُسْلِمِينَ وَالْمُشْرِكِينَ عَبَدَةِ الْأَوْثَانِ وَالْيَهُودِ وَالْمُسْلِمِينَ وَفِي الْمَجْلِسِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَوَاحَةَ فَلَمَّا غَشِيَتْ الْمَجْلِسَ عَجَاجَةُ الدَّابَّةِ خَمَّرَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَيٍّ أَنْفَهُ بِرِدَائِهِ ثُمَّ قَالَ لَا تُغَبِّرُوا عَلَيْنَا فَسَلَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْهِمْ ثُمَّ وَقَفَ فَنَزَلَ فَدَعَاهُمْ إِلَى اللَّهِ وَقَرَأَ عَلَيْهِمْ الْقُرْآنَ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَيٍّ ابْنُ سَلُولَ أَيُّهَا الْمَرْءُ إِنَّهُ لَا أَحْسَنَ مِمَّا تَقُولُ إِنْ كَانَ حَقًّا فَلَا تُؤْذِنَا بِهِ فِي مَجْلِسِنَا ارْجِعْ إِلَى رَحْلِكَ فَمَنْ جَاءَكَ فَاقْصُصْ عَلَيْهِ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَوَاحَةَ بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ فَاغْشَنَا بِهِ فِي مَجَالِسِنَا فَإِنَّا نُحِبُّ ذَلِكَ فَاسْتَبَّ الْمُسْلِمُونَ وَالْمُشْرِكُونَ وَالْيَهُودُ حَتَّى كَادُوا يَتَثَاوَرُونَ فَلَمْ يَزَلْ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُخَفِّضُهُمْ حَتَّى سَكَنُوا ثُمَّ رَكِبَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَابَّتَهُ فَسَارَ حَتَّى دَخَلَ عَلَى سَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا سَعْدُ أَلَمْ تَسْمَعْ مَا قَالَ أَبُو حُبَابٍ يُرِيدُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أُبَيٍّ قَالَ كَذَا وَكَذَا قَالَ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ اعْفُ عَنْهُ وَاصْفَحْ عَنْهُ فَوَالَّذِي أَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتَابَ لَقَدْ جَاءَ اللَّهُ بِالْحَقِّ الَّذِي أَنْزَلَ عَلَيْكَ لَقَدْ اصْطَلَحَ أَهْلُ هَذِهِ الْبُحَيْرَةِ عَلَى أَنْ يُتَوِّجُوهُ فَيُعَصِّبُوهُ بِالْعِصَابَةِ فَلَمَّا أَبَى اللَّهُ ذَلِكَ بِالْحَقِّ الَّذِي أَعْطَاكَ اللَّهُ شَرِقَ بِذَلِكَ فَذَلِكَ فَعَلَ بِهِ مَا رَأَيْتَ فَعَفَا عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابُهُ يَعْفُونَ عَنْ الْمُشْرِكِينَ وَأَهْلِ الْكِتَابِ كَمَا أَمَرَهُمْ اللَّهُ وَيَصْبِرُونَ عَلَى الْأَذَى قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ{ وَلَتَسْمَعُنَّ مِنْ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَمِنْ الَّذِينَ أَشْرَكُوا أَذًى كَثِيرًا }الْآيَةَ وَقَالَ اللَّهُ{ وَدَّ كَثِيرٌ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ لَوْ يَرُدُّونَكُمْ مِنْ بَعْدِ إِيمَانِكُمْ كُفَّارًا حَسَدًا مِنْ عِنْدِ أَنْفُسِهِمْ }إِلَى آخِرِ الْآيَةِ وَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَأَوَّلُ الْعَفْوَ مَا أَمَرَهُ اللَّهُ بِهِ حَتَّى أَذِنَ اللَّهُ فِيهِمْ فَلَمَّا غَزَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَدْرًا فَقَتَلَ اللَّهُ بِهِ صَنَادِيدَ كُفَّارِ قُرَيْشٍ قَالَ ابْنُ أُبَيٍّ ابْنُ سَلُولَ وَمَنْ مَعَهُ مِنْ الْمُشْرِكِينَ وَعَبَدَةِ الْأَوْثَانِ هَذَا أَمْرٌ قَدْ تَوَجَّهَ فَبَايَعُوا الرَّسُولَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الْإِسْلَامِ فَأَسْلَمُوا

Безгә [Әбу Әл Яман] сөйләгәнчә, безгә [Су'айб] [әз-Зуһридән] болай диде: Миңа ['Усамә бин Зәйд радыйаллаһу ганһу] аңа Аллаһның пәйгамбәре саллаһу гаебле вә сәлләмнең бервакыт Фәдәктә эшләнгән ишәккә утырганын һәм мин аның артында булганымны әйткәнен сөйләде. Пәйгамбәр саллаһу гаебле вә сәлләм Бәни Әл-Харис бин Әл-Хазраҗдагы Сәгъд бин Убада янына барды; бу вакыйга Бәдр сугышы алдыннан булды. Пәйгамбәр саллаһу гаебле вә сәлләм бер төркем кеше яныннан үтеп китте, алар арасында Абдулла бин Убай бин Сәлүл дә бар иде. Бу хәл Абдулла бин Убай бин Сәлүл ислам динен кабул иткәнче булды. Халык арасында төрле дин кешеләре, атап әйткәндә, мөселманнар, кяферләр, потларга табынучылар һәм яһүдләр җыелды. Анда шулай ук Абдулла бин Рәваһа да күренде. Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәлам атланган ишәктән күтәрелгән тузан халыкка бәрелгәч, Абдуллаһ бин Убай борынын күлмәге белән каплап: "Безне тузан белән капламагыз", - диде. Шуннан соң Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәлам аларны сәламләде, аннары төшеп, аларны Аллаһка - Исламны кабул итәргә - чакырды һәм аларга изге Коръән укыды. Моны ишеткәч, Абдуллаһ бин Убай: "Әй туганнар! Сез әйткәннәрдән яхшырак нәрсә юк, әгәр бу дөрес булса, безнең очрашуны бозмагыз. Өйгә кайтыгыз. Сезнең яныгызга килгән кешеләргә генә укыгыз", - диде. Моны ишеткәч, Абдуллаһ бин Раваһа: "Әй Аллаһның Илчесе! Безнең очрашуларда безгә җиткерергә теләгән нәрсәңне алып кил, чөнки безгә ул ошый", - диде. Шулай итеп, мөселманнар, кяферләр һәм яһүдләр бер-берсен сугышырга теләгәнче рәнҗеттеләр. Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәлам аларны тынычландырды һәм барысы да тынычланды. Шуннан соң Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәлам ишәгенә утырып, Сәгъд бин Убада йортына барып җиткәнче юлын дәвам итте. Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәлам Сәгъдкә әйтте: «Хөбәб нәрсә әйткәнен ишеттеңме?» Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәлам Габдуллаһ бин Убай турында әйтә иде. «Ул тегене дә, тегене дә әйтте». Моны ишеткәч, Сәгъд бин Убада әйтте: «Әй Аллаһның Илчесе! Аны гафу ит һәм гафу ит, чөнки сиңа китап биргән Аллаһ белән ант итәм, Аллаһ сиңа хакны – Коръәнне – бирде, ул вакытта бу шәһәр – Мәдинә халкы үзләренә юл күрсәтүче кешене эзләгән иде. Ләкин Аллаһ сиңа бирелгән хак – Коръән аша бу карарны кабул итмәгәндә, Габдуллаһ бин Убай сиңа көнләште, син аның сиңа карата тоткан тәртибе кебек үк». Шулай итеп, Рәсүлүллаһ галәйһиссәлам аны гафу итте, чөнки Рәсүлүллаһ галәйһиссәлам һәм аның юлдашлары Аллаһ кушканча кяферләрне һәм китап әһелен гафу иттеләр, һәм алар аңлашылмаучанлыкларга сабыр булдылар. Һәм Пәйгамбәрүллаһ галәйһиссәлам Аллаһ аңа боерган кадәр, Аллаһ алар белән сугышырга рөхсәт иткәнче, аларны гафу итү принцибына басым ясады. Шуңа күрә Рәсүлүллаһ галәйһиссәлам Бәдер сугышында сугышкач һәм Аллаһ Корәешнең алдынгы халкын юк иткәч, Ибн Убәй бин Сәлүл һәм аның белән бергә төркемләшкән кяферләр һәм потларга табынучылар: "Ислам барлыкка килде", - диделәр. Аннары алар Пәйгамбәрүллаһ галәйһиссәламгә Исламны кабул итәргә ант бирделәр һәм мөселман булдылар.