Imam Bukhari : 4199

حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُنِيرٍ سَمِعَ أَبَا النَّضْرِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ هُوَ ابْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ آتَاهُ اللَّهُ مَالًا فَلَمْ يُؤَدِّ زَكَاتَهُ مُثِّلَ لَهُ مَالُهُ شُجَاعًا أَقْرَعَ لَهُ زَبِيبَتَانِ يُطَوَّقُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يَأْخُذُ بِلِهْزِمَتَيْهِ يَعْنِي بِشِدْقَيْهِ يَقُولُ أَنَا مَالُكَ أَنَا كَنْزُكَ ثُمَّ تَلَا هَذِهِ الْآيَةَ{ وَلَا يَحْسِبَنَّ الَّذِينَ يَبْخَلُونَ بِمَا آتَاهُمْ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ }إِلَى آخِرِ الْآيَةِ

Миңа ['Абдуллаһ бин Мөнир] ул [Әбу Ән Нәдрил] ишеткәнен сөйләде. Безгә ['Абдуллаһ], ягъни Ибн 'Абдуллаһ бин Динардан [атасыннан] [Әбу Салихтан] [Әбу Һөрәйрә] болай диде: Аллаһның рәсүле саллаһу галәйһи вәссәлам әйтте: "Аллаһ кемгә - Әззә вә Җәлләдә - байлык бирсә, аннары зәкят түләмәсә, аның байлыгы Кыямәт көнендә ак башлы елан кебек - агуы аркасында - үзгәрәчәк, күзләре өстендә ике кара тап яки ике тешле елан Кыямәт көнендә ике яңак сөяге белән һөҗүм итәчәк, аннары: "Мин синең хәзинәң, мин синең хәзинәң", - диячәк. Аннары ул бу аятьне укыды: "Аллаһ биргән нигъмәтләргә саранлык кылучылар уйламасыннар..."... аятьнең ахырына кадәр.