Imam Tirmidzi : 2926

حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ الرَّبِيعِ بْنِ صَبِيحٍ وَحَمَّادُ ابْنُ سَلَمَةَ عَنْ أَبِي غَالِبٍ قَالَ رَأَى أَبُو أُمَامَةَ رُءُوسًا مَنْصُوبَةً عَلَى دَرَجِ مَسْجِدِ دِمَشْقَ فَقَالَ أَبُو أُمَامَةَ كِلَابُ النَّارِ شَرُّ قَتْلَى تَحْتَ أَدِيمِ السَّمَاءِ خَيْرُ قَتْلَى مَنْ قَتَلُوهُ ثُمَّ قَرَأَ { يَوْمَ تَبْيَضُّ وُجُوهٌ وَتَسْوَدُّ وُجُوهٌ } إِلَى آخِرِ الْآيَةِ قُلْتُ لِأَبِي أُمَامَةَ أَنْتَ سَمِعْتَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَوْ لَمْ أَسْمَعْهُ إِلَّا مَرَّةً أَوْ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا أَوْ أَرْبَعًا حَتَّى عَدَّ سَبْعًا مَا حَدَّثْتُكُمُوهُ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ وَأَبُو غَالِبٍ يُقَالُ اسْمُهُ حَزَوَّرٌ وَأَبُو أُمَامَةَ الْبَاهِلِيُّ اسْمُهُ صُدَيُّ بْنُ عَجْلَانَ وَهُوَ سَيِّدُ بَاهِلَةَ

Безгә [Әбу Кураиб] безгә [Ваки] [Әр-Рабигъ бин Шабиһ] һәм [Хәммәд бин Сәләмә] [Әбу Галиб] сөйләгәнен сөйләгәннән соң, ул болай диде: Әбу Өмәмә Димәшк мәчете баскычларында берничә башны кадаклаганын күрде, аннары [Әбу Өмәмә] әйтте: "Җәһәннәм этләре, күк астында иң начар корбаннар һәм иң яхшы корбаннар - алар үтергәннәр", - диде. Шуннан соң ул укыды: "Ул көнне ак, нурлы йөз иде." Али Имран: 106, мин Әбу Өмәмәдән сорадым: "Сез моны Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вәссәламнән ишеттегезме?" Ул җавап бирде: "Әгәр мин аны бер, ике, өч, дүрт тапкыр - ул җиде тапкыр әйткәнче - ишетсәм, мин сезгә бу турыда сөйләмәс идем". Әбу Гайсә әйтте: "Бу хәдис - Хәсән. Әбу Галибның исеме Хазаввар, Әбу Өмәмә әл-Баһилинең исеме Шудай бин Әҗлән, Бәни Баһилә башлыгы иде".