Doa Rasulullah terhadap tokoh quraisy menjadi sebab turunnya Qs. Ali 'imran ayat 128

Imam Bukhari : 4194

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ وَأَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَدْعُوَ عَلَى أَحَدٍ أَوْ يَدْعُوَ لِأَحَدٍ قَنَتَ بَعْدَ الرُّكُوعِ فَرُبَّمَا قَالَ إِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ اللَّهُمَّ أَنْجِ الْوَلِيدَ بْنَ الْوَلِيدِ وَسَلَمَةَ بْنَ هِشَامٍ وَعَيَّاشَ بْنَ أَبِي رَبِيعَةَ اللَّهُمَّ اشْدُدْ وَطْأَتَكَ عَلَى مُضَرَ وَاجْعَلْهَا سِنِينَ كَسِنِي يُوسُفَ يَجْهَرُ بِذَلِكَ وَكَانَ يَقُولُ فِي بَعْضِ صَلَاتِهِ فِي صَلَاةِ الْفَجْرِ اللَّهُمَّ الْعَنْ فُلَانًا وَفُلَانًا لِأَحْيَاءٍ مِنْ الْعَرَبِ حَتَّى أَنْزَلَ اللَّهُ{ لَيْسَ لَكَ مِنْ الْأَمْرِ شَيْءٌ }الْآيَةَ

A nus è stât contât [Musa bin Ismail] A nus è stât contât [Ibnu Shihab] di [Said bin Al Musayyab] e [Abu Salamah bin Abdur Rahman] di [Abu Hurairah Radliallahu Anhu] che al voleve preâ Allah par un acident di cualchidun o preâ pe sigurece di cualchidun, al qunut simpri dopo di inclinâsi. Al disè aprossimativamentri; “Se al diseve: ‘Sami’allahu liman hamida’,’ al preave: “O Rabb, la nestre laude e je a Te, o Allah, salvât Al Walid bin Al Walid, Salama bin Hisham e ‘Ayyasy bin Abu Rabi’ah. O Allah, rinfuarçâ il To cjastì sui Mudlar, e inflicâju agns di cjaristie come i agns dal timp di Juzef’. - al rinfuarçà la leture, - al le ancje in cualchi altre preiere, al le inte preiere de matine: ‘O Allah, maledî cussì e cussì e cussì e cussì de popolazion arabe’. Fin che infin Allah Azza Wa Jalla al i à rivelât: ‘No je la minime interference di bande di te intai lôr afârs o Allah al acete il lôr pentiment, o ju puni parcè che in realtât a son personis injustis -Ali Imran: 128-’.