Doa Rasulullah terhadap tokoh quraisy menjadi sebab turunnya Qs. Ali 'imran ayat 128
Imam Bukhari : 4194
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ وَأَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَدْعُوَ عَلَى أَحَدٍ أَوْ يَدْعُوَ لِأَحَدٍ قَنَتَ بَعْدَ الرُّكُوعِ فَرُبَّمَا قَالَ إِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ اللَّهُمَّ أَنْجِ الْوَلِيدَ بْنَ الْوَلِيدِ وَسَلَمَةَ بْنَ هِشَامٍ وَعَيَّاشَ بْنَ أَبِي رَبِيعَةَ اللَّهُمَّ اشْدُدْ وَطْأَتَكَ عَلَى مُضَرَ وَاجْعَلْهَا سِنِينَ كَسِنِي يُوسُفَ يَجْهَرُ بِذَلِكَ وَكَانَ يَقُولُ فِي بَعْضِ صَلَاتِهِ فِي صَلَاةِ الْفَجْرِ اللَّهُمَّ الْعَنْ فُلَانًا وَفُلَانًا لِأَحْيَاءٍ مِنْ الْعَرَبِ حَتَّى أَنْزَلَ اللَّهُ{ لَيْسَ لَكَ مِنْ الْأَمْرِ شَيْءٌ }الْآيَةَ
A fen erenikich [Musa bin Isma’il] A fen erenikich [Ibrahim bin Sa’ad] A fen erenikich [Ibn Shihab] seni [Sa’id bin Al Musayyab] me [Abu Salamah bin ‘Abdur Rahman] seni [Abu Salamah bin ‘Abdur Rahman] seni [Abu Salamah bin ‘Abdur Rahman ] pwe epwe iotek fan iten an emon aksiten are iotek fan iten an emon epwe amanaua fansoun meinisin qunut mwirin an chapetiu’. A rokopwanieno a apasa; ‘Ika a apasa: ‘O Rabb, am mwareiti Kot, O Allah, amanaua Al Walid bin Al Walid, Salamah bin Hisham, me ‘Ayyasy bin Abu Rabi’ah. O Allah, kopwe apochokuna Om kapung won ekkewe Mudlar, me kopwe fori ngenir ierin lengita usun chok ekkewe ier non fansoun Josef’. - a apochokuna ewe annea, - a pwan anneani non ekkoch pwan iotek, a anneani non ewe iotek non ewe pwinin: 'O Allah, kopwe anumamaua ei me ei me ei me ei seni ekkewe aramasen Arab'. Iwe, a pwäri ngeni: ‘Esap wor och äpilükülük senikemi lon ar kewe föför are Kot a etiwa ar aier, are apwüngüür pun ren enletin ir aramas rese pwüng -Ali Imran: 128-’.