इमाम अबू दाऊद : 3456

حَدَّثَنَا مُوسَى يَعْنِي ابْنَ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَنَّ رَجُلًا قَامَ مِنْ اللَّيْلِ فَقَرَأَ فَرَفَعَ صَوْتَهُ بِالْقُرْآنِ فَلَمَّا أَصْبَحَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْحَمُ اللَّهُ فُلَانًا كَائِنْ مِنْ آيَةٍ أَذْكَرَنِيهَا اللَّيْلَةَ كُنْتُ قَدْ أُسْقِطْتُهَا

आम्हाला [मुसा बिन इस्माईल] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [हम्माद] यांच्याकडून, [हिशाम बिन उरवा] यांच्याकडून, [उरवा] आणि [आयशा] (अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल होवो) यांच्याकडून हदीस सांगितली की, एका माणसाने रात्रीची नमाज अदा केली, मग कुरआन वाचला आणि आपला आवाज उंचावला. दुसऱ्या दिवशी सकाळी, अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) म्हणाले: 'अल्लाहने त्या व्यक्तीवर दया करावी; त्याच्या कालरात्रीच्या पठणामुळे मला अनेक आयत आठवल्या ज्या मी विसरलो होतो.'