Imam Abu Dawud : 4424

حَدَّثَنَا ابْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا الْمَسْعُودِيُّ حَدَّثَنَا الْقَاسِمُ قَالَ كَانَ أَبُو ذَرٍّ يَقُولُ مَنْ قَالَ حِينَ يُصْبِحُ اللَّهُمَّ مَا حَلَفْتُ مِنْ حَلِفٍ أَوْ قُلْتُ مِنْ قَوْلٍ أَوْ نَذَرْتُ مِنْ نَذْرٍ فَمَشِيئَتُكَ بَيْنَ يَدَيْ ذَلِكَ كُلِّهِ مَا شِئْتَ كَانَ وَمَا لَمْ تَشَأْ لَمْ يَكُنْ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي وَتَجَاوَزْ لِي عَنْهُ اللَّهُمَّ فَمَنْ صَلَّيْتَ عَلَيْهِ فَعَلَيْهِ صَلَاتِي وَمَنْ لَعَنْتَ فَعَلَيْهِ لَعْنَتِي كَانَ فِي اسْتِثْنَاءٍ يَوْمَهُ ذَلِكَ أَوْ قَالَ ذَلِكَ الْيَوْمَ

Безгә сөйләде [Ибн Муаз] әйтте, безгә сөйләде [әтием] әйтте, безгә сөйләде [Әл-Мәсуди] әйтте, безгә сөйләде [Әл-Касим] ул әйтте," [Әбү Зарр] әйтте: "Кем иртән әйтсә; 'АЛЛАҺУММА МӘ ХӘЛӘФТҮ МИН ХИЛӘФТҮ МИН КУЛТҮ МИН КАВЛИН ӘҮ НӘЗЗӘРТҮ МИН НӘЗЗРИН ФӘ МӘСИҺИЯТУКА БАЙНА ЯДӘЙ ДЗАЛИКӘ КУЛЛИХ МӘА СИЙ'ТА КӘАНӘ ВӘ МӘА ЛӘМ ТӘСЬЯ' ЛӘМ ЯКУН АЛЛАҺУММА ИГЪФИР ЛИИ ВӘТӘҖАВАЗ ЛИИ 'ӘНҺҮ АЛЛАҺУММА ФӘМӘН ШӘЛЛӘЙТА 'АЛӘЙҺИ ФӘ'АЛӘҺИ ШӘЛӘТИИ ВӘ МӘН ЛА'АНТА ФӘ'АЛӘЙҺИ ЛӘ'НӘТИИ' - Әй Аллаһым, мин ант белән ант итмим, сүз белән сөйләшмим һәм нәзер белән ант итмим, ләкин барысы да Синең ихтыярыңда булачак, Син кылмаган нәрсә һичшиксез булачак, әй Аллаһым, мине гафу ит һәм хаталарымны гафу ит, әй Аллаһым, кемгә иминлек бирсәң, мин аның өчен дога кылам, кемне ләгънәтләсәң, минем ләгънәтем аңа булсын, ул башка кешеләрдән кала. Ул көнне Аллаһның кайгыртуы һәм яклавы, яки Әбү Зар әйткәнчә; шул көнне".