Larangan bicara saat shalat: hingga turunlah ayat - dan berdirilah (shalatlah) kalian menghadap Allah dengan khusyu’ (QS. Al-Baqarah: 238)
Imam Bukhari : 4170حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ عَنْ الْحَارِثِ بْنِ شُبَيْلٍ عَنْ أَبِي عَمْرٍو الشَّيْبَانِيِّ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ قَالَكُنَّا نَتَكَلَّمُ فِي الصَّلَاةِ يُكَلِّمُ أَحَدُنَا أَخَاهُ فِي حَاجَتِهِ حَتَّى نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ{ حَافِظُوا عَلَى الصَّلَوَاتِ وَالصَّلَاةِ الْوُسْطَى وَقُومُوا لِلَّهِ قَانِتِينَ }فَأُمِرْنَا بِالسُّكُوتِ
[Musaddadek] [Yahya] kontatu digu [Ismail bin Abu Khalid]-engandik [Al Harith bin Shubail]-engandik [Abu Amr As Saibani]-engandik [Zaid bin Arqam]-engandik: 'Otoitzean hizketan ari ginen. Gutako batek bere lagunarekin behar batengatik hitz egiten ari zen, harik eta bertso hau agerian utzi zen arte: 'Eta apaltasunez defendatu Ala zuen otoitzean'. Orduan isiltzeko agindu ziguten'.