Imam Bukhari : 4168
حَدَّثَنَا حِبَّانُ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَوْنٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ قَالَ جَلَسْتُ إِلَى مَجْلِسٍ فِيهِ عُظْمٌ مِنْ الْأَنْصَارِ وَفِيهِمْ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي لَيْلَى فَذَكَرْتُ حَدِيثَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ فِي شَأْنِ سُبَيْعَةَ بِنْتِ الْحَارِثِ فَقَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ وَلَكِنَّ عَمَّهُ كَانَ لَا يَقُولُ ذَلِكَ فَقُلْتُ إِنِّي لَجَرِيءٌ إِنْ كَذَبْتُ عَلَى رَجُلٍ فِي جَانِبِ الْكُوفَةِ وَرَفَعَ صَوْتَهُ قَالَ ثُمَّ خَرَجْتُ فَلَقِيتُ مَالِكَ بْنَ عَامِرٍ أَوْ مَالِكَ بْنَ عَوْفٍ قُلْتُ كَيْفَ كَانَ قَوْلُ ابْنِ مَسْعُودٍ فِي الْمُتَوَفَّى عَنْهَا زَوْجُهَا وَهْيَ حَامِلٌ فَقَالَ قَالَ ابْنُ مَسْعُودٍأَتَجْعَلُونَ عَلَيْهَا التَّغْلِيظَ وَلَا تَجْعَلُونَ لَهَا الرُّخْصَةَ لَنَزَلَتْ سُورَةُ النِّسَاءِ الْقُصْرَى بَعْدَ الطُّولَىوَقَالَ أَيُّوبُ عَنْ مُحَمَّدٍ لَقِيتُ أَبَا عَطِيَّةَ مَالِكَ بْنَ عَامِرٍ
Esan digu [Hibbanek] Esan digu [Abdullahk] Esan digu [Abdullah bin Aunek] [Muhammad bin Sirinek] jakinarazi digu; Ansar jende talde bat zegoen bilera batean eserita nengoen, eta bertan Abdurrahman bin Abu Laila zegoen, eta gero Abdullah bin Utbahren Haditha aipatu nuen, Subaiah bint Al Harithi buruz hitz egiten duena. Beraz, Abdurrahman bin Abu Lailak esan zuen: 'Baina bere osabak ez zuen hori esan. Orduan esan nuen, ausartzen naiz erantzule izaten Kufan dagoen pertsona bati buruz gezurra esaten badut -ahotsa altxatzen dudan bitartean-. Gero atera eta [Malik bin Amir] edo Malik bin Auf-ekin elkartu nintzen. Esan nion: Zer pentsatzen du Ibn Mas'udek haurdun dagoen bitartean senarra hil zaion pertsona bati buruz? Hark erantzun zuen; [Ibn Mas'udek] esan zuen: 'Zama jarriko diozu eta ez diozu rukhsah emango, Annisa-ren gutun laburra gutun luzearen ondoren -Al Baqarah- iritsi den arren? [Ayyubek] esan zuen;' [Muhammad] [Abu Atiyyah Malik bin Amir]rekin elkartu nintzen.