Imam Bukhari : 4168

حَدَّثَنَا حِبَّانُ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَوْنٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ قَالَ جَلَسْتُ إِلَى مَجْلِسٍ فِيهِ عُظْمٌ مِنْ الْأَنْصَارِ وَفِيهِمْ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي لَيْلَى فَذَكَرْتُ حَدِيثَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ فِي شَأْنِ سُبَيْعَةَ بِنْتِ الْحَارِثِ فَقَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ وَلَكِنَّ عَمَّهُ كَانَ لَا يَقُولُ ذَلِكَ فَقُلْتُ إِنِّي لَجَرِيءٌ إِنْ كَذَبْتُ عَلَى رَجُلٍ فِي جَانِبِ الْكُوفَةِ وَرَفَعَ صَوْتَهُ قَالَ ثُمَّ خَرَجْتُ فَلَقِيتُ مَالِكَ بْنَ عَامِرٍ أَوْ مَالِكَ بْنَ عَوْفٍ قُلْتُ كَيْفَ كَانَ قَوْلُ ابْنِ مَسْعُودٍ فِي الْمُتَوَفَّى عَنْهَا زَوْجُهَا وَهْيَ حَامِلٌ فَقَالَ قَالَ ابْنُ مَسْعُودٍأَتَجْعَلُونَ عَلَيْهَا التَّغْلِيظَ وَلَا تَجْعَلُونَ لَهَا الرُّخْصَةَ لَنَزَلَتْ سُورَةُ النِّسَاءِ الْقُصْرَى بَعْدَ الطُّولَىوَقَالَ أَيُّوبُ عَنْ مُحَمَّدٍ لَقِيتُ أَبَا عَطِيَّةَ مَالِكَ بْنَ عَامِرٍ

Wedi dweud wrthym [Hibban] Wedi dweud wrthym [Abdullah] Wedi hysbysu ni [Abdullah bin Aun] gan [Muhammad bin Sirin] dywedodd; Roeddwn i'n eistedd mewn cynulliad lle'r oedd grŵp o bobl Ansar, lle'r oedd Abdurrahman bin Abu Laila, yna soniais am Hadith Abdullah bin Utbah sy'n sôn am Subaiah bint Al Harith. Felly dywedodd Abdurrahman bin Abu Laila; 'Ond ni ddywedodd ei hewythr hynny. Yna dywedais, rwy'n meiddio bod yn gyfrifol os byddaf yn dweud celwydd am y person sydd yn Kufa - wrth godi ei lais-. Yna es allan a chyfarfod â [Malik bin Amir], neu Malik bin Auf. Dywedais; Beth mae Ibn Mas'ud yn ei feddwl am berson y mae ei gŵr wedi marw tra ei bod hi'n feichiog? Atebodd; Dywedodd [Ibn Mas'ud]; 'Ydych chi'n mynd i'w roi'n faich a pheidio â rhoi rukhsah iddo, er bod llythyr byr Annisa wedi dod i lawr mewn gwirionedd ar ôl y llythyr hir -Al Baqarah-? Dywedodd [Ayyub]; o [Muhammad] cwrddais â [Abu Atiyyah Malik bin Amir].