Imam Darimi : 1052

أَخْبَرَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ مُغِيرَةَ قَالَ أَرْسَلَ أَبُو ظَبْيَانَ إِلَى إِبْرَاهِيمَ يَسْأَلُهُ عَنْ الْحَائِضِ تُوَضِّئُ الْمَرِيضَ قَالَ نَعَمْ وَتُسْنِدُهُ قَالَ لَا فَقُلْتُ لِلْمُغِيرَةِ سَمِعْتَهُ مِنْ إِبْرَاهِيمَ قَالَ لَا قَالَ عَبْد اللَّهِ وَتُسْنِدُهُ يَعْنِي فِي الصَّلَاةِ

اسان کي [ابو الوليد اث ثيالسي] ٻڌايو آهي ته اسان کي [صيوبة] چيو آهي ته؛ 'مون هڪ ڀيرو مغيره کي چوندي ٻڌو هو ته؛ 'ابو ظبيان هڪ ڀيرو ڪنهن کي [ابراهيم] ڏانهن موڪليو ته هڪ عورت بابت پڇي ته ڇا هو بيمار لاءِ وضو ڪرڻ ۾ مدد ڪري سگهي ٿو؟'، هن جواب ڏنو؛ 'ها، توهان ڪري سگهو ٿا'، - هن ٻيهر پڇيو-؛ 'ڇا هن کي نماز دوران ان کي سهارو ڏيڻ جي اجازت آهي؟'، هن جواب ڏنو؛ 'هرگز نه'، مون مغيره کان پڇيو؛ 'ڇا توهان ڪڏهن ابراهيم کان اهو سڌو سنئون ٻڌو آهي؟'، هن جواب ڏنو؛ 'ڪڏهن به نه'.