Imam Darimi : 200

أَخْبَرَنَا حَجَّاجٌ الْبَصْرِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ الْهُذَلِيُّ عَنْ الشَّعْبِيِّ قَالَ شَهِدْتُ شُرَيْحًا وَجَاءَهُ رَجُلٌ مِنْ مُرَادٍ فَقَالَ يَا أَبَا أُمَيَّةَ مَا دِيَةُ الْأَصَابِعِ قَالَ عَشْرٌ عَشْرٌ قَالَ يَا سُبْحَانَ اللَّهِ أَسَوَاءٌ هَاتَانِ جَمَعَ بَيْنَ الْخِنْصِرِ وَالْإِبْهَامِ فَقَالَ شُرَيْحٌ يَا سُبْحَانَ اللَّهِ أَسَوَاءٌ أُذُنُكَ وَيَدُكَ فَإِنَّ الْأُذُنَ يُوَارِيهَا الشَّعْرُ وَالْكُمَّةُ وَالْعِمَامَةُ فِيهَا نِصْفُ الدِّيَةِ وَفِي الْيَدِ نِصْفُ الدِّيَةِ وَيْحَكَ إِنَّ السُّنَّةَ سَبَقَتْ قِيَاسَكُمْ فَاتَّبِعْ وَلَا تَبْتَدِعْ فَإِنَّكَ لَنْ تَضِلَّ مَا أَخَذْتَ بِالْأَثَرِ قَالَ أَبُو بَكْرٍ فَقَالَ لِي الشَّعْبِيُّ يَا هُذَلِيُّ لَوْ أَنَّ أَحْنَفَكُمْ قُتِلَ وَهَذَا الصَّبِيُّ فِي مَهْدِهِ أَكَانَ دِيَتُهُمَا سَوَاءً قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَأَيْنَ الْقِيَاسُ

Al à dit [Hajjaj Al Bashri] al à dit [Abu Bakr Al Hudzali] di [Sya’bi]: ‘O ai viodût une volte [Syuraih], daspò un di Murad al vignì daûr di lui, al domandà: ‘O Abu ‘Umayyah, ce che al è il diyat dai dêts? ’, al rispuindè: ‘Dîs, dîs’, l’om al disè: ‘Subhanallah, a son chescj doi dêts compagns, come al è pussibil che il dêt piçul e il polsar a sedin compagns? '. In chel timp Syuraih al rispuindè: ‘No son lis vôs orelis e lis vôs mans compagnis? , no son lis orelis circondadis di cjavei, di un cjapiel e di un turban. Cun cheste posizion, al continue a tignî metât dal cjâf e metât de man? . Al è un pecjât, la sunnah e à za dât decisions legâi prin dai qiyas che tu fâs. Segui la sunne e no cometi eresie. Pardabon no ti pierdarès se tu seguis l’atsar. Abu Bakr al disè; ‘Come che mi à domandât Sya’bi: ‘O Hudzali, se une persone paralizade tra di voi e ven copâde, e daspò un beç al ven copât, al sarà il diat compagn? . In chel timp o ai rispuindût: ‘si, il stes’. Po dopo, lui -Come Sya’bi- al à dit: ‘Se e je cussì, parcè no si apliche il qiyas in cheste materie? “