Imam Darimi (الامام الدارمي) - 3469 Hadith
Hadith
Imam Darimi : 1
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُؤَاخَذُ الرَّجُلُ بِمَا عَمِلَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ قَالَ مَنْ أَحْسَنَ فِي الْإِسْلَامِ لَمْ يُؤَاخَذْ بِمَا كَانَ عَمِلَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَمَنْ أَسَاءَ فِي الْإِسْلَامِ أُخِذَ بِالْأَوَّلِ وَالْآخِرِ
Dopo vê contât [Mohammed bin Yusuf] di [Sufyan] di [Al Amasy] di [Abu Wa’il] di [Abdullah], al disè; Un om al vignì al Rasulullah e al disè: O Rasulullah, al sarà cualchidun punit pes brutis azions che al à fat intal periodi de ignorance? L’Apuestul al à rispuindût: Cui che si compuartave ben tal so periodi islamic, a nol jere punit pes sôs azions brutis tal periodi de ignorance, ma cui che si compuartave mâl - in mût mâl - tal so periodi islamic, al jere punit -pai siei pecjâts- sedi passâts sedi futûrs.
Hadith
Imam Darimi : 2
أَخْبَرَنَا الْوَلِيدُ بْنُ النَّضْرِ الرَّمْلِيُّ عَنْ مَسَرَّةَ بْنِ مَعْبَدٍ مِنْ بَنِي الْحَارِثِ بْنِ أَبِي الْحَرَامِ مِنْ لَخْمٍ عَنْ الْوَضِينِ أَنَّ رَجُلًا أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا كُنَّا أَهْلَ جَاهِلِيَّةٍ وَعِبَادَةِ أَوْثَانٍ فَكُنَّا نَقْتُلُ الْأَوْلَادَ وَكَانَتْ عِنْدِي ابْنَةٌ لِي فَلَمَّا أَجَابَتْ وَكَانَتْ مَسْرُورَةً بِدُعَائِي إِذَا دَعَوْتُهَا فَدَعَوْتُهَا يَوْمًا فَاتَّبَعَتْنِي فَمَرَرْتُ حَتَّى أَتَيْتُ بِئْرًا مِنْ أَهْلِي غَيْرَ بَعِيدٍ فَأَخَذْتُ بِيَدِهَا فَرَدَّيْتُ بِهَا فِي الْبِئْرِ وَكَانَ آخِرَ عَهْدِي بِهَا أَنْ تَقُولَ يَا أَبَتَاهُ يَا أَبَتَاهُ فَبَكَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى وَكَفَ دَمْعُ عَيْنَيْهِ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ مِنْ جُلَسَاءِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحْزَنْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَهُ كُفَّ فَإِنَّهُ يَسْأَلُ عَمَّا أَهَمَّهُ ثُمَّ قَالَ لَهُ أَعِدْ عَلَيَّ حَدِيثَكَ فَأَعَادَهُ فَبَكَى حَتَّى وَكَفَ الدَّمْعُ مِنْ عَيْنَيْهِ عَلَى لِحْيَتِهِ ثُمَّ قَالَ لَهُ إِنَّ اللَّهَ قَدْ وَضَعَ عَنْ الْجَاهِلِيَّةِ مَا عَمِلُوا فَاسْتَأْنِفْ عَمَلَكَ
Al è stât ripuartât a noaltris [Al Walid bin An Nadlr Ar Ramli] di [Masarrah bin Ma’bad] - di Bani Al Harith bin Abu Al Haram di Lakhmin - di [Al Wadliin] che un om al vignì al Profete e al disè: al veve fîs che a jerin contents cuant che o lu clamavi. Un dì o lu ai clamât e al à rispuindût subit e al à seguît me. Cuant che o rivài a un poç di famee, o cjapà subit la sô man e o lu butà tal poç, chê e fo la fin dal mê timp cun lui. Al clamà ‘O mio pari, o mio pari. ’ Il Messazîr di Allah al cjantà fin che lis sôs lagrimis a sburtarin. Alore un che al jere sierât cul Rasulullah al disè al om: tu âs fat trist il Rasulullah. Il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al disè al om: lassâlu jessi parcè che al jere daûr a domandâ di alc di impuartant che al jere daûr a frontâ, daspò l’Apostul al disè al om: Ripeti di gnûf la tô storie, daspò al ripetè la storie e l’Apostul al cjantà di gnûf fin che lis sôs lagrimis a corivin, al bagnà la barbe, al disè: ignorance, duncje, scomençâ lis vôs azions cuntune gnove ardesie nete.
Hadith
Imam Darimi : 3
أَخْبَرَنَا هَارُونُ بْنُ مُعَاوِيَةَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سُلَيْمَانَ الْمُؤَدِّبِ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ مُجَاهِدٍ قَالَ حَدَّثَنِي مَوْلَايَ أَنَّ أَهْلَهُ بَعَثُوا مَعَهُ بِقَدَحٍ فِيهِ زُبْدٌ وَلَبَنٌ إِلَى آلِهَتِهِمْ قَالَ فَمَنَعَنِي أَنْ آكُلَ الزُّبْدَ لِمَخَافَتِهَا قَالَ فَجَاءَ كَلْبٌ فَأَكَلَ الزُّبْدَ وَشَرِبَ اللَّبَنَ ثُمَّ بَالَ عَلَى الصَّنَمِ وَهُوَ إِسَافٌ وَنَائِلَةُ قَالَ هَارُونُ كَانَ الرَّجُلُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ إِذَا سَافَرَ حَمَلَ مَعَهُ أَرْبَعَةَ أَحْجَارٍ ثَلَاثَةً لِقِدْرِهِ وَالرَّابِعَ يَعْبُدُهُ وَيُرَبِّي كَلْبَهُ وَيَقْتُلُ وَلَدَهُ
Al à contât [Harun bin Mu’awiyah] di [Ibrahim bin Sulaiman Al Mu’addib] di [Al Amasy] di [Mujahid], [il me ex sclâf] al mi à contât; che la sô famee e lassà un recipient che al veve dentri formadi e lat par ufrî ai lôr dius, al disè; la mê famee e mi proibì di mangjâ il formadi par pôre di chescj dius; daspò al vignì un cjan, al mangjà il formadi e al bevè lat e al urinà su lis statuis, ven a stâi lis statuis di Iqaf e Nailah. Harun al diseve: tai timps vecjos de ignorance, cuant che un om al voleve viazâ al puartave cun se cuatri pieris, trê di chestis a jerin par supuartâ/sostignî la pôle - un caldôr/vas - e la cuarte e jere par lui di adorâ, dreçâ il so cjan e copâ il so frut.
Hadith
Imam Darimi : 4
حَدَّثَنَا مُجَاهِدُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا رَيْحَانُ هُوَ ابْنُ سَعِيدٍ السَّامِيُّ حَدَّثَنَا عَبَّادٌ هُوَ ابْنُ مَنْصُورٍ عَنْ أَبِي رَجَاءٍ قَالَ كُنَّا فِي الْجَاهِلِيَّةِ إِذَا أَصَبْنَا حَجَرًا حَسَنًا عَبَدْنَاهُ وَإِنْ لَمْ نُصِبْ حَجَرًا جَمَعْنَا كُثْبَةً مِنْ رَمْلٍ ثُمَّ جِئْنَا بِالنَّاقَةِ الصَّفِيِّ فَتَفَاجُّ عَلَيْهَا فَنَحْلُبُهَا عَلَى الْكُثْبَةِ حَتَّى نَرْوِيَهَا ثُمَّ نَعْبُدُ تِلْكَ الْكُثْبَةَ مَا أَقَمْنَا بِذَلِكَ الْمَكَانِ قَالَ أَبُو مُحَمَّد الصَّفِيُّ الْكَثِيرَةُ الْأَلْبَانِ
Al à contât [Mujahid bin Musa] al à contât [Raihan Ibnu al à dit Come Sami] al à contât [‘Abbad Ibnu Manshur] di [Abu Raja’], al à dit: tai dîs de ignorance, cuant che o cjatavin une buine piere, o la adoravin e se no cjatavin une buine, o colle. Dopo o puartavin un camêl shafi, cuant che il camêl al jere daûr a sburtâlu, o sburtavin il so lat par bagnâ la pile di savalon che o vevin cjapât sù, daspò o veneravin la pile di savalon fintant che o vivevin in chel puest. Abu Mohammed al à dit: I camêi Shafi a son camêi che a àn une vore di lat.
Hadith
Imam Darimi : 5
أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ بْنُ الرَّبِيعِ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ قَالَ قَالَ كَعْبٌ نَجِدُهُ مَكْتُوبًا مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا فَظٌّ وَلَا غَلِيظٌ وَلَا صَخَّابٌ بِالْأَسْوَاقِ وَلَا يَجْزِي بِالسَّيِّئَةِ السَّيِّئَةَ وَلَكِنْ يَعْفُو وَيَغْفِرُ وَأُمَّتُهُ الْحَمَّادُونَ يُكَبِّرُونَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ عَلَى كُلِّ نَجْدٍ وَيَحْمَدُونَهُ فِي كُلِّ مَنْزِلَةٍ وَيَتَأَزَّرُونَ عَلَى أَنْصَافِهِمْ وَيَتَوَضَّئُونَ عَلَى أَطْرَافِهِمْ مُنَادِيهِمْ يُنَادِي فِي جَوِّ السَّمَاءِ صَفُّهُمْ فِي الْقِتَالِ وَصَفُّهُمْ فِي الصَّلَاةِ سَوَاءٌ لَهُمْ بِاللَّيْلِ دَوِيٌّ كَدَوِيِّ النَّحْلِ وَمَوْلِدُهُ بِمَكَّةَ وَمُهَاجِرُهُ بِطَابَةَ وَمُلْكُهُ بِالشَّامِ
Al à dit [Al Hasan bin Ar Rabi’] al à dit [Abul Ahwash] di [Al Amasy] di [Abu Salih], al à dit; [Ka’ab] al disè; o vin cjatât scrit: Mohammad Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, nol jere dur tal so discors, nol jere dur tal caratar, nol fevelave a plene bocje cuant che al jere tal marcjât, nol paiave il mâl cul mâl, ma al rispuindeve perdonant e perdonant, la sô int e jere int che e faseve simpri tahmid -lodant alt berrif/ ogni Allahlog. vuere, a laudavin Allah Subhanahu wa Ta'ala in ogni cjase, doprant sarongs intes lôr parts di mieç, fasint la abluzion a ogni membri de lôr abluzion, la lôr clamade ae preiere e si sint intal cîl, la lôr shaf in timp di vuere e je come la lôr shaf in timp di preiere, lis lôr vôs - cuant che si lei il Coran lis âfs e a fasin la sô roce dhikr - il puest di emigrazion al è a thaabah - Medine - e il so ream al è in Sirie.
Hadith
Imam Darimi : 6
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ حَدَّثَنِي خَالِدٌ هُوَ ابْنُ يَزِيدَ عَنْ سَعِيدٍ هُوَ ابْنُ أَبِي هِلَالٍ عَنْ هِلَالِ بْنِ أُسَامَةَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ ابْنِ سَلَامٍ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ إِنَّا لَنَجِدُ صِفَةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ شَاهِدًا وَمُبَشِّرًا وَنَذِيرًا وَحِرْزًا لِلْأُمِّيِّينَ أَنْتَ عَبْدِي وَرَسُولِي سَمَّيْتُهُ الْمُتَوَكِّلَ لَيْسَ بِفَظٍّ وَلَا غَلِيظٍ وَلَا صَخَّابٍ بِالْأَسْوَاقِ وَلَا يَجْزِي بِالسَّيِّئَةِ مِثْلَهَا وَلَكِنْ يَعْفُو وَيَتَجَاوَزُ وَلَنْ أَقْبِضَهُ حَتَّى نُقِيمَ الْمِلَّةَ الْمُتَعَوِّجَةَ بِأَنْ تَشْهَدَ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ يَفْتَحُ بِهِ أَعْيُنًا عُمْيًا وَآذَانًا صُمًّا وَقُلُوبًا غُلْفًا قَالَ عَطَاءُ بْنُ يَسَارٍ وَأَخْبَرَنِي أَبُو وَاقِدٍ اللَّيْثِيُّ أَنَّهُ سَمِعَ كَعْبًا يَقُولُ مِثْلَ مَا قَالَ ابْنُ سَلَامٍ
Al à dit [Abdullah bin Salih] al à dit che [Al Laits] al à dit [Khalid Ibnu Yazid] di [Al à dit Ibn Abu Hilal] di [Hilal bin Usamah] di [‘Atha’ bin Yasar] di [Ibn Salam], che al à dit; 'Invezit, O vin mandât testemoni, un dâdôr di buinis notis e come avertidôr', che al jude l'Ummi, tu sês il Me servidôr, il Me Messazîr, o lu ai clamât Al Mutawakkil, il so discors nol jere dur e il so temperament nol jere dur par il puest di il mâl, ma perdonantlu o vin dreçât une religjon che e si jere deviade de testemoneance che nol esist un diu. al à il dirit di jessi venerât oltri che Allah Subhanahu wa Ta’ala, cun cheste testemoneance o podìn vierzi vôi vuarps, orêi sorts e cûrs sierâts. [Ata ben Yasar] al à dit; [Abu Waqid Al Laitsi] al mi à contât che al veve sintût ancje [Ka’ab] dî ce che al diseve Ibn Salam.
Hadith
Imam Darimi : 7
أَخْبَرَنَا زَيْدُ بْنُ عَوْفٍ قَالَ وَحَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ ذَكْوَانَ أَبِي صَالِحٍ عَنْ كَعْبٍ فِي السَّطْرِ الْأَوَّلِ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ عَبْدِي الْمُخْتَارُ لَا فَظٌّ وَلَا غَلِيظٌ وَلَا صَخَّابٌ فِي الْأَسْوَاقِ وَلَا يَجْزِي بِالسَّيِّئَةِ السَّيِّئَةَ وَلَكِنْ يَعْفُو وَيَغْفِرُ مَوْلِدُهُ بِمَكَّةَ وَهِجْرَتُهُ بِطَيْبَةَ وَمُلْكُهُ بِالشَّامِ وَفِي السَّطْرِ الثَّانِي مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ أُمَّتُهُ الْحَمَّادُونَ يَحْمَدُونَ اللَّهَ فِي السَّرَّاءِ وَالضَّرَّاءِ يَحْمَدُونَ اللَّهَ فِي كُلِّ مَنْزِلَةٍ وَيُكَبِّرُونَ عَلَى كُلِّ شَرَفٍ رُعَاةُ الشَّمْسِ يُصَلُّونَ الصَّلَاةَ إِذَا جَاءَ وَقْتُهَا وَلَوْ كَانُوا عَلَى رَأْسِ كُنَاسَةٍ وَيَأْتَزِرُونَ عَلَى أَوْسَاطِهِمْ وَيُوَضِّئُونَ أَطْرَافَهُمْ وَأَصْوَاتُهُمْ بِاللَّيْلِ فِي جَوِّ السَّمَاءِ كَأَصْوَاتِ النَّحْلِ
Al à dit [Zaid bin Yusuf] al à dit [Abu ‘Awanah] di [Abdul Malik bin Umair] di [Dzakwan Abu Salih] di [Ka’ab] che tal prin paragraf al è scrit; Mohammed al è il messazîr di Allah Subhanahu wa Ta’ala, e il Me servidôr sielzût, il so discors nol è dur, il so temperament nol è fuart, nol fevele a plene bocje tal marcjât, nol paie il mâl cul mâl ma al rispuint cul pardon e cul pardon, il so puest di nassite al è in Meche e la sô emigrazion e je in Thadombah. E tal secont paragraf al è scrit, Mohammed, il messazîr di Allah Subhanahu wa Ta’ala, la sô int e je int che e laude simpri Allah par dute la glorie, chei che a monitorin il soreli - par cognossi il timp de preiere - a eseguissin la preiere cuant che al rive il timp, ancje se a son intun lûc sporc, a metin sù un sarong tal mieç des lôr abluzions, a puedin lâ lis vôs di dutis lis abluzions. si sint tal aiar come il rugnî des âfs - par vie de lôr adorazion persistente e dal lôr cjantâ -.
Hadith
Imam Darimi : 8
أَخْبَرَنَا مُجَاهِدُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا مَعْنُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ أَبِي فَرْوَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ سَأَلَ كَعْبَ الْأَحْبَارِ كَيْفَ تَجِدُ نَعْتَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي التَّوْرَاةِ فَقَالَ كَعْبٌ نَجِدُهُ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ يُولَدُ بِمَكَّةَ وَيُهَاجِرُ إِلَى طَابَةَ وَيَكُونُ مُلْكُهُ بِالشَّامِ وَلَيْسَ بِفَحَّاشٍ وَلَا صَخَّابٍ فِي الْأَسْوَاقِ وَلَا يُكَافِئُ بِالسَّيِّئَةِ السَّيِّئَةَ وَلَكِنْ يَعْفُو وَيَغْفِرُ أُمَّتُهُ الْحَمَّادُونَ يَحْمَدُونَ اللَّهَ فِي كُلِّ سَرَّاءَ وَضَرَّاءَ وَيُكَبِّرُونَ اللَّهَ عَلَى كُلِّ نَجْدٍ يُوَضِّئُونَ أَطْرَافَهُمْ وَيَأْتَزِرُونَ فِي أَوْسَاطِهِمْ يُصَفُّونَ فِي صَلَوَاتِهِمْ كَمَا يُصَفُّونَ فِي قِتَالِهِمْ دَوِيُّهُمْ فِي مَسَاجِدِهِمْ كَدَوِيِّ النَّحْلِ يُسْمَعُ مُنَادِيهِمْ فِي جَوِّ السَّمَاءِ
Al à dit [Mujahid biun Musa] al à dit [Ma’n ibn ‘Isa] al à dit [Muawiyah bin Salih] di [Abu Farwah] di [Ibn Abbas] Radliyallahu’anhu, che al à domandât al Ka’ab Al Ahbar; Cuant si cjate il personaç dal Rasulullah Shallallahu Alahi Wasallam inte Torah? , [Ka’ab] al rispuindè; o vin cjatât che Muhammad bin Abdullah al è nassût a Meche, al è emigrât a Thaabah o a Medine, il so ream al sarà in Sirie, nol è une persone crudel, nol fâs brut brut tal puest dal marcjât, nol paie il mâl pal mâl ma al perdona e al perdona, la sô int lu laude simpri. A ludin Allah Subhanahu wa Ta'ala sedi in timps bogns o mâi, a glorifichin simpri Allah Subhanahu wa Ta'ala in ogni vitorie, a lavin i lôr membris de abluzion, a metin sù sarongs intes lôr parts di mieç, a si schirin inte preiere come se a marçassin in vuere, la lôr vôs intes lôr moscheis e je come il rugnî des âfs inte lôr barbe.
Hadith
Imam Darimi : 9
أَخْبَرَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ بْنُ الْوَلِيدِ الْمِيثَمِيُّ حَدَّثَنَا بَحِيرُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ الْحَضْرَمِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَقَدْ جَاءَكُمْ رَسُولٌ إِلَيْكُمْ لَيْسَ بِوَهِنٍ وَلَا كَسِلٍ لِيَخْتِنَ قُلُوبًا غُلْفًا وَيَفْتَحَ أَعْيُنًا عُمْيًا وَيُسْمِعَ آذَانًا صُمًّا وَيُقِيمَ أَلْسِنَةً عُوجًا حَتَّى يُقَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ
A nus à dit [Haiwah bin Syuraih] al à dit [Baqiyyah bin Al Walid Al Maitami] al à contât [Buhair bin Sa’ad] di [Khalid bin Ma’dan] di [Jubair bin Nufair Al Hadlrami]; Il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit: ‘Al è vignût a te un messazîr che nol è ni debil ni pigr, -mandât a- disvilupâ cûrs dismenteâts, vierzi i vôi sierâts, e fâ sintî ai orêi sorts, dreçâ lis lenghis tortis, cussì che si dîs; Nol è un diu che al à il dirit di jessi venerât fûr che nome Allah Subhanahu wa Ta’ala.
Hadith
Imam Darimi : 10
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ الْحِزَامِيُّ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي قَيْسٍ عَنْ عَطَاءٍ قَالَ كَانَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَهُ إِلَيْهِ حَاجَةٌ فَمَشَى مَعَهُ حَتَّى دَخَلَ قَالَ فَإِحْدَى رِجْلَيْهِ فِي الْبَيْتِ وَالْأُخْرَى خَارِجَهُ كَأَنَّهُ يُنَاجِي فَالْتَفَتَ فَقَالَ أَتَدْرِي مَنْ كُنْتُ أُكَلِّمُ إِنَّ هَذَا مَلَكٌ لَمْ أَرَهُ قَطُّ قَبْلَ يَوْمِي هَذَا اسْتَأْذَنَ رَبَّهُ أَنْ يُسَلِّمَ عَلَيَّ قَالَ إِنَّا آتَيْنَاكَ أَوْ أَنْزَلْنَا الْقُرْآنَ فَصْلًا وَالسَّكِينَةَ صَبْرًا وَالْفُرْقَانَ وَصْلًا
Al à dit [Mohammed ben Yazid Al Hizami] al à dit [Ishaq ben Sulaiman] di [‘Amr ben Abu Qais] di [Atha], al à dit; Un dai compagns dal Profete Sallam al veve bisugne di lui. Al cjaminà cun lui, fin cuant che al jere jentrât in cjase e un dai siei pîts al jere dentri e chel altri fûr di cjase, al jere come se il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al ves di conversâ cuntun om, dopo di chel al si voltà e al fevelà cul amì: Tu cognossis cun cui che o jeri daûr a fevelâ? Al jere un anjâl che no vevi mai viodût prime, l’anjâl al domandà il permès dal so Signôr di dîmi ciao. Allah al dîs: ‘Invezit, o sin vignûts viers di te o o vin mandât jù il Coran come decisîf dai câs e As Sakinah come pazience e Al Furqon come vuide.
Hadith
Imam Darimi : 11
أَخْبَرَنَا مُجَاهِدُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا رَيْحَانُ هُوَ ابْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبَّادٌ هُوَ ابْنُ مَنْصُورٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ عَطِيَّةَ أَنَّهُ سَمِعَ رَبِيعَةَ الْجُرَشِيَّ يَقُولُ أُتِيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقِيلَ لَهُ لِتَنَمْ عَيْنُكَ وَلْتَسْمَعْ أُذُنُكَ وَلْيَعْقِلْ قَلْبُكَ قَالَ فَنَامَتْ عَيْنَايَ وَسَمِعَتْ أُذُنَايَ وَعَقَلَ قَلْبِي قَالَ فَقِيلَ لِي سَيِّدٌ بَنَى دَارًا فَصَنَعَ مَأْدُبَةً وَأَرْسَلَ دَاعِيًا فَمَنْ أَجَابَ الدَّاعِيَ دَخَلَ الدَّارَ وَأَكَلَ مِنْ الْمَأْدُبَةِ وَرَضِيَ عَنْهُ السَّيِّدُ وَمَنْ لَمْ يُجِبْ الدَّاعِيَ لَمْ يَدْخُلْ الدَّارَ وَلَمْ يَطْعَمْ مِنْ الْمَأْدُبَةِ وَسَخِطَ عَلَيْهِ السَّيِّدُ قَالَ فَاللَّهُ السَّيِّدُ وَمُحَمَّدٌ الدَّاعِي وَالدَّارُ الْإِسْلَامُ وَالْمَأْدُبَةُ الْجَنَّةُ
Al à dit [Mujahid bin Musa] al à dit [Raihan Ibnu Said] al à dit [‘Abbad Ibnu Mansur] di [Ayyub] di [Abu Qilabah] di [‘Athiyah] che al à sintût [Rabi’ah Al Jurasyi] dî; Il Profete Sallallahu Alaihi Wasallam al fo puartât e i disè: par plasê lassâ che i tôs voi a durmin, i tôs orêi a sintin, e il to cûr al pensi. Al disè: alore i miei voi a viodin, i miei orêi a sintin, e il mê cûr al pense. Al disè; O ai cjapât informazions ‘Al è un siôr che al costruìs une cjase, daspò al proviôt un banchet, daspò al mande cualchidun a invidâ al banchet, cui che al rispuint ae clamade dal clamânt e al jentre in cjase e al mangje il past, il siôr al sarà content di lui. Di chê altre bande, cui che nol rispuint ae clamade dal clamânt e nol jentre in cjase e nol mangje il mangjâ, alore il Maestro al sarà inrabiât cun lui. Po dopo al disè: Il paron al è Allah Subhanahu Wa Ta’ala, il clamadôr al è Mohammed, la cjase e je l’Islam, e il mangjâ al è il paradîs.
Hadith
Imam Darimi : 12
أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مَيْمُونٍ التَّمِيمِيِّ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ النَّهْدِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ إِلَى الْبَطْحَاءِ وَمَعَهُ ابْنُ مَسْعُودٍ فَأَقْعَدَهُ وَخَطَّ عَلَيْهِ خَطًّا ثُمَّ قَالَ لَا تَبْرَحَنَّ فَإِنَّهُ سَيَنْتَهِي إِلَيْكَ رِجَالٌ فَلَا تُكَلِّمْهُمْ فَإِنَّهُمْ لَنْ يُكَلِّمُوكَ فَمَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَيْثُ أَرَادَ ثُمَّ جَعَلُوا يَنْتَهُونَ إِلَى الْخَطِّ لَا يُجَاوِزُونَهُ ثُمَّ يَصْدُرُونَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ جَاءَ إِلَيَّ فَتَوَسَّدَ فَخِذِي وَكَانَ إِذَا نَامَ نَفَخَ فِي النَّوْمِ نَفْخًا فَبَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُتَوَسِّدٌ فَخِذِي رَاقِدٌ إِذْ أَتَانِي رِجَالٌ كَأَنَّهُمْ الْجِمَالُ عَلَيْهِمْ ثِيَابٌ بِيضٌ اللَّهُ أَعْلَمُ مَا بِهِمْ مِنْ الْجَمَالِ حَتَّى قَعَدَ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ عِنْدَ رَأْسِهِ وَطَائِفَةٌ مِنْهُمْ عِنْدَ رِجْلَيْهِ فَقَالُوا بَيْنَهُمْ مَا رَأَيْنَا عَبْدًا أُوتِيَ مِثْلَ مَا أُوتِيَ هَذَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ عَيْنَيْهِ لَتَنَامَانِ وَإِنَّ قَلْبَهُ لَيَقْظَانُ اضْرِبُوا لَهُ مَثَلًا سَيِّدٌ بَنَى قَصْرًا ثُمَّ جَعَلَ مَأْدُبَةً فَدَعَا النَّاسَ إِلَى طَعَامِهِ وَشَرَابِهِ ثُمَّ ارْتَفَعُوا وَاسْتَيْقَظَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِنْدَ ذَلِكَ فَقَالَ لِي أَتَدْرِي مَنْ هَؤُلَاءِ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ هُمْ الْمَلَائِكَةُ قَالَ وَهَلْ تَدْرِي مَا الْمَثَلُ الَّذِي ضَرَبُوهُ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ الرَّحْمَنُ بَنَى الْجَنَّةَ فَدَعَا إِلَيْهَا عِبَادَهُ فَمَنْ أَجَابَهُ دَخَلَ جَنَّتَهُ وَمَنْ لَمْ يُجِبْهُ عَاقَبَهُ وَعَذَّبَهُ
Al è stât ripuartât a nô [Al Hasan bin 'Ali] che al à contât [Abu Usamah] di [Ja'far bin Maimun At Tamimi] di [Abu Uthman An Nahdi] che il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al è lât a Batha' e cun lui Ibn Mas'ud Radliyallahu'anhu, daspò nô al è lât a Batha'. Mas’ud, daspò al domandà di meti a Ibn Mas’ud e al fasè une linie di division par lui. Alore al disè: No lassâ mai chest puest, parcè che cualchi om al cjatarà e tu no fevelarâs cun lôr, e lôr no ti fevelaran. Dopo il Rasulullah al continuà il so viaç dulà che al voleve. Dopo la int e rivà ae linie di division e no la traviersà, daspò e le viers il Rasulullah. Fin che ae fin de gnot al vignì daûr di me e al le a durmî doprant la mê cosce come cussinet, e cuant che al durmì al podeve sintî il so fiât. Cuant che il Rasulullah al durmive su la mê cosce, a rivarin oms cun faciis bieli vistûts ducj i vistîts blancs. Sospir, ce biel che a son! Cussì un grup di lôr si è metût in cjâf dal Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam e un altri grup al nestri flanc e a si son dit: no vin mai vût un servidôr che al fos dât un regâl come chel che al fo dât al Profete Sallallahu Alaihi Wasallam. I voi di cheste persone a son durmîts ma il so cûr al è disvilupat, fâi une parabole par lui. Ben, al è come un paron che al costruìs un palaç, daspò al fâs un plat daspò al invite la int a mangjâ e bevi, daspò la int e scjampe in cîl. Alore il Rasulullah Sallam al si è disvilupat in chel timp e al mi à dit: tu cognossis cui che a son? Alore o ai rispuindût: Allah Subhanahu wa Ta’ala e il So Messazîr a san miôr. Alore al disè: a son anjei. Po dopo al à dit di gnûf: tu cognossis ce che e je la analogjie? O ai dit Allah Subhanahu wa Ta’ala e il So Messazîr che al saveve miôr al à rispuindût: Ar Rahman al à costruît il cîl, daspò al à clamât -invitât- i siei servidôrs a lui, cui che al acetarà al jentràs in paradîs e cui che al refudarà alore al lu punirà e lu torturarà.
Hadith
Imam Darimi : 13
أَخْبَرَنَا نُعَيْمُ بْنُ حَمَّادٍ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ عَنْ بَحِيرٍ عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَمْرٍو السُّلَمِيُّ عَنْ عُتْبَةَ بْنِ عَبْدٍ السُّلَمِيِّ أَنَّهُ حَدَّثَهُمْ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَهُ رَجُلٌ كَيْفَ كَانَ أَوَّلُ شَأْنِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ كَانَتْ حَاضِنَتِي مِنْ بَنِي سَعْدِ بْنِ بَكْرٍ فَانْطَلَقْتُ أَنَا وَابْنٌ لَهَا فِي بَهْمٍ لَنَا وَلَمْ نَأْخُذْ مَعَنَا زَادًا فَقُلْتُ يَا أَخِي اذْهَبْ فَأْتِنَا بِزَادٍ مِنْ عِنْدِ أُمِّنَا فَانْطَلَقَ أَخِي وَمَكَثْتُ عِنْدَ الْبَهْمِ فَأَقْبَلَ طَائِرَانِ أَبْيَضَانِ كَأَنَّهُمَا نَسْرَانِ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ أَهُوَ هُوَ قَالَ الْآخَرُ نَعَمْ فَأَقْبَلَا يَبْتَدِرَانِي فَأَخَذَانِي فَبَطَحَانِي لِلْقَفَا فَشَقَّا بَطْنِي ثُمَّ اسْتَخْرَجَا قَلْبِي فَشَقَّاهُ فَأَخْرَجَا مِنْهُ عَلَقَتَيْنِ سَوْدَاوَيْنِ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ ائْتِنِي بِمَاءِ ثَلْجٍ فَغَسَلَ بِهِ جَوْفِي ثُمَّ قَالَ ائْتِنِي بِمَاءِ بَرَدٍ فَغَسَلَ بِهِ قَلْبِي ثُمَّ قَالَ ائْتِنِي بِالسَّكِينَةِ فَذَرَّهُ فِي قَلْبِي ثُمَّ قَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ حُصْهُ فَحَاصَهُ وَخَتَمَ عَلَيْهِ بِخَاتَمِ النُّبُوَّةِ ثُمَّ قَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ اجْعَلْهُ فِي كِفَّةٍ وَاجْعَلْ أَلْفًا مِنْ أُمَّتِهِ فِي كِفَّةٍ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا أَنَا أَنْظُرُ إِلَى الْأَلْفِ فَوْقِي أُشْفِقُ أَنْ يَخِرَّ عَلَيَّ بَعْضُهُمْ فَقَالَ لَوْ أَنَّ أُمَّتَهُ وُزِنَتْ بِهِ لَمَالَ بِهِمْ ثُمَّ انْطَلَقَا وَتَرَكَانِي قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَفَرِقْتُ فَرَقًا شَدِيدًا ثُمَّ انْطَلَقْتُ إِلَى أُمِّي فَأَخْبَرْتُهَا بِالَّذِي لَقِيتُ فَأَشْفَقَتْ أَنْ يَكُونَ قَدْ الْتَبَسَ بِي فَقَالَتْ أُعِيذُكَ بِاللَّهِ فَرَحَلَتْ بَعِيرًا لَهَا فَجَعَلَتْنِي عَلَى الرَّحْلِ وَرَكِبَتْ خَلْفِي حَتَّى بُلْغَتِنَا إِلَى أُمِّي فَقَالَتْ أَدَّيْتُ أَمَانَتِي وَذِمَّتِي وَحَدَّثَتْهَا بِالَّذِي لَقِيتُ فَلَمْ يَرُعْهَا ذَلِكَ وَقَالَتْ إِنِّي رَأَيْتُ حِينَ خَرَجَ مِنِّي يَعْنِي نُورًا أَضَاءَتْ مِنْهُ قُصُورُ الشَّامِ
Al à dit [Nu’aim bin Hammad] al à dit [Baqiyyah] di [Bahir] di [Khalid bin Ma’dan] al à dit [‘Abdur Rahman bin ‘Amr As Sulami] di [Utbah bin ‘Abd As Sulami] Che al à contât lôr, e lui al jere un dai compagns. al domandà il Rasulullah: Cuâl al è stât l’inizi de vôs vite, o Rasulullah? Al rispuindè: La mê mari adotive in chel timp e jere une femine di Bani Sa’d bin Bakr. In chel timp jo e un altri frut piçul di chê tribù o jerin daûr a pastôrâ il besteam. Parcè che no vin puartât provisions, o ai domandât al me amì: O me fradi, va a cjase e domande provisions a nestre mari. Dopo mi fradi al è lât vie e jo o jeri restât dome par vê cure dal besteam. Di colp a rivarin doi uciei blancs come acuilis, un di lôr al disè al altri, al è pardabon lui? Rispuindi ai altris; sì! Po dopo i doi a mi àn circondât e a mi àn tirât fûr e a mi àn slargjât, daspò a mi àn taiât viert il stomi po dopo a mi àn tirât fûr il fiât, a lu àn taiât viert e a mi àn tirât fûr doi grums neris. Alore un dai doi al disè al so amì: Dâmi aghe di nêf e daspò al la doprarà par lâ a lavâmi il stomi. Po dopo al disè di gnûf: dam aghe frede’. E al mi lave il cûr. Alore al disè: dâmi Come Sakinah -trancuilitât-! Po dopo al mi à sburtât tal cûr. Alore un di lôr al disè al so amì: cusîlu sù! Po dopo al fo cusît e lu segnà cul khatam nubuwah -cuvierture dai Profetis-. Alore un di lôr al disè al so amì: metilu suntune scjale e meti mil de sô int suntune scjale. Alore il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al disè: in chel timp o viodevi mil personis parsore di me cussì o vevi pôre che cualchidun di lôr al colàs su di me, alore l’om al disè di gnûf: se la sô int e fos pesade cun lui, al sarès di sigûr plui pesant de sô int alore ducj i doi a mi àn lassât. Il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit: O vevi une vore di pôre daspò o corè viers la mê infermiere bagnade e o i contà ce che al jere apene sucedût a me. Al jere preocupât che al varès sucedût alc e daspò al disè: O domandi a Allah Subhanahu wa Ta’ala la protezion par te. Dopo al preparà la sô cjaval par lâ e metimi suntun camêl e al cjavalcà daûr di me fin che o rivàrin a mê mari, daspò al disè a mê mari: O ai puartât indenant il mandât e la cjarie che mi è stât imponût, daspò al mi contà ce che al jere sucedût. Ma chest no lu inmalincunì, di fat mê mari e rispuindè: Prime o lu viodevi ancje cuant che al jere apene vignût fûr dal mê utar, ven a stâi la lûs che e luseve sul scagn de Sirie.
Hadith
Imam Darimi : 14
أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عِمْرَانَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ عُثْمَانَ الْقُرَشِيُّ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي ذَرٍّ الْغِفَارِيِّ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ عَلِمْتَ أَنَّكَ نَبِيٌّ حَتَّى اسْتَيْقَنْتَ فَقَالَ يَا أَبَا ذَرٍّ أَتَانِي مَلَكَانِ وَأَنَا بِبَعْضِ بَطْحَاءِ مَكَّةَ فَوَقَعَ أَحَدُهُمَا عَلَى الْأَرْضِ وَكَانَ الْآخَرُ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ أَهُوَ هُوَ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَزِنْهُ بِرَجُلٍ فَوُزِنْتُ بِهِ فَوَزَنْتُهُ ثُمَّ قَالَ فَزِنْهُ بِعَشَرَةٍ فَوُزِنْتُ بِهِمْ فَرَجَحْتُهُمْ ثُمَّ قَالَ زِنْهُ بِمِائَةٍ فَوُزِنْتُ بِهِمْ فَرَجَحْتُهُمْ ثُمَّ قَالَ زِنْهُ بِأَلْفٍ فَوُزِنْتُ بِهِمْ فَرَجَحْتُهُمْ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَيْهِمْ يَنْتَثِرُونَ عَلَيَّ مِنْ خِفَّةِ الْمِيزَانِ قَالَ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ لَوْ وَزَنْتَهُ بِأُمَّتِهِ لَرَجَحَهَا
Al à dit [Abdullah bin Imran] al à dit che [Abu Daud] al à dit [Ja’far bin Utsman Al Qurasyi] di [Usman bin Urwah bin Az Zubair] di [so pari] di [Abu Dzar Al Ghifari] Radliyallahu’anhu, al à dit; O ai domandât, o Messazîr di Allah, come si pues jessi sigûr che tu sês il Profete? Il Profete al rispuindè: O Abu Dzar doi anjei a mi son vignûts cuant che o jeri intune valade a Mecca. Un di lôr al scjale su la tiere e chel altri al è jenfri il cîl e la tiere. Un di lôr al disè al so amì: al è pardabon lui? Alore il so amì al rispuindè: sì! Alore al tornà a dî: alore pesâlu cun cualchidun, alore o sarè pesât cun dîs personis e o soi plui pesant di lôr. Po dopo al disè di gnûf: ‘Pesâlu cun cent personis’, cussì o soi stât pesât e o jeri plui pesant di lôr. Dopo al disè di gnûf: ‘Dopo pesâsi cun mil personis’, alore o soi stât pesât e o jeri plui pesant di lôr. In chel timp o someavi viodiju sburtâ par vie de stretece de belance, alore un dai doi anjei al disè al so amì: ancje se al fos pesât cun dute la sô int, al sarès ancjemò plui pesant di lôr.
Hadith
Imam Darimi : 15
أَخْبَرَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ خَلِيلٍ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي صَالِحٍ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُنَادِيهِمْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّمَا أَنَا رَحْمَةٌ مُهْدَاةٌ
Al à dit [Ismail ben Khalil] al à dit [Ali ben Mushir] al à dit [Al Amasy] di [Abu Salih], al à dit; Il Profete Sallam al ju clamà une volte; O int, pardabon o soi une misericordie e une guide.
Hadith
Imam Darimi : 16
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ طَرِيفٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ حَدَّثَنَا أَبُو حَيَّانَ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ فَأَقْبَلَ أَعْرَابِيٌّ فَلَمَّا دَنَا مِنْهُ قَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيْنَ تُرِيدُ قَالَ إِلَى أَهْلِي قَالَ هَلْ لَكَ فِي خَيْرٍ قَالَ وَمَا هُوَ قَالَ تَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ قَالَ وَمَنْ يَشْهَدُ عَلَى مَا تَقُولُ قَالَ هَذِهِ السَّلَمَةُ فَدَعَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهِيَ بِشَاطِئِ الْوَادِي فَأَقْبَلَتْ تَخُدُّ الْأَرْضَ خَدًّا حَتَّى قَامَتْ بَيْنَ يَدَيْهِ فَاسْتَشْهَدَهَا ثَلَاثًا فَشَهِدَتْ ثَلَاثًا أَنَّهُ كَمَا قَالَ ثُمَّ رَجَعَتْ إِلَى مَنْبَتِهَا وَرَجَعَ الْأَعْرَابِيُّ إِلَى قَوْمِهِ وَقَالَ إِنْ اتَّبَعُونِي أَتَيْتُكَ بِهِمْ وَإِلَّا رَجَعْتُ فَكُنْتُ مَعَكَ
Al à dit [Mohammed ben Tharif] al à dit [Mohammed ben Fudlail] al à dit [Abu Hayyan] di [Atha] di [Ibn Umar] Radliyallahu’anhu, al à dit; cuant che o jerin cul Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam in viaç o vin cjatât un arap beduin e dopo che o si jerin svicinâts a lui Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al i disè: dulà che tu vâs? L’arabic beduin al rispuindè: o vuei cjatâ la mê famee. Alore l’Apostul al disè: tu âs bisugne di alc di bon? Al rispuindè: ce che e je la bontât? Il Rasulullah al à dit: ven a stâi, tu testemoniis che nol è un diu che al merete di jessi venerât fûr di Allah Subhanahu wa Ta’ala e tu testemoniis che Mohammed al è il So servidôr e Messazîr. L’arabic beduin al disè: alore cui al pues provâ la veretât di ce che tu âs dit? Il Profete al rispuindè: l’arbul Salamah, cussì il Profete lu clamà intant che l’arbul al jere sul ôr de culine, daspò l’arbul si svicinà al Rasulullah dividint la tiere fin che l’arbul al rivà denant dal Rasulullah. L’Apuestul al domandà di testimoniâ trê voltis. Al à ancje testemoneât trê voltis come che al veve dit il Rasulullah, daspò l’arbul al tornà tal puest dulà che al jere cressût. L’arabic beduin al tornà al so popul e al disè; Se a mi seguissin, o ju puartarò a cjatâ la Vostre Majestat -Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam-, se no o tornarò a cjatâ la Vostre Majestat e o restarò cun voi.
Hadith
Imam Darimi : 17
أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَ خَرَجْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ وَكَانَ لَا يَأْتِي الْبَرَازَ حَتَّى يَتَغَيَّبَ فَلَا يُرَى فَنَزَلْنَا بِفَلَاةٍ مِنْ الْأَرْضِ لَيْسَ فِيهَا شَجَرٌ وَلَا عَلَمٌ فَقَالَ يَا جَابِرُ اجْعَلْ فِي إِدَاوَتِكَ مَاءً ثُمَّ انْطَلِقْ بِنَا قَالَ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى لَا نُرَى فَإِذَا هُوَ بِشَجَرَتَيْنِ بَيْنَهُمَا أَرْبَعُ أَذْرُعٍ فَقَالَ يَا جَابِرُ انْطَلِقْ إِلَى هَذِهِ الشَّجَرَةِ فَقُلْ يُقَلْ لَكِ الْحَقِي بِصَاحِبَتِكِ حَتَّى أَجْلِسَ خَلْفَكُمَا فَرَجَعَتْ إِلَيْهَا فَجَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَلْفَهُمَا ثُمَّ رَجَعَتَا إِلَى مَكَانِهِمَا فَرَكِبْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَسُولُ اللَّهِ بَيْنَنَا كَأَنَّمَا عَلَيْنَا الطَّيْرُ تُظِلُّنَا فَعَرَضَتْ لَهُ امْرَأَةٌ مَعَهَا صَبِيٌّ لَهَا فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ ابْنِي هَذَا يَأْخُذُهُ الشَّيْطَانُ كُلَّ يَوْمٍ ثَلَاثَ مِرَارٍ قَالَ فَتَنَاوَلَ الصَّبِيَّ فَجَعَلَهُ بَيْنَهُ وَبَيْنَ مُقَدَّمِ الرَّحْلِ ثُمَّ قَالَ اخْسَأْ عَدُوَّ اللَّهِ أَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اخْسَأْ عَدُوَّ اللَّهِ أَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثًا ثُمَّ دَفَعَهُ إِلَيْهَا فَلَمَّا قَضَيْنَا سَفَرَنَا مَرَرْنَا بِذَلِكَ الْمَكَانِ فَعَرَضَتْ لَنَا الْمَرْأَةُ مَعَهَا صَبِيُّهَا وَمَعَهَا كَبْشَانِ تَسُوقُهُمَا فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ اقْبَلْ مِنِّي هَدِيَّتِي فَوَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا عَادَ إِلَيْهِ بَعْدُ فَقَالَ خُذُوا مِنْهَا وَاحِدًا وَرُدُّوا عَلَيْهَا الْآخَرَ قَالَ ثُمَّ سِرْنَا وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَنَا كَأَنَّمَا عَلَيْنَا الطَّيْرُ تُظِلُّنَا فَإِذَا جَمَلٌ نَادٌّ حَتَّى إِذَا كَانَ بَيْنَ سِمَاطَيْنِ خَرَّ سَاجِدًا فَحَبَسَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ عَلَيَّ النَّاسَ مَنْ صَاحِبُ الْجَمَلِ فَإِذَا فِتْيَةٌ مِنْ الْأَنْصَارِ قَالُوا هُوَ لَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَمَا شَأْنُهُ قَالُوا اسْتَنَيْنَا عَلَيْهِ مُنْذُ عِشْرِينَ سَنَةً وَكَانَتْ بِهِ شُحَيْمَةٌ فَأَرَدْنَا أَنْ نَنْحَرَهُ فَنَقْسِمَهُ بَيْنَ غِلْمَانِنَا فَانْفَلَتَ مِنَّا قَالَ بِيعُونِيهِ قَالُوا لَا بَلْ هُوَ لَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ أَمَّا لِي فَأَحْسِنُوا إِلَيْهِ حَتَّى يَأْتِيَهُ أَجَلُهُ قَالَ الْمُسْلِمُونَ عِنْدَ ذَلِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ نَحْنُ أَحَقُّ بِالسُّجُودِ لَكَ مِنْ الْبَهَائِمِ قَالَ لَا يَنْبَغِي لِشَيْءٍ أَنْ يَسْجُدَ لِشَيْءٍ وَلَوْ كَانَ ذَلِكَ كَانَ النِّسَاءُ لِأَزْوَاجِهِنَّ
Al à ripuartât a nô [Ubaidullah bin Musa] di [Isa bin Abdul Malik] di [Abu Az Zubair] di [Jabir] Radliyallahu’anhu, al à dit; O jessì fûr cul Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam in viaç e cuant che al voleve rilassâsi al si scuindeve simpri par no jessi viodût. In chel timp o jerin intun cjamp grant dulà che no jerin arbui o segns di vite e al disè: O Jabir, cjape un pôc di aghe dal to vâs, e lassìn continuâ il nestri viaç. Jabir al disè, o continuìn a cjaminâ fin che o jerin fûr di viodi. Di colp a jerin doi arbui cuntune distance di cuatri cubits jenfri di lôr. Al disè: par plasê vicinâsi al arbul, domandâlu di fevelâ, al rispuindarà, dîlu ‘vignî al arbul dongje di te par che o pues sietâsi daûr di voi ducj i doi’. L’arbul si svicinà - il so amì, l’arbul dongje di lui - e il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam si sielzè daûr di lôr doi, daspò i doi arbui a son tornâts tai lôr puescj corispetîfs. Daspò o montàrin su lis nestris cjavals, e come se parsore di nô al fos un uciel che al nus cuvierzeve, daspò une femine e il so beç a intercetarin Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, e disè; O Messazîr di Allah, il me frut al è in realtât disturbât dal diu trê voltis ogni dì. Jabir al disè; alore il Rasulullah al cjapà il beç e lu metè denant dal so veicul alore al disè; Va vie, o nemì di Allah! O soi il Messazîr di Allah. L’Apuestul al lu à dit trê voltis. Dopo al lu tornà ae femine. Cuant che o jerin tornâts dal nestri viaç, o jerin passâts dilunc de strade origjinâl, e une femine e il so frut a nus àn intercetâts cun dôs pioris che e jere daûr a pasculâ. Alore al disè; 'O Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam, par plasê acetâ chest regâl di me, par vie di Chel che al à mandât pardabon, il diu nol vignarà plui. ’ Al disè: cjapâ un e tornâlu chel altri. Dopo o continuìn il nestri viaç e i uciei a someavin che a nus cuvierzessin, di colp un camêl al scjampà vie, ma cuant che al rivà a doi boscs di arbui, al si inclinà subit e si prostrave e il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam lu cjapà. L’Apostul al domandà ae int: ‘Vignî culì, int, cui che al à chest camêl? Cussì a rispuinderin diviers zovins dai Ansar; al è il nestri, o Messazîr di Allah, al domandà: ce che al sta provant? A àn rispuindût; O jerin stufs di vêlu curât par vincj agns e al veve une vore di gras - al jere deventât gras - cussì o volevìn massacrâlu e condividilu tra i nestris fîs, ma al scjampà di nô. Al disè: ‘Va ben, alore vendimi dome. '. A àn rispuindût; “Oh, no bisugne, siôr, ma il camêl al bastarà come -regâl- pe vôstre majestat. Il Profete al disè; ‘Va ben, se al è miei alore stâ bon cun lui, fin che al murìs. In chel timp i musulmans a disevin; O Messazîr di Allah, o vin plui dirit di prostrasi al re dai animâi, al disè: Nol è just par une -creature- prostrasi a une altre -creature, se chest al fos permetût alore lis feminis a varessin podût prostrasi ai lôr oms.
Hadith
Imam Darimi : 18
حَدَّثَنَا يَعْلَى حَدَّثَنَا الْأَجْلَحُ عَنْ الذَّيَّالِ بْنِ حَرْمَلَةَ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ أَقْبَلْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى دُفِعْنَا إِلَى حَائِطٍ فِي بَنِي النَّجَّارِ فَإِذَا فِيهِ جَمَلٌ لَا يَدْخُلُ الْحَائِطَ أَحَدٌ إِلَّا شَدَّ عَلَيْهِ فَذَكَرُوا ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَتَاهُ فَدَعَاهُ فَجَاءَ وَاضِعًا مِشْفَرَهُ عَلَى الْأَرْضِ حَتَّى بَرَكَ بَيْنَ يَدَيْهِ فَقَالَ هَاتُوا خِطَامًا فَخَطَمَهُ وَدَفَعَهُ إِلَى صَاحِبِهِ ثُمَّ الْتَفَتَ فَقَالَ مَا بَيْنَ السَّمَاءِ إِلَى الْأَرْضِ إِلَّا يَعْلَمُ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَّا عَاصِيَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ
Al à dit [Ya’la] al à dit [Al Ajlah] di [Adz Dzayyal bin Harmalah] di [Jabir bin Abdullah] Radliyallahu’anhu al à dit; o jerin tornâts di viaçâ cul Rasulullah Sallam. Fin che o rivàrin intun paîs di Bani Najjar, di colp al fo un camêl che al blocave ducj chei che a volevin jentrâ inte plantazion. Chest al fo comunicât al Rasulullah, cussì al vignì daûr di lui e al clamà il camêl. Il camêl al vignì e al metè i lavôrs su la tiere fin che al si inclinà in zenoi denant di lui. Dopo al disè: cjapâmi une cuarde, daspò al la leà cu la cuarde e la tornà al so paron. Po dopo al voltà indaûr e al disè: Nissun jenfri il cîl e la tiere ma al sa che o soi pardabon il messazîr di Allah Subhanahu wa Ta’ala fûr che chei che a son disobedients; dai djins e dai umans.
Hadith
Imam Darimi : 19
أَخْبَرَنَا الْحَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ فَرْقَدٍ السَّبَخِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ امْرَأَةً جَاءَتْ بِابْنٍ لَهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ ابْنِي بِهِ جُنُونٌ وَإِنَّهُ يَأْخُذُهُ عِنْدَ غَدَائِنَا وَعَشَائِنَا فَيُخَبَّثُ عَلَيْنَا فَمَسَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَدْرَهُ وَدَعَا فَثَعَّ ثَعَّةً وَخَرَجَ مِنْ جَوْفِهِ مِثْلُ الْجِرْوِ الْأَسْوَدِ فَسَعَى
Al è stât ripuartât che une femine e je vignude a puartâ il so frut al Rasulullah Sallalahu e al à dit: gjeni, il gjeni al jentre simpri cuant che o stìn a merendâ e a cenâ. nô, e mâl bocje nô. 'Dopo il Rasulullah al preà par lui. Dopo al vomità e alc - come un cjaçon neri - al vignì fûr de sô bocje e daspò al partì.
Hadith
Imam Darimi : 20
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَعِيدٍ أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي بُكَيْرٍ الْعَبْدِيُّ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ طَهْمَانَ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي لَأَعْرِفُ حَجَرًا بِمَكَّةَ كَانَ يُسَلِّمُ عَلَيَّ قَبْلَ أَنْ أُبْعَثَ إِنِّي لَأَعْرِفُهُ الْآنَ
Al à dit [Mohammed bin Said] al à dit [Yahya bin Abu Bakr Al 'Abdi] di [Ibrahim bin Thahman] di [Simak] di [Jabir bin Samura] Radliyallahu'anhu al à dit; Il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit: ‘O soi pardabon che e je une piere a Meche che al doprave par saludâmi prime di jessi mandât. Pardabon o lu cognossi cumò’.
