Doa shalat malam - 2: ALLAHUMMA LAKAL HAMDU ANTA NURUS SAMAWATI WAL ARDLI WAMAN FI HINNA WA LAKAL HAMDU ...
Imam Malik : 451
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ الْمَكِّيِّ عَنْ طَاوُسٍ الْيَمَانِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ مِنْ جَوْفِ اللَّيْلِ يَقُولُ اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ أَنْتَ نُورُ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ وَلَكَ الْحَمْدُ أَنْتَ قَيَّامُ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ وَلَكَ الْحَمْدُ أَنْتَ رَبُّ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَنْ فِيهِنَّ أَنْتَ الْحَقُّ وَقَوْلُكَ الْحَقُّ وَوَعْدُكَ الْحَقُّ وَلِقَاؤُكَ حَقٌّ وَالْجَنَّةُ حَقٌّ وَالنَّارُ حَقٌّ وَالسَّاعَةُ حَقٌّ اللَّهُمَّ لَكَ أَسْلَمْتُ وَبِكَ آمَنْتُ وَعَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْكَ أَنَبْتُ وَبِكَ خَاصَمْتُ وَإِلَيْكَ حَاكَمْتُ فَاغْفِرْ لِي مَا قَدَّمْتُ وَأَخَّرْتُ وَأَسْرَرْتُ وَأَعْلَنْتُ أَنْتَ إِلَهِي لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ
A fen ereniei seni Malik seni [Abu Az Zubair Al Maki] seni [Thawus Al Yamani] seni [Abdullah bin ‘Abbas], pwe ika ewe Rasulullah a mochen iotek lon ewe pwinin, epwe alleani; ‘O Allah, ngeni En ewe mwareiti, En saramen lang me fonufan, ngeni En meinisin mwareiti, En ewe chon nemeni lang me fonufan me mettoch meinisin mi nom non. Ngeni En meinisin mwareiti, En ewe Samon mi nemeni lang me fonufan, ngeni En meinisin mwareiti. Ren En ewe muun lang me fonufan. En mi ennet, Om kapas, Om kewe pwon mi ennet, churi En mi ennet, nang mi ennet -mi-, hell mi ennet -mi-, ekkewe mettoch mi fis non ewe Ranin Soponon mi ennet. O Allah, ngonuk ua fangeno, ngonuk ua nuku, ngonuk Ka wanong ai nukunuk, ngonuk ua niwin, ren om aninis ua anini -ren ekkewe chon nukunukumang-, ngonuk ua passini ewe annuk. Ina minne, kopwe omusalo ai kewe tipis me lom are mwach kkan, ese lifilifil ika ua fen monota are use monota, en ai Kot, ese wor emon mi fich ngeni ai upwe fel ngeni lukun chok en’.