Pelajarilah surat Al Baqarah karena mengambilnya berkah dan meninggalkannya rugi, tidak mampu dikalahkan oleh tukang-tukang sihir

Imam Darimi : 3257

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا بَشِيرٌ هُوَ ابْنُ الْمُهَاجِرِ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ كُنْتُ جَالِسًا عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ تَعَلَّمُوا سُورَةَ الْبَقَرَةِ فَإِنَّ أَخْذَهَا بَرَكَةٌ وَتَرْكَهَا حَسْرَةٌ وَلَا يَسْتَطِيعُهَا الْبَطَلَةُ ثُمَّ سَكَتَ سَاعَةً ثُمَّ قَالَ تَعَلَّمُوا سُورَةَ الْبَقَرَةِ وَآلِ عِمْرَانَ فَإِنَّهُمَا الزَّهْرَاوَانِ وَإِنَّهُمَا تُظِلَّانِ صَاحِبَهُمَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ كَأَنَّهُمَا غَمَامَتَانِ أَوْ غَيَايَتَانِ أَوْ فِرْقَانِ مِنْ طَيْرٍ صَوَافَّ وَإِنَّ الْقُرْآنَ يَلْقَى صَاحِبَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ حِينَ يَنْشَقُّ عَنْهُ الْقَبْرُ كَالرَّجُلِ الشَّاحِبِ فَيَقُولُ لَهُ هَلْ تَعْرِفُنِي فَيَقُولُ مَا أَعْرِفُكَ فَيَقُولُ أَنَا صَاحِبُكَ الْقُرْآنُ الَّذِي أَظْمَأْتُكَ فِي الْهَوَاجِرِ وَأَسْهَرْتُ لَيْلَكَ وَإِنَّ كُلَّ تَاجِرٍ مِنْ وَرَاءِ تِجَارَتِهِ وَإِنَّكَ الْيَوْمَ مِنْ وَرَاءِ كُلِّ تِجَارَةٍ فَيُعْطَى الْمُلْكَ بِيَمِينِهِ وَالْخُلْدَ بِشِمَالِهِ وَيُوضَعُ عَلَى رَأْسِهِ تَاجُ الْوَقَارِ وَيُكْسَى وَالِدَاهُ حُلَّتَيْنِ لَا يُقَوَّمُ لَهُمَا الدُّنْيَا فَيَقُولَانِ بِمَ كُسِينَا هَذَا وَيُقَالُ لَهُمَا بِأَخْذِ وَلَدِكُمَا الْقُرْآنَ ثُمَّ يُقَالُ لَهُ اقْرَأْ وَاصْعَدْ فِي دَرَجِ الْجَنَّةِ وَغُرَفِهَا فَهُوَ فِي صُعُودٍ مَا دَامَ يَقْرَأُ هَذًّا كَانَ أَوْ تَرْتِيلًا

اسان کي [ابو نعيم] ٻڌايو آهي [بصير] ٻڌايو آهي ته هو ابن المهاجر مون کي [عبدالله بن بريده] ٻڌايو آهي [پنهنجي پيءُ] کان، هن چيو ته: مان هڪ ڀيري رسول الله ﷺ جي ڀرسان ويٺو هوس، مون کيس چوندي ٻڌو ته: 'سورة البقرة پڙهو ڇو ته ان جو مطالعو هڪ نعمت آهي ۽ ان کي ڇڏڻ هڪ نقصان آهي. جادوگر هن کي شڪست ڏيڻ جي قابل نه هئا'. پوءِ هو هڪ لمحي لاءِ خاموش رهيو، پوءِ چيائين؛ 'سورة البقرة ۽ سورة علي عمران پڙهو، حقيقت ۾ انهن ٻنهي اکرن کي 'الزهروان' چيو ويندو آهي ۽ اهي ٻئي اکر قيامت جي ڏينهن پنهنجي پڙهندڙن جي حفاظت به ڪندا. اهو ائين هو جيئن ٻئي اکر ٻه ڪڪر يا ٻه شيون آهن جيڪي عام طور تي انسانن کي پناهه ڏين ٿيون يا پکين جي ٻن ٽولن کي پنهنجا پر پکيڙيندي. يقيناً، قرآن قيامت جي ڏينهن پنهنجي پڙهندڙن سان ملندو جڏهن قبرون ڦاٽنديون جيئن ڪو ماڻهو خوف سان پيلو ٿي ويندو. هو پنهنجي پڙهندڙن کي چوي ٿو؛ ڇا توهان مون کي سڃاڻو ٿا؟ هن جواب ڏنو؛ مان توهان کي نٿو سڃاڻان. هن چيو؛ مان توهان جو دوست آهيان، قرآن، جيڪو ڏينهن جي گرمي ۾ اڃ کي بجهائي ٿو ۽ رات جو توهان کي جاڳائي ٿو. يقيناً، هر واپاري کي پنهنجي واپار مان منافعو ملندو. يقيناً، اڄ توهان کي هر واپار جو بدلو ملندو - جيڪو توهان ڪيو آهي -. پوءِ قرآن پڙهڻ واري جي ساڄي هٿ ۾ بادشاهي ۽ کاٻي هٿ ۾ ابديت ڏني ويندي آهي، ۽ ان جي مٿي تي سڪون جو تاج رکيو ويندو آهي. جڏهن ته سندس والدين کي ٻه زيور ڏنا ويندا آهن جيڪي دنيا ۾ انمول آهن. ٻنهي چيو: اسان کي اهي زيور ڇو ڏنا ويا آهن؟ انهن کي چيو ويو: ڇاڪاڻ ته توهان جو پٽ قرآن سکي ٿو. پوءِ ان کي چيو ويو: جنت ۽ ان جي ڪمرن جي سيڙهن تي پڙهو ۽ چڙهندا رهو. تنهن ڪري هو جيستائين پڙهي ٿو، تيستائين چڙهندو رهي ٿو، چاهي جلدي هجي يا آهستي.