Al Qayyum
Imam Darimi : 3247
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ الثَّقَفِيُّ حَدَّثَنَا الشَّعْبِيُّ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ لَقِيَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ رَجُلًا مِنْ الْجِنِّ فَصَارَعَهُ فَصَرَعَهُ الْإِنْسِيُّ فَقَالَ لَهُ الْإِنْسِيُّ إِنِّي لَأَرَاكَ ضَئِيلًا شَخِيتًا كَأَنَّ ذُرَيِّعَتَيْكَ ذُرَيِّعَتَا كَلْبٍ فَكَذَلِكَ أَنْتُمْ مَعْشَرَ الْجِنِّ أَمْ أَنْتَ مِنْ بَيْنِهِمْ كَذَلِكَ قَالَ لَا وَاللَّهِ إِنِّي مِنْهُمْ لَضَلِيعٌ وَلَكِنْ عَاوِدْنِي الثَّانِيَةَ فَإِنْ صَرَعْتَنِي عَلَّمْتُكَ شَيْئًا يَنْفَعُكَ قَالَ نَعَمْ قَالَ تَقْرَأُ { اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ } قَالَ نَعَمْ قَالَ فَإِنَّكَ لَا تَقْرَؤُهَا فِي بَيْتٍ إِلَّا خَرَجَ مِنْهُ الشَّيْطَانُ لَهُ خَبَجٌ كَخَبَجِ الْحِمَارِ ثُمَّ لَا يَدْخُلُهُ حَتَّى يُصْبِحَ قَالَ أَبُو مُحَمَّد الضَّئِيلُ الدَّقِيقُ وَالشَّخِيتُ الْمَهْزُولُ وَالضَّلِيعُ جَيِّدُ الْأَضْلَاعِ وَالْخَبَجُ الرِّيحُ
আমাক কৈছে [আবু নু’আইমে] আমাক কৈছে [আবু আছিম আৎছ ছাকাফী] আমাক [আছ ছায়া’বী] কৈছে যে তেওঁ কৈছিল; [আব্দুল্লাহ বিন মাছুদে] কৈছে; মহম্মদৰ এজন বন্ধুৱে জিন জাতিৰ কোনোবা এজনক লগ পাইছিল। তাৰ পিছত তেওঁৰ লগত মল্লযুঁজ কৰিলে আৰু দেখা গ’ল যে মানৱ জাতিৰ কোনোবাই তেওঁক পৰাস্ত কৰিব পাৰে। তেতিয়া মানৱ জাতিৰ কোনোবাই তেওঁক ক’লে; আচলতে মই তোমাক ইমান দুৰ্বল আৰু পাতল দেখিছিলো, যেন তোমাৰ বাহু দুটা কুকুৰৰ বাহুৰ দৰে। তেনেকুৱাই আছা হে জিন। তেনেকৈ আন জিনবোৰৰ মাজত আপুনিও আছেনে? তেওঁ উত্তৰ দিলে; নাই, আল্লাহৰ কচম, সঁচাকৈয়ে মই তেওঁলোকৰ মাজৰ এজন শক্তিশালী, কিন্তু মোক দ্বিতীয়বাৰ লগ কৰক। যদি আপুনি মোক পুনৰ পৰাস্ত কৰিব পাৰে, তেন্তে মই তোমাক কিবা এটা উপযোগী কথা শিকাম। তেওঁ ক’লে; ভাল। তেওঁ ক’লে; আপুনি আয়াতখন পঢ়ক: আল্লাহ লাইলাহাহা ইল্লাহ হুৱাল হাইয়ুল কায়্যুম - তেওঁৰ বাহিৰে আন কোনো ঈশ্বৰ নাই যি চিৰজীৱন আৰু অবিৰতভাৱে নিজৰ জীৱৰ যত্ন লয়। তেওঁ ক’লে; ভাল। তেওঁ কথাখিনি আগবঢ়াই লৈ গ’ল; সঁচাকৈয়ে আপুনি কোনো ঘৰত ইয়াক পাঠ নকৰিব, মাথোঁ ইয়াৰ পৰা চয়তানে গাধৰ শব্দৰ দৰে বতাহ নিৰ্গত কৰি ওলাই আহিব। তেতিয়া তেওঁ ৰাতিপুৱালৈকে তাত প্ৰৱেশ নকৰিব। আবু মহম্মদে কৈছিল; তেওঁ ক’লে; আদল দ্লা`ইল মানে দুৰ্বল, আছি স্যাখিত মানে শক্তিশালী আৰু আল খাবাজৰ অৰ্থ বতাহ।