Imam Darimi : 3166

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ قَالَ أَوْصَى غُلَامٌ مِنْ الْحَيِّ يُقَالُ لَهُ عَبَّاسُ بْنُ مَرْثَدٍ ابْنُ سَبْعِ سِنِينَ لِظِئْرٍ لَهُ يَهُودِيَّةٍ مِنْ أَهْلِ الْحِيرَةِ بِأَرْبَعِينَ دِرْهَمًا فَقَالَ شُرَيْحٌ إِذَا أَصَابَ الْغُلَامُ فِي وَصِيَّتِهِ جَازَتْ وَإِنَّمَا أَوْصَى لِذِي حَقٍّ قَالَ أَبُو مُحَمَّد أَنَا أَقُولُ بِهِ

Sinabi niya sa amin [Abu Nu'aim] na sinabi niya sa amin [Zuhair] mula kay [Abu Ishaq] na sinabi niya, "Isang bata mula sa isang nayon, na nagngangalang Abbas bin Marsad na pitong taong gulang, ang nag-iwan ng testamento sa kanyang Hudyong tagapag-alaga mula sa Al Hirah na apatnapung dirham. Pagkatapos ay sumagot si [Syuraih], "Kung ang bata ay tapat sa kanyang testamento, ito ay pinahihintulutan. Ito ay dahil lamang sa gumawa siya ng testamento sa nararapat na tao." Sinabi ni Abu Muhammad, "Ganoon din ang aking palagay."